fríggjadagur 22. juli 2011síða 43

Sosialurin nr. 84 · 22. juli 2011 11 Nýggja libanesiska stjórnin er m.a. mannað við Hizbollah-limum, og í parlamentinum er tann Hariri-loyala andstøðan í øðini um, at Libanon ikki livir upp til altjóða krøv og handtekur menninar. Miðlarnir skriva um, at sekterisku ósemjurnar aftur loga, og óttin fyri nýggjum ófriði – um ikki einum borgarakríggi – er vaksandi. - Teir fýra verða ongantíð handtiknir og eru allarhelst longu í Iran, sigur Patrick Gayle, ein ungur og kekkaður bretskur journalistur, sum vit hitta á eini lítlari kafe. Gayle hyggur fjálturstungin kring seg, meðan hann tosar, og tá hann kemur til sínar egnu meiningar um, hvør drap forsetan, fer hann næstan at teska. Bæði Gayle, Robert Fisk og ein professari á American University of Beirut, sum vit eisini tosaðu við, meta, at sýriska fregnartænastan drap Hariri. Sýria er stóribeiggin hjá Libanon, hersetti landið í 1974 og hevur ongantíð viðurkent libanesiskt sjálvræði. Men morðið á vælumtókta sunni-muslimska forsetan elvdi til størstu anti-sýrisku mótmælisgonguna í landsins søgu. Yvir ein millión menniskju mótmæltu hersetingini, og eftir eina ST-samtykt vóru sýrar noyddir at taka seg aftur. Bæði hersetingarveldini fyri sunnan og fyri eystan, Ísrael og Sýria, vóru nú horvin, og fólkaveitslan í gøtunum í Beirut tók ongan enda. - Vit høvdu ikki kunnað havt hesa samtaluna fyri 2005, tí tá vóru sýriskir agentar á hvørjum gøtuhorni, sigur Patrick Gayle á áðurnevndu kafe. Sexorgie í fjøllunum Í nationalum sjónvarpi avnoktar Hizbollah-leiðarin, Hassan Nasrallah, allar ákærur um, at hansara felagsskapur skal hava dripið Hariri. Nei, Ísrael og USA hava smíðað hesar følsku ákærurnar (hvør annar?), og Nasrallah lovar, at teir fýra ákærdu “brøðurnir” ongantíð verða handtiknir. Og tað hevur hann eisini rætt í, so leingi sum herurin hjá Hizbollah er sterkari enn libanesiski statsherurin. Seinni sama kvøld tosa vit við ein 34 ára gamlan barreigara um kríggið millum Ísrael og Hizbollah í 2006. Hvussu var í Libanon tá? - Spyr meg ikki, sigur hann smílandi. Vit vóru fleiri vinfólk, sum rýmdu norðureftir undan ísraelsku bumbuálopunum. Vit krassjaðu í einum summarhúsi hjá mær uppi í fjøllunum, og har ballaðust vit og høvdu orgie, sigur hann flennandi og fer at taka sær av fleiri gestum. Tað arabiska várið Øll eru tey so ella so merkt av kríggi og teimum politisku spenningunum, sum valda í landinum. Og beint nú eygleiða tey við spenningi, hvørt stóru mótmælisgongurnar í Sýria fara at koppa sýrisku stjórnini, eins og tær koppaðu einaræðisharrunum í Tunis og Egyptalandi. Tað eru bara tríggir tímar til Damaskus við bili, og vit koyra framvið markinum, men sleppa ikki inn í Sýria. Higartil hava herdeildir hjá sýriska forsetanum, Bashar al- Assad, dripið 1400 mótmælisfólk. Men hetta hevur ikki steðgað mótmælisgongunum. - Um Assad-stjórnin fellur, kann Hizbollah missa sín fremsta stuðul, og Iran kann missa sín einasta stuðul í regiónini. So hevur “tað arabiska várið” av sonnum broytt Miðeystur, heldur bretski journalisturin, Patrick Gayle. Og hetta hevði verið ein stórsigur fyri tey, sum vilja varðveita Beirut sum eitt andarhol í miðeystri og ein savningarstað hjá ungdómi úr allari regiónini. Tey, sum droyma um, at Beirut aftur verður “the Paris of the Middle East”. Hersett av Sýria fyri eystan og Ísrael fyri sunnan hevur lítla landið í Miðeystri verið ein vígvøllur hjá regionalum aktørum Tey eru ung, tey eru modernað, men tey hava øll upplivað kríggj. Myndin er frá Beirut 2006, tá Ísrael bumbaði alt Suðurbeirut í krígnum ímóti Hizbollah, sum hevur valdið í Suðurlibanon