fríggjadagur 1. juli 2011síða 14

Fríggjadagur 1. juli 2011 · Nr. 75 14 Sosialurin Ítróttur Hilmar Jan Hansen, Isle of Wight Enn er vikan ikki farin og í skrivandi løtu eru framvegis fleiri gullkjansir eftir enn, so illa ber til heilt neyvt at gera upp, hvat er komið burturúr og ikki, nú oyggjaleikir hava verið á Isle of Wight síðani síðsta leygarkvøld, tá setanin var. Skráin fyri dagin í dag fortaldi um tvær gullfinalur í flogbólti og tvær í badminton, umframt at frælsur ítróttur, borðtennis, fjalla­ súkkling og golf hava sínar avbjóð­ ingar í dag. Okkurt av hesum er kanska longu liðugt, tá blaðið er á gøtuni, og okkurt er kanska í gongd, tá hesar reglur verða lisnar. Kortini er hetta rætta løtan at gera »status quo«, tí nógv tað mesta er farið aftur um bak og liðugt, og eitt nú eru fleiri av okkara van­ liga heiðursmerkjatungu ítróttar­ greinum lidnar við sínar kappingar. Her er talan um eitt nú svimjing og bogaskjóting, har tað í hvørjum føri eydnaðist at fáa tað burturúr í heiðursmerkjum, sum ætlanin ella ynskið var. Minni burturúr Svimjingin hevði sett sær fyri, at vinnast skuldu 30 gullheiðursmerki á Isle of Wight, men talan gjørdist bara um helvtina. Her var orsøkin kortini heilt einfalt tann, at tað ikki bara eru føroysku svimjararnir, ið hava tikið seg fram, tí eisini kapp­ ingarneytarnir vóru nógv sterkari, enn roknað varð við. At næstan 40 oyggjaleikamet fullu hesar leik­ir­ nar, fortelur eitt sindur um styrkina, ið merkti feltið hesa ferð. Bogaskjúttarnir vóru øgiligir á Rhodos fyri fýra árum síðani, tá teir struku avstað við átta gullmerkjum, men í Álandi fyri tveimum árum síðani vóru tey seks í tali, og hesa ferð kom talið á gullmerkjum niður á fýra. Kanska hava hini tikið seg nógv fram, men kanska er talan eisini um, at føroyski innsatsurin onkurs­vegna ikki ordiliga stóð mát hesa ferð. Í 2009 kom badminton brádliga við sum heiðursmerkjaslúkur, tá úrtøkan gjørdist trý gullmerki, eitt silvur og eitt bronsumerki. Enn eru tveir gull- og ein bronsumøguleiki, men onkursvegna kom heldur ikki her alt tað burturúr, sum ynskiligt hevði verið. Aftur á tindinum Flogbólturin hjá bæði kvinnum og monnum er aftur á tindinum, og har spurdist í minsta lagi silvur burturúr, tí bæði liðini komu í finalurnar. Hetta er óført og serliga hjá monnunum eitt stórt plástur á opna sárið, sum fimtaplássið í Álandi hevur verið. Í báðum førum er talan um ættarliðsskifti, ið riggar sera væl, so bæði ungir og royndir spælarar manna liðini. Somuleiðis kunnu tey í frælsum ítrótti fegnast um, at tey hava vunnið fleiri heiðursmerki, eftir at lítið er komið burturúr í fleiri av teim­um síðstu oyggjaleikunum. Ikki minst er hugaligt at síggja, at tað veruliga eru ungfólk, ið vinna heið­ ur, tí hetta er úrslit av miðvísum ung­dómsarbeiði, ið fruktirnar so spakuliga kunnu heystast av. Borðtennis hevði framvegis onkran møguleika í dag, umframt at fjalla­súkklingin sum seinasta vónin hjá súkklarunum skal standa sína roynd, hóast tað nokk er stór­ uppgáva at fáa nakað heiðurs­merki burturúr. Í skjótingini hevur tað heldur ikki rokkið til heiðursmerki, eins og golf enn ikki ordiliga megnar at bjóða av í meira spennandi helvt­ ini av kappingini. Hetta eru tó Eitt sindur »bæði og« Oyggjaleikir Kanska eru vit kræsin, tí tað gekst so væl síðst, men hvussu vit venda og snara tí, er ikki tað sama komið burtur úr oyggjaleikunum hesa ferð. Ein orsøk er sjálvandi, at tvær av okkara góðu greinum ikki eru við, umframt at hini oyggjasamfeløgini heldur ikki hava staðið í stað síðstu tvey árini