mánadagur 30. mai 2011síða 6

Mánadagur 30. mai 2011 · Nr. 62 6 Sosialurin Finnur Jensen Hvat hava Signar á Brúnni, Tór­ bjørn Jacobsen, Heini O. Heinesen, Kars­ten Hansen – og nú eisini Sjúrð­ur Skaale – til felags? Umframt at hava sitið á løgtingi fyri Tjóðveldi eru teir allir í tí parti­ num av kórinum, sum ikki altíð hevur sungið eftir somu takt, sum pinn­urin hjá dirigentinum í flokki­ num hevur sveiggjað eftir síðani aldar­skiftið. Meðan Høgni Hoydal í øllum fimm førum hevur vunnið stríðið ella ósemjuna, hava avleiðingarnar hjá taparanum verið ymiskar. Signar á Brúnni varð mestsum tveitt­ur út gjøgnum vindeygað, Tór­bjørn Jacobsen og Heini O. Heinesen sita hálvgum í skammi­ króki, meðan Karsten Hansen og Sjúrður Skaale sjálvir funnu hurð­ ina. Rakar innastu sovjettina Tað kostar at missa góð fólk. Karsten Hansen var neyvan einsa­mallur, tá hann rýmdi yvir í Miðflokkin áðrenn seinasta val. Helst hava nakrar fyrrverandi tjóð­veldis­atkvøður verið millum tær 800 atkvøðurnar, sum norð­ oy­ing­urin megnaði at skava til sín sein­ast. Í so máta rakar missurin av Sjúrði Skaale neyvan eins meint – bæði tí ”einans” 416 atkvøður eru leys­ar, og tí atkvøðurnar liggja beint til høgra beinið hjá Høgna Hoy­dal, sum er av sama ”slagi”; ein fræls­lynt­ur akademikari í besta aldri úr høvuðsstaðnum í mun til t.d. tann meira konservativa politist­in úr Norðuroyggjum. Missurin av Sjúrði Skaale er hin­ vegin eitt stórt prestigutap. Fyri tað fyrsta er tað mátin, tað hendi uppá; hóast báðir ikki vilja kenn­ast við tað, so var talan um eitt langt og persónligt stríð – nærmast fyri opnari mikrofon. Tað sá snøgt sagt ikki gott út. Harumframt pilkaði hend­an ósemj­an um stjórn­ar­skip­an­a­r­ upp­skotið við innastu sovjettina í Tjóðveldi; at tjóðveldismenn klandr­ast um eitt kjarnumál, sum hev­ur við ríkisrættarligu støðuna at gera, er ein sjáldsom - og ikki sørt kom­isk – sjón. Fyri tað næsta er tað ein av mest trúføstu stuðlunum, sum nú hevur sagt formanninum far­væl. Hann hevur verið við allan veg­in – fyrst sum embætismaður und­ ir fullveldislandsstýrinum, har hann m.a. spældi ein týðandi leik­ lut handan leiktjøldini undir full­ veldis­sam­ráðingunum á Christ­ ians­borg, síðani sum skriv­ari í Norð­ur­atlantsbólkinum og sei­n­ni sum politiskur avloysari í Fólka­ tingi­num. Væl umtóktur formaður Tað er einki at siga til, at Høgni Hoy­dal hevur staðið eftir sum sigur­s­harri, hvørja ferð innanhýsis stríð hevur verið í Tjóðveldi. Hann er ímyndin av flokkinum, sum sein­ as­tu mongu valini hevur staðið stinn­ur og hildið fast um fimtu hvør­ja atkvøðu. Persónliga atkvøðutalið – 1250 at­kvøð­ur seinast - týðir eisini uppá, at Høgni Hoydal er best umtókti polit­ik­arin í nýggjari tíð. Góðu valúrslitini stava neyvan einans frá óvanliga góðum talu­ gáv­um kryddrað við einari góðari kan­di­dat-útbúgving í søgu og sam­ skifti. Hann hevur hugsjónir og hjarta­mál, sum hann íðin brennur fyri og komprimisleyst heldur fast um, og tá er ikki lukkuligt at standa í vegin. Tað kann Sjúrður Skaale nú skriva undir uppá. Samgonguslit á samvitskuni Men Høgni Hoydal hevur eisini havt sínar dystir uttan fyri varda floks­múrin, og tá er ídni floks­for­ maður­in úr Hoyvík verri enn so al- tíð komin snikkaleysur heim­aftur. Hóast hann hugsjónaðarliga sjáld­an hevur mist andlit, tí hann hev­ur staðið við sítt, hava serliga tvær kompromisleysar telvingar ikki beinleiðis verið flokkinum at gag­ni. Fyrra telvingin gjørdist endin á full­veldissamguni, tá Høgni Hoydal í desember 2003 setti táverandi løg­manni, Anfinn Kallsberg, eitt ulti­mat­um um antin at reinsa seg, biðja um umbering ella fara frá eftir avdúkingarnar í bókini ”Skjót journa­list­in”. Trekkið sló bakk og sendi flokkin út í politiska kuldan í fýra ár. Seinna kostnaðarmikla trekkið var undir CHE-samgonguni á heys­ ti 2008. Landsstýrisfólkini hjá Tjóðveldi høvdu ikki meir enn sett tuflurnar í gongina í Tinganesi, so noyddust tey at venda heim aftur, tí illstøða var komin millum Høgna Hoydal og ein annan løgmann, Jóannes Eide­s­ gaard, um eitt lás. Jørgen minnist enn Skuldi okkurt gamalt agg framvegis verið millum Høgna Hoydal og hin­ ar báðar floksformenninar, hev­ ur tað lítlan týdning í dag, tí bæði Ann­finn Kallsberg og Jóannes Eides­gaard spæla ikki við longur á hægs­ta støði. Men skal Høgni Hoydal hava nakr­an dreym um eina nýggja full­ veldis­samgongu, so er torført at sleppa undan samstarvi við nýggja for­mann­in í Fólkaflokkinum, sum eisini hevur fingið oyruni í maskinu­na hjá Tjóðveldi. Jørgen Niclasen hevur neyvan gloymt pínligheitina, tá hann ein kaldan dag í januar 2003 – við tárum í eygunum – varð kroystur at leggja frá sær sum landsstýrismaður við fiskivinnumálum, tí Høgni Hoy­dal veit­traði við einum misálitis­upp­ skoti í salinum. Men farið er farið, og okkurt bendir á, at tjóðveldisformaðurin endi­liga hevur broytt strategi. Tey flestu munnu vera samd um, at hann í seinastuni hevur spælt kort­ini ómetaliga væl, eftir at hann setti seg við samgonguborðið, sum knapp­liga vantaði ein politiskan við­leikara. Tað tynnist í Tjóðveldis­ kórinum Politisk greining Sjúrður Skaale er tann nýggjasti í eini røð av tjóðveldistingfólki, sum hava tikið avleiðingarnar eftir ósemju við floksdirigentin, hvørs sigursvanda stríðslyndi á egnari jørð eisini hevur avbyrgt hansara egna flokk frá ávirkan á stóra politiska vígvøllinum