mikudagur 20. juli 2011síða 14

Mikudagur 20. juli 2011 · Nr. 83 14 Sosialurin Barna­ missiónin Skandinaviska Barna­ missi­ónin varð stovnað í 1983 av Sigvard Wallen­ berg, har ein í fyrstu syftu hugsaði um at arbeiða á Filipsoyggjunum. Ar­ beiðið er síðani víðkað til eisini at umfata Ukraina, Zambia og Moldova. Í Føroyum finst eisini ein deild av Skandi­ navisku Barna­missi­ ónini, hvørs leið­ari er Ella Niclasen, tlf. 213407. Hildið verður í Evensens Pakkhúsi. Í Moldova stuðlar Barna­missiónin pastor Vitalie, sum hev­ur ábyrgd av lítl­ari sam­ komu, og at geva fleiri børn­um bæði mat, inni­ vist og umsorgan. Meiri fæst at vita um føroyska arbeiðið hjá missi­ ónini á Facebook, ella hjá leiðaranum Ella Nicla­sen, tlf. 213407. Tvær hentar heimasíður í hes­um sam­ bandi eru tann svenska: www.barnmissionen.se ella tann danska: www. s-b-m.dk Greinarøð um Moldov Seinastu tíðina hava fleiri greinar um Mol­dova staðið í blaðnum. Talan er um eina greinarøð í fleiri pørt­um: 6. juni: Um 14 ára gamla Maarin sum hev­ur ábyrgd av 4 systkj­um sínum 8. juni: Um kvinnur og menn í Føroyum sum pakka klæðir til Ukraina og Moldova 15. juni: Um Eyðgerð Dahl í Havn og hennara drúgva arbeiði hjá Barna­ missiónini 17. juni: Um pastor Vitalie í Moldova sum brennir fyri lands­monn­ um sínum 24. juni: Um Karolinu Nattestad í Havn og hennara arbeiði í Barna­ missiónini Í dag, 20. juli: Um familjuna hjá Lyudmilu sum ikki eigur til dagsins uppihald. Vónandi hava lesar­ ar blaðsins fingið størri innlit í arbeiðið hjá Skandinavisku Barna­ missiónini í Moldova og í Føroyum, og hvussu ein lítil hjálpandi hond kann gera stórt gagn og verða mongum til gleði. Orð og myndir: Snorri Brend 6. og seinasti partur: Tú mást næstan vita, hvar hús­ini liggja. Fert tú bara sús­ andi framvið høvuðs­vegn­um, gáar tú neyvan um tey gulu húsini við tí ómál­aða taki­ num. Tey standa heilt niðri við jarnbreytina, nær­­­um goymd aftanfyri ein heyggj í teirri grasgrønu ongini. Børnini spæla uttandura við tað, tey nú einaferð eiga av leikum. Og tað er ógvuliga avmarkað, tí hvussu skal móðurin hava ráð at keypa teimum leikur, tá hon ikki veit, hvat hon skal koyra í døgurða­pottin um nakrar fáar tímar? Nú hoyrir Lyudmila brád­ liga ein bil nærkast húsu­ num. Tað er eingin vegur oman higar, so hetta má vera onkur sum veit um ósløttu rásina oman. Hon fer út fyri dyr, og sær ein hvítan minibuss nærkast. Hon kennir ikki bilin, men innast veit hon, at hetta kann bara vera ein ávísur persónur sum koyrir bilin – pastor Vitalie úr lítlu samkomuni í býnum. Rætt er – tað er ungi presturin við tí stóra hjartanum fyri anda­ ligu og tímiligu støðuni hjá bygdarfólkinum, men sum umsíðir hevur fingið ein bil til víttfevnda arbeiðið sítt. Pastor Vitalie kennir henn­ ara trupulleikar og henn­ ara ynskir: Hetta at kunna forsyrgja familju síni í dag og geva henni tað dagliga breyð­ ið. Og síðani hetta, at kunna hava mat á borðinum dagin eftir – og dagin eftir tað. Svong til songar Pastor Vitalie kennir væl til støðuna og trupulleikarnar í heiminum hjá Lyudmilu. At tey hittust á fyrsta sinni, er í mangar mátar eitt undur. Ein dagin hoyrdi hon eina rødd innaní sær, og sum bað hana fara at tosa við fólkini í samkomuni hjá prestinum í bygdini. Hon var í dýrastu neyð: Maðurin var burtur; børnini liðu neyð; tey máttu mangan fara svong til songar, og hetta kundi hon sum mamma ikki liva við. Lyudmila var heppin, tí tey í kirkjuni ikki bert hugsaðu um tann andaliga boðskapin, men eisini hugsaðu um at hjálpa fólk í neyð. Tað vísti seg, at tey høvdu júst eitt tilboð til hennara og hennara evni: Eitt skeið í seyming við elektriskari maskinu. Hon meldaði seg til, og tað var skjótt greitt, at hon hevði góð evnir í hesum sambandi. Sjálv átti hon eina manuella seymimaskinu heima við hús, og varð hon dúgliga brúkt. Men tá ein maskina verður nógv brúkt, so hendir tað av og á, at ein lutur fer, og soleiðis varð eisini hjá henni. Hon hevði hug at halda fram við seymingini, men varð forðað í hesum av teirri einfaldu orsøk, at hon hevði ikki ráð at keypa henda lutin ella eina aðra maskinu. Ynskið hennara var tí eisini rættiliga einfalt í okkara eygum: Hevði hon bara havt ráð at keypa sær eina seymimaskinu, - brúkta ella nýggja. So hevði hon kunnað forvunnið sær nøkur oyru til mat og klæðir til seg sjálva og børnini. Tað skuldi og átti annars maðurin í húsinum at havt gjørt. Hann hevur hon ikki sæð í longri tíð, eftir at hann, sum so mangur annar, fór til Ruslands at finna sær eydnuna. Men hann hevur verið trekur at senda nakað heim, og hevur ikki verið at sæð í fleiri mánaðir. Sjónvarp ella mat Heimið hjá Lyudmilu hevur upplivað bæði upp- og niður­ túr­ar. Tað byrjaði sum hjá mong­um øðrum við tí góða lagn­­um, men tá arbeiðs­ loysi og fíggjarlig kreppa rakti heim­ið, sluppu tey ikki undan. Maðurin misti arbeiðið sítt, fall fyri fløskuni, gjørdist harðligur í rúsinum, bukaði konuna, soleiðis at heimið so líðandi fór meiri og meiri í upploysn. Í desperasjón, so at siga, fór maðurin ein dagin frá húsum, setti kósina móti Ruslandi, har hann hevði hoyrt at arbeiði var at fáa. Hann var heppin, fekk arbeiði og pening og vitjaði aftur í Cornesti av og á. Ta einu ferðina hevði hann eitt stórt sjónvarp við sær, tí tað hevði ein altso bara í Ruslandi. Og tað mátti ein sjálvandi eisini hava í Mold­ ova. Eitt sjónvarp krevur sjálvandi streym, sum aftur kostar pening. Fyri hann hevði hetta status-symbolið týdning. Fyri hana hevði peningurin til frama og gagn barnanna størri týdning. Maðurin rýmdi skjótt aftur til sítt lív í Ruslandi, með­an hon helt á at stríðast fyri dag­liga breyðinum til teir seks munnarnar at metta í húsi­num: Tey fýra børn­ini, ein kvinnu aftrat og seg sjálva. Týðiligt er at merkja, at henda hugsanin og henda kenslan av maktarloysi nívir hana. Hon er sera kedd um støðuna, roynir at vera sterk, men tárini í eygum hennara siga alt: – Í gjár høvdu vit mat, men Fekk eg bara ei MOLDOVA Uttarlaga í bygdini Cornesti, langt burturi frá øllum hinum, standa eini gul hús. Einaferð vóru tey eini valahús, har leiðarin fyri lokalu tokstøðina búði. Í dag sæst lítil farvegur eftir vælferðini, nú Lyudmila og húski hennara búgva her. Ein fríggjadag í juni mánaði mánaði áttu tey ikki sýru í vegg Samkoman hjá pastor Vitalie er ikki stór, men hevur kortini eitt stórt hjarta fyri teimum ringast støddu í bygdini Cornesti. - Eingin kann hjálpa øllum, men øll kunnu hjálpa onkrum, sigur presturin, sum her er á vitjan í heiminum hjá Lyudmilu VÓN Ein heita troyggja, sum er bundin av føroyskari kvinnu, er hent at hava, tá kavi og kuldi fara at herja um landið í vetur ein heit troyggja