fríggjadagur 1. apríl 2011síða 17

17 Fríggjadagur 1. apríl 2011 · Nr. 39 Sosialurin Tað er ikki nøkur aprílsøga. Men 2. apríl verður Jan Müll­ er trýss ár. Jan Müller er ikki ein og hvør í tí føroyska miðla­ heiminum. Longu í 1984 gjørd­ist hann blaðstjóri á Sosial­inum, og síðani er nógv pappír farið gjøgnum press­ una. Sum oddamaður á slíkari fyritøku er eyðsæð, at tað ofta skal ganga skjótt. At fram­leiða tíðindi er eisini at fara út finna tey. Helst áðrenn deadline. Tað er misjavnt hvussu liggur fyri hjá fólki at finna eina góða søgu. Men Jan Müller hevur altíð havt “nøs” fyri tílíkum. Hann hevur altíð dugað at havt fingurin á pulsinum. Og ikki minst dugað at yvirtalað fólk til at siga frá síni góðu søgu. Tað sigst, at slagorðið hjá Tøg­er Seidenfaden, blað­ stjóra, var, at einki er ómøgu­ ligt hjá tí, sum ikki skal gera tað sjálvur. Hjá Jan hevur tað ofta ver­ið øvugt – hóast hann sjálv­andi hevur verið væl stuðl­aður av góðum fólki. Longu í 1990 kom blaðið út fimm ferðir um vikuna, og Jan lá ikki á boðunum, tá tann nýggja miðilin, internetið, vann sær frama kring heim­ in. Longu á heysti 1997 trýsti landsstýrismaðurin á knøttin í táverandi blaðhúsum á Argjum, og Internetsosialuirn var veruleiki. Hetta var í tí tíðini, tá tað æt at fara “út á Internet”, og onkur kapp­ ingarneyti róði framundir, at kanska fór hesin nýggi miðil bara at vera eitt upplop... Hjá Jan er onki ómøguligt. Hvørt tað so er at seta teknara og myndafólk í starv, at vita alt um ta seinastu oljuna, at seta trapputing, at avtaka dulnevnd lesarabrøv, ella at bjóða sjálvum Mandela til Før­oya. Viðhvørt eydnast tað, og viðhvørt kundi hann í øll­ um førum staðfesta, at hann royndi. Men tá talan er um íkast til demokratiska orða­ skiftið í Føroyum, liggur hans­ara partur ikki eftir. Tað hevur altíð eyðkent Jan, at hann hevur sýnt ung­ um fólki álit. Minnist sjálv­ ur, tá vit sum næmingar úr Hoydølum komu út á Arg­ir at prenta skúlablaðið “Vit­ an”, eftir at onnur prent­ smiðjan hevði víst okkum durafjórðingin. Tá var laga­ manni hjá Jan og Krisjani Dahl, sála, at prenta fyri ein lítlan penga. Seinni sást tú so hendan mannin á ein hátt sum ein “primus inter pares”, men kortini á ein annan hátt sum ein oddvita og stjóra, ið heldur sá møguleikar enn forðingar. Sum altíð hevði hugskot og vísti vegin fram. Men sum eisini læt tey ungu sleppa at royna flogið og gera søgur, serbløð og annað. Nógv eru tey ungu talent­ ini, ið hava fingið kjansin við penninum og seinni knappa­ borðinum undir leiðsluni hjá Jan. Talent, sum í dag hava sett síni fingramerki yms­astaðni í føroyska sam­ felagnum. At arbeiða við tíðindum er eitt sisyfosarbeiði. Vit verður ongantíð liðug. Men hóast tú onkuntíð kanst hoyra tað víðagitna “hyssj-puffið” frá einum manni, sum hevur havt nógv um at verið, hevur ivi ong­antíð verið um, at her var ein maður við hjarta á rætta stað. Ein maður, sum lurtaði eftir argumentunum og við humori, rættvísissansi, forvitni, fingri á fólkasálini og einum ótrúligum virkisfýsni og medviti, hevur drivið verk­ið. Tillukku og góðan byr! Theodor E. D. Olsen Filantropur, fólkaræðis­ fram­herji, fantastur – og ein fittur fýrur – seksti ár 25 ára starvs­ dagur Í dag, 1. apríl, hevur Tove Brink, Argir arbeitt sum tekn­isk­ur assistentur hjá El­fe­ lag­num SEV í 25 ár.