fríggjadagur 17. juni 2011síða 54

nr. 69 · 17. juni 2011 14 VIKUSKIFTI Við sínum veðri Eftir liggjandi lágætt, var dagurin komin, tá miðvingar umsíðir kundu sleppa norður í Urðina við veðrum sínum Tekstur: Snorri Brend Myndir: Jens Kristian Vang Hetta er gamal siður, at 12 menn úr Miðvági slep­ pa veðrinum í hesa urð­i­ na um várið og fara eft­ir teimum aftur um heyst­ið. Her ger ein serlig skip­ an seg galdandi, so­leið­is at tað bert kunnu gan­ga 12 veðrar í urðini. Og tað hevur tíbetur eisi­ni víst seg, at teir sum oftast eru komnir aft­ur við øllum 12. Skilamenn Hann hevði nú ligið við land­synn­ingi í eina tíð, og er hetta fyrsta treytin fyri at sleppast kann á lan­di í Miðvágsurð, teir siga. Klokkan 10 henda miku­morgunin 4. mai var avtalað at møtast við Oyrargjógv, har bát­ur skuldi føra veðrar, menn og annað norður um oynna. Menn hugdu dúg­liga norður á Streym­oy­ar­ land­ið, har ein rættiliga týdn­ing­ar­mikil bogi er: Brýt­ur um henda bogan, kann alt gera tað sama. Teir kundu tó stað­ festa, at her var einki brot at síggja, og tí kun­ du menn leggja til brots við góðum huga. Teir 12 veðrarnir vórðu fingnir umborð, og síðani gekk leiðin í góð­um líkindum norður í Urðina. Stuttligt var at práta við menn, sum hava skil á seyði og bjørg­um, tí væl lá fyri at siga frá søgum og egn­um upplivingum á leið­ini. Komnir norður á Urð­ ina var skjótt at stað­fes­ta, at líkindini vóru júst so­ leiðis sum menn høv­du vónað og eygleitt. Tann lítla jollan varð gjørd klár, og so við og við vórðu menn, veðrar og annað stjórað í land, bæði skjótt og væl. Tá teir kortini eru á stað­num skuldu eisini aðr­ar týðandi uppgávur loys­ast. Við sær høvdu teir eitur til rottuna. Með­ an aðrir løgdu hetta út, skuldu aðrir seta nakrar konglar á ein­um staði, har tað er held­ur trupult at sleppa tvørt­ur­um. Feril av grasi Veðrarnir hava staðið inni fyri ein stóran part, og tí var ikki bara sum at siga tað at fáa teir til beins í stóru steinunum í urð­ini. Men so skjótt teir fin­gu ferilin av tí góða grasi­num, var sloppið í so máta. Alt arbeiðið er væl skip­að, og nú skiltist at all­ir vóru klárir at fara til húsa aftur. Og so øvugt við lítlu jollini umborð á út­róðr­ar­ bátin, sum hevði ligið við akkeri uttanfyri og bíð­að. Til æru fyri tíðina­ tæn­ast­una var leiðin løgd vestur í Víkar, har onkr­ ir av gestunum, ið ikki høvdu verið har áð­ur, sluppu í land við jollu­ni. Tað suðaði ei um sjóvar­strond henda dag­ in, og tí var einfalt at sleppa í land og lata jollu­ na liggja óbundna í fjøru­ ni hesa løtuna. Nú verður við spenn­ ingi bíðað til í heyst, tá farið verður eftir veðru­ num aftur. Hetta verður van­ligt gjørt í september ella oktober mánaði, men er veðrið ikki til vild­ar, má bíðast. Okkurt árið bíðaðu teir heilt til november, og var tað í avgjørt sein­as­ta lagi. Í ár verður vón­að, at teir kunnu fara eft­ir veðrunum í góðum veðri. Veðrarnir hava fingið ferilin av góðum grasi, og mugu nú bara taka til sín og taka uppá í vekt til seinni í heyst