fríggjadagur 6. mai 2011síða 14

Fríggjadagur 6. mai 2011 · Nr. 52 14 Sosialurin Týsdagin 10. mai hava Jóna og Jákup Lindenskov í Havn gullbrúdleyp, tey giftust 10 mai í 1961. Jóna er úr Fuglafirði og elst av børnunum hjá Elle­fíu (1912-77) og Jóhannes Jac­ob­ sen (1910-2007), orto­ped­iskur skó­mak­ari í Fuglafirði. Hini systkini eru: Ninnema (1938), Óli (1940), Oddvør og Lena (1942), Sigga (1945) og Osvald (1950). Jákup er úr Havn, son­ ur Ed­vard Lindenskov (í Rætt­ará) og Biritu, sum var í Leyn­um, hóast bæði for­eldur hennara vóru úr Kví­vík. Jákup var einasti beiggi í syst­kin­a­ flokkinum. Systrarnar vóru Judith (1924-2005), Kathr­ina (1929ð1946), Rann­vá (1934) og Sunnvá (1938). Jákup tók realprógv í Havn í 1950, og sama árið fór hann í læru hjá Trygg­ing­ar­sam­band­i­num Føroyar, sum tá helt til úti í Ting­a­nesi, og hvørs starvs­fólk kundu teljast á hond­u­num. Hann fór seinni til Dan­mark­ ar, har hann gekk á hand­ils­ skúla og arbeiddi í trygging. Eftir skúlagongd í Fugla­ firði var Jóna í Handlinum hjá Pidda (S. P. Petrersen). Átjan ára gomul fór hon at útbúgva seg sum sjúkrasystir. Var á sjúkrasystraháskúlanum í Stege í 1955, síðani næmingur á Dr. Alexandrines Hospital (Landssjúkrahúsið), og í 1958 fær hon psykiatrisku út­búgvingina á St. Hans Hospi­tal, Roskilde, og í 1959 narkosoútbúgving á Gen­tofte Amtsygehus. Í 1960 verð­ ur hon sett í starv á Lands­ sjúkrahúsinum, og her hev­ur hon síni ríku virkisár, til hon í oktober 2000 valdi at gev­ast. Í 1958 stillaði Suður­streym­ oyar Javnaðarfelag Ják­up upp sum nummar eitt til løgtingsvalið - tá varð still­að upp í nummarrøð - og hann varð valdur. Flokkurin hevði eitt sera gott val hetta árið, og Petur Mohr Dam gjørdist á fyrra sinni lø­g­maður. Jákup sat á tingi til valið í 1966, tá hann fall – honum tørvaðu bert níggju atkvøður. Tá Petur Mohr Dam doyði í 1968, varð Jákup valdur í landsstýrið, og varð hann aftur valdur á ting í 1970 við hálvtfimthundrað atkvøðum. Bara Erlendur Patursson og Atli Dam fingu fleiri atkvøður. Jákup var landsstýrismaður í fýra lands­ stýrissamgongum. Í 1979 still­ aði Javnaðarflokkurin hann upp til fólkatingið, tá vete­ ranurin Johan Niel­sen legði frá sær. Jákup varð valdur og legði landsstýrisstarvið, sum hann hevði røkt í 11 ár upp á dagin, frá sær. Hann er tann, sum hevur sitið longst sum landsstýrismaður. Jákup sat á fólkatingi í átta ár, og hann gavst sum virkin politikari í 1994, tá hann ikki stillaði uppaftur til løgtingsvalið. Hóast Jóna gavst í sjúkra­ systrayrkinum fyri ellivu árum síðani, so er hon fram­ vegis sera virkin. Sam­vitsku­ full hevur hon røkt tað, henni varð álagt – sína Florence Natingale-upp­gávu hevur Jóna røkt í størsta álvara. At hon valdi narkosu­útbúgv­ ingina gjørdi somuleiðis tað, at hon bant seg til eitt presisjóns­starv av rang. Hon fekk næm­inga­árini og fittan part av virkis­árun­um á tí gamla hospi­talin­um við teirri útgerð, ið tá var. Tá hon tók við á skurð­deildini var bert ein narkosusjúkrasystir, Laura Eiriks­toft. Við Jónu vóru tær tvær, sum nú skiftust um vaktbyrðuna, stand-by dag sum nátt. Jóna er ein av tí gamla »besetninginum« frá tíðini, tá »yvirlæknin« - og tað var sjálvsagt Pauli Dahl – ráddi fyri borgum. Jónu sást tú kvikgongda og skundisliga fara eftir Hospitalsvegnum, hon var á síni deild áðrenn klokkan sló átta, ikki minst tey 17 árini hon var deildarleiðari. Uttan fyri lívsstarv sítt hevði Jóna áhugamál, sum hon røkti ikki minni samv­ itskufult. Maðurin var politik­ari, børnini vóru ein dýr­u­r lutur, at teimum skuldi einki tróta var umráðandi. Jóna hevur tikist við ymiskt í handligum sum andligum verki, lesur nógv, fæst nógv við handarbeið, íðin at binda inn bøkur og ger nógv burtur úr ættargransking, er skrivari í felagnum Ættarbandinum. At hon eisini hevur sín blómu- og plantuáhuga, er eyð­sýnt í urtagarðinum í Tórfinsgøtu. Djørv er hon eisini - so djørv, at hon sum 72 ára gomul fór á telduskeið, keypti teldu – og við henni er hon sera kná. Hittir tú ikki Jónu, so kanst tú altíð sendi henni ein teldupost ella eini boða á Facebook, so fært tú í øllum førum fatur á henni. Í politikki er Jákup kend­ur fyri sítt varsemi - ikki minst, tá tað snúði seg um ríkis­ málini. Honum dámdi lítið, tá menn fóru upp at sveima í loysingarpráti – hann virk­aði fyri at tryggja lívs­grundar­lag­ ið, og ríkis­veit­ing­ina sá hann sum eina neyð­vendig­heit til tess. Hann hevur sera drúgvar royndir, sum politikari – eitt nú var ein teirra, sum í januar í 1959 fór niður at samráðast við H. C. Hansen, forsætisráðharra um almannalógirnar, sum komu í gildi sama árið – tær lógir, sum vit í dag síggja sum eina sjálvfylgju. Øll árini sum landsstýrismaður umsat hann almannamál, og tey lógu honum øll árini næst á hjarta. Tann fyrsta løgtingsfíggj­ ar­lógin, sum Jákup var við at samtykkja á tingi var upp á 18 milliónir. Tann síðsta, hann var við til at samtykkja – tað var í 1993, var upp á 2.500 milliónir! Hetta lýsir kanska broytingarnar í samfelag okk­ ara – og í politikki, tey árini Jákup var virkin politik­ari. Meðan Jákup var lands­ stýrismaður vórðu lunnar lagdir undir fleiri batar, eitt nú lógina um dagpengar við sjúku og barnsburð, eins og deildirnar á Eirargarði vórðu bygdar at hýsa teimum menn­ ingartarnaðu, sum fram til ta tíð vórðu send av land­in­um á stovn í Danmark. Tey kundu nú flyta heimaftur av Rød­by­ gaard. Í sínum borgarliga starvi á Tryggingini var Jákup við til at seta á stovn Lívstrygg­ing­ina – hetta var árið fyri at hann fór í farloyvi frá Trygg­ingini fyri at gerast lands­stýrismaður – og hann var burturi frá tryggingini næstu 16 árini. Øll árini hevur Jákup ver­ið virkin innan fráhalds- rørsluna gjøgnum Losjuna í Havn, har rættuliga stórt ung­ dómsvirksemi var í fimmti og sekstiárunum. Hann var formaður í Ung­manna­deildini hjá IOGT, tá tey stovnaðu hondbólts­fe­lag­ið Kyndil í 1956. Eisini var hann var eitt skifti í seksti­árunum blaðstjóri á Sosial­in­um. Jákup var í nógv ár for­ mað­ur í end­ur­búgv­ing­ar­ stovn­inum ALV, hann hevur ver­ið for­maður í Heil­brigd­ inum á Velbastað síðani tað varð stovn­að í 1986, var í nógv ár for­maður í stýrinum fyri Blind­a­stovnin, og var eisini for­maður í nevndini fyri Eldr­a­til­hald­ið í gamla Føroya Bank­a­húsinum í Tórsgøtu í Havn – og hann hevur sanni­ liga eisini gjørt ein slags come-back í politikki, tí hann er vald­ur í Eldraráðið í Havn báðu ferð­irnar, val hevur ver­ ið, so hóast hann er farin um pen­sións­aldur, so hevur hann fram­vegis nógv jørn í eldi­ num. Jóna og Jákup eiga børn­ ini Elin (1962), sum er gift við Høgna Rasmussen úr Gøtu, Birita (1964), sum býr í Keypmannahavn saman við Magnus Gregersen úr Gøtu og Eirikur (1966), sum er giftur við Ingun Schiller í Havn. Barna­børnini eru Fía (1979), Maria (1995), Anna (2001) og Jónas (2003) – og langommu og -abba­børnini eru Høgni (2003) og Lóa (2008). Tey sum vilja hitta gullbrúðarparið eru væl­kom­in niðan á Hotel Føroyar týs­dagin 10. mai klokkan 17:30. Nøvn Gullbrúðarparið Jóna og Jákup Lindenskov Føðingar Hey eg eiti Døgg og eri 2 ár. 18/4-2011 fekk eg eina lítla systir. Hon var 54 cm og vigaði 3960 gr. Foreldur okkara eru Eyðbjørg Robertson og Róin Olsen, og vit búgva á Tvøroyri 29. apríl 2011 fekk Jóannes Viderø ein lítla beiggja, sum var 52 cm langur og vigaði 3700 gr. Foreldrini eru Birita Viderø og Ólavur Johannesen, Tórshavn. 27. apríl fingu Fía Selma Nielsen, Sandavági, og Hjalgrímur á Heygu, Vestmanna, eina dóttur. Hon var 55 cm long og vigaði 3900 gr. 27. apríl fingu Liljan Gullaksen og Helgi Jóhannusson Bláskor, Klaksvík, eina dóttur. Hon var 48 cm long og vigaði 2670 gr. 28. apríl fingu Ása og Heini Krossteig, Tórshavn, eina dóttur. Hon var 51 cm long og vigaði 3545 gr. 1. mai fingu Oddny Joensen og Suni Mortensen, Vági, eina dóttur. Hon var 55 cm long og vigaði 4460 gr. 1. mai fingu Sigvør og Eron Debes, Sørvági, eina dóttur. Hon var 53 cm long og vigaði 3700 gr. 2. mai fingu Magnhild Tausen Olsen og Klæmint Østerø, Runavík, ein son. Hann var 51 cm langur og vigaði 3100 gr. 4. mai fingu Sólja Jóanisdóttir og Heini Hanusarson, Sandavági, eina dóttur. Hon var 53 cm long og vigaði 3835 gr.