mánadagur 25. juli 2011síða 8

Mánadagur 25. juli 2011 · Nr. 85 8 Sosialurin Randi Jacobsen Síðan 1995 hevur Røskva Bjørgfinsdóttir búð í Noregi, og fríggjadagin var hon ein tur í býnum í Oslo. – Eg var stødd einar 200 metrar frá økinum, har bum­ ban brast, men eg visti ikki hvat hendi. Øll jørðin skalv undir mær, sigur Røskva. Beinanvegin varð alt økið stongt av. Politi var allastaðni, og hon royndi at spyrja politistarnar, hvat var hent, men eingin vildi svara. – So fekk eg fleiri sms frá vinum, sum spurdu, um eg hevði tað gott. Ikki fyrr enn Røskva kom heim og hoyrdi tíðindi, var hon greið yvir, hvussu nær hon hevði verið við, har sorgarleikurin fór fram. – Tað kennist so løgið og óveruligt at slíkt henda her. Fleiri fólk búðu eisini har, og tey máttu flytast burtur. Tað er ógvuliga friðarligt nú í Oslo, og Røskva hevur ta fatan, at fólk eru farin at tosa saman. Tey standa meira saman í felags sorgini. Røskva er stórliga bangin fyri eini gentu, sum hon hevur arbeitt saman við í einum blómuhandli. Hendan gentan var á Utøya, og Røskva hevur ikki fingið at vita, um gentan er á lívi. randi@sosialurin.fo Øll jørðin skalv undir mær Røskva Bjørgfinsdóttir var bara 200 metrar frá økinum, har bumban sprongdist í Oslo fríggjadagin Randi Jacobsen Leygarnáttina kom Sverre Sævarang heim aftur til foreldrini í Sarpsborg í Noregi. Hann var óskaddur, men hann hevði verið so nær við at vera skotin, sum fleiri av vinfólkum hansara vóru. – Tað var heilt ræðuligt. Maðurin fór at skjóta móti felagshúsinum, har fleiri fólk vóru inni. Vit fingu einki gjørt. Tað eydnaðist mær og fimm øðrum at sleppa inn á eitt vesi og lata hurðina aftur. Næsti maður skotin – Ein rann beint í hølunum á mær, og hann varð skotin, sigur 17 ára gamli Sverre Sævarang við Sosialin. Tey stóðu inni á vesinum í tveir-tríggjar tímar, og tey hoyrdu nógv róp. Tá ið politiið kom, tordu tey ikki at fara út, tí tey høvdu ikki áltið, at tað veruliga vóru politistar. Maðurin, sum skeyt, var ílatin sum politist­ ur. Ikki fyrr enn politist­arnir komu nærri og noyddi tey út, trodu tey at líta á, at hjálp var komin til teirra. Leingi sótu tey í húsinum, tí tey tordu ikki út. Umsíðir kom ein bátur og førdi tey inn á meginlandið, har læknar tóku ímóti. Helt øll hini vera deyð – Vit hildu tá, at bara vit umleið 30, vóru komin frá skjótingini við lívinum. Sverre Sævarang hugsar um øll vinfólkini, hann hevur mist. Tey kunnu vera væl fleiri, enn hann veit um, tí øll eru ikki komin aftur í aftur, og nøkur eru illa særd. Tá ið tey ungu komu inn á meginlandið, komu fólk beinanvegin at tosa við tey og veita teimum kreppu­ hjálp. Bæði leygardagin go sunnudagin var hann til sam­ talur, og hesar samtal­urnar hava gjørt honum væl. – Men tað fara nógvir tankar gjøgnum mítt høvd, og eg blivi við at hoyra rópini og skotini fyri mær, sigur Sverre. Leygardagin var hann og gekk kyndlagongu saman við foreldrunum sínum í Moss til minnis um offrini. Sverre er sonur Knut. Foreldur hansara vóru føroyingar, Sámal og Malfrid Sævarang. randi@sosialurin.fo Utøya 17 ára gamli Sverre Sævarang, sum hevur føroyskan pápa, krógvaði seg á eini vesi á Utøya Hoyri skríggj og skot alla tíðina Sverre Sverre Sævarang kom frá ræðuligu hendingini við lívinum, men hann hoyrir framvegis skot og róp fyri sær Røskva – Tað kennist so løgið og óveruligt at slíkt henda her, sigur Røskva Bjørgfinsdóttir