fríggjadagur 27. mai 2011síða 53

nr. 61 · 27. mai 2011 5 VIKUSKIFTI – Eitt einkult dømi er, tá eg skal siga, at eg og babba hava verið úti. Eydnast at ikki at fáa orðið »babba« upp, sigi eg heldur »pápi«, uttan at stórvegis stígur kemur í. Avbjóðingin er at finna eitt orð beinanvegin, sum kann loysa hitt av, uttan at setningurin missir sín týdning, sigur Bill Mc. Leod Jacobsen, sum altíð hevur stamað Orðavalið hjálpir Bill Interview Uni Holm Johannesen uni@sosialurin.fo Smádrongurin hyggur ikki upp úr bókini. Hann kennir seg lítlan. Sveittabrot. Aftur nú. Eyðmýktur. Hann hevur ilt við at fáa orðini av munni. Hann lesur upp við veikari rødd og við lítlari ferð. Funnin fressur hjá floksfeløgunum. Tey sita og smá­ flenna. – Tað var serliga torført í fólka­ skúlanum. Eg varð ongantíð happaður í skúlagarðinum, men floksfelagaðarnir kláraðu ikki altíð at halda sær, tá eg skuldi lesa upp í skúlatímunum. Tað var fan­tast­iskt undirhald fyri hini, men mann­minkandi fyri meg. Tað var einki stuttligt. Tú fær ikki tosað. Eg vildi heldur ikki hava hjálp. Tað var ikki kul at hava stuðulspedagog. Eingin skuldi hjálpa mær, minnist hann aftur. Tað eru nú 30 ár síðani, hann fór í fyrsta flokk. Tað eru fleiri, sum hava verið plágað av at stama. Sjónleikarkvinnan Marylin Monroe. Rowan Atkinson, sum er best kendur í leiklutinum sum Mr. Bean. Aktionhetjan Bruce Willis. Rithøvundurin Sommersat Maugham. Og klaksvíkingurin Bill Mc. Leod Jacobsen. Tey eru nøkur. Bill Mc. Leod Jacobsen er best kendur sum akademiski fót­bólts­ venjarin, ið ferðast millum snurr­ andi myndatól og mikrofonir hvørt vikuskiftið. Púra ósmæðin trínur hann fram og svarar teimum journalistunum, sum vilja vita meira um fótbóltsdystin. Gløggi lurtarin hevur helst varnast tað. Hann talar í stoytum. Tað er hinvegin so mikið týðiligt, at tað darvar ikki hansara boðskap. Noyddur at tosa Bill Mc. Leod Jacobsen hevur altíð verið illa darvaður av staming. Hann hevur ongantíð leitað sær hjálp. Onnur hava teknað seg til skeið fyri stamarar, men slíkt hevur klaksvíkingurin ongan­tíð roynt. Klaksvíkingurin hevur verið treiskur og roynt at bast trupul­leikanum. Hann tosar eisini meira støðugt enn nakrantíð í dag. Sjálv­lærdur. Týdningarmesti liðurin hevur verið orðavalið. Tað varð hann skjótt tilvitaður um. Fótbóltsvenjarin er kønur í føroyskum máli, og tað er ein stórur lætti, ásannar hann. – Eitt einkult dømi er, tá eg skal siga, at eg og babba hava verið úti. Eydnast at ikki at fáa orðið »babba« upp, sigi eg heldur »pápi«, uttan at stórvegis stígur kemur í. Avbjóðingin er at finna eitt orð beinanvegin, sum kann loysa hitt av, uttan at setningurin missir sín týdning. Tað hevur riggað væl, sigur Bill Mc. Leod Jacobsen. Hann leggur afturat, at hann stamar mun­andi meira, tá hann tosar annað mál, tí orða­valið er ikki eins stórt. Hann fór undir venjarayrki, tá hann var 13 ár. Uppgávurnar eru vorn­ar fleiri og størri við árunum. Í dag hevur hann evstu ábyrgdina av besta mans­liðnum hjá B68, umframt at hann er annar av venjarunum, sum stjórna føroyska U21-landsliðnum. Yrkið sum fótbóltsvenjari í fremstu røð krevur, at tú vil práta við fjøl­miðl­ arnar. Bill Mc. Leod Jacobsen hevur ongantíð havt møguleikan at hildi seg aftur. Tað var skjótt, at hann vandi seg við at stama framman fyri mikro­ fonini. Bill Mc. Leod Jacobsen stimbrar stundum undir kjak um føroyskan fót­bólt. Um loysnir, fyrimunir og vansar. Hann heldur ofta fyrilestrar, har hann tosar í samfullar tveir tímar uttan íhald. – Tú noyðist at venja teg við tað, og tað hjálpir einki at vera argur. Eg havi ofta ein boðskap ella eina mein­ ing, sum eg vil siga alment. Staming skal í øllum førum ikki forða mær at arbeiða við tí, mær dámar so væl. Avbjóðingin er at fáa innihaldið so mikið áhugavert, at lurtarin ikki leggur til merkis, at eg stami, sigur hann. Havið tol Bill Mc. Leod Jacobsen hevur ongantíð havt stórvegis ampað av at stama. Tað er ein partur av honum, sum hann ikki kann sleppa undan. Tað er eisini umráðandi, at onnur vísa stam­ arunum tol. – Um eg sigi, at eg havi verið í Danmark, og eg standi fastur og sigi Da-Da-Da-Da aftur og aftur, so má lurtarin helst ikki spyrja, um eg havi verið í Danmark. Tað er at taka nakað frá stamarunum. Mín áheitan er, at fólk vísa tol, tí tað er ikki stuttligt at stama, sigur Bill Mc. Leod Jacobsen.