mánadagur 1. august 2011síða 71

vika 31 l 1. august 2011 39 Frá vinstru: Herman Eysturoy, Bjartur Lamhauge, Absalon Eysturoy, Aksel Poulsen og Elias Højgaard Eydna Skaale Alt byrjaði við, at teir settu sær sum mál at koma upp á Búgvan. Tá tað málið var sett, fóru teir at læra seg at klintra, og teir gjørdust púra bitnir av tí. Síðani Búgvan hava teir verið á Heygadrangi, Risanum og seinast á Trøllkonufingri, sum teir tó ikki komu heilt uppá. Tá 15 metrar vóru eftir upp á toppin, máttu teir gevast. - Tað er sjálvandi harmiligt at skula gevast, tá tað einans eru 15 metrar eftir upp á toppin. Men vit høvdu tá longu pressað sitrónina so nógv, sum vit kundu. Tá høvdu vit klintrað í 18 tímar, tað var vorðið myrkt, og vit vóru móðir, svangir og kaldir. Tí góvust vit, greiðir Absalon Eysturoy frá. Nógv fólk vóru og hugdu, tá havnarmenninir bjóðaðu Trøllkonufingri av. Hóast málið ikki varð nátt, so fingu teir bæði lógvabrestir og hurraróp frá mannamúgvuni, sum var og hugdi - bæði á landi og á báti. - Vit eru allir ótrúliga glaðir fyri høvið at klintra í Trøllkonufingri, og Vágafólk eiga tøkk uppiborna fyri teirra stóra stuðul, slær Absalon fast. Mál og endamál Absalon leggur dent á, at tað er ein greiður munur á máli og endamáli. - Vit rukku ikki málinum, men endamálið hjá okkum var at sleppa at klintra, at njóta føroysku náttúruna og at hava ein góðan dag saman. Og vit náddu endamálinum, hóast vit ikki komu heilt upp á, vísir Absalon á. Tað gekk væl uppeftir, men seinastu 60 metrarnir vóru serstakliga torførir, og myrkrið kom á teir. - 15 metrar er ikki ein langur teinur, men hann krevur nógva orku. Og vit høvdu ikki nakra orku eftir tá. Tá tú klintrar er neyðugt at hugsa klárt og taka skjótar avgerðir. Og tá tað brádliga tekur langa tíð at taka avgerðirnar, tí tú ert so móður, er nokk frægast at gevast, heldur Absalon. - Vit høvdu kanska kunnað sovið í Trøllkonufingri, eins og vit gjørdu í Búgvanum, men vit høvdu onga soviútgerð við okkum, tí vit vónaðu at klára tað í einum, greiðir hann frá. Óttin fyri hæddum Fyri tey flestu er bara tankin um at klintra í einum steyrrøttum bergi nóg mikið til at gerast bangin. Absalon viðgongur, at allir klintrarar helst gerast bangnir av og á. Men tað ræður um ikki at vísa tað fyri hinum. Óttin smittar nevniliga, so tað ræður um at halda honum niðri. - Tá tú ert vorðin móður, og tá tú ert svangur ella tystur, so verður tú lættari bangin. Og tað er jú ræðuliga høgt, Trøllkonufingur er 313 metrar, so sjálvandi hugsar man um hæddina av og á. Men tá mugu hinir hjálpa til og fáa viðkomandi at hugsa øðrvísi. Tað fer tí nógv orka til at halda geistinum uppi allatíðina. Men Absalon vísir á, at tað einans sleppa fólk við, sum duga væl at klintra og sum tora at pressa seg sjálvi. Tað hjálpir eisini, at teir bert seta sær smá mál á leiðini upp. - Tá tú byrjar at klintra nyttar einki at hugsa um toppin. Tú mást allatíðina seta tær smærri mál, sum tú arbeiðir fram ímóti, og sum tú gleðir teg til at náa. Tá vit koma í torførar støður, samráðast vit um, hvussu vit frægast loysa tær fyri at koma víðari. Tað hjálpir nevniliga væl, at tú hevur annað at hugsa um enn óttan. Drívmegin Absalon sigur, at klatringin er ein blanding av útilívi, kroppsligari avbjóðing og tekniskari avbjóðing. Teir vilja fegnir gera ekspeditiónir, tvs klintra, har eingin leið er slóðað frammanundan. - Eg haldi, at nógv fólk hava stórt potentiali, men tað eru fá, sum veruliga duga at útnytta tað. Tey flestu skava bara eitt sindur í yvirflatuna. Eg haldi, at tá tú klintrar, fært tú roynt teg sjálvan á ein serligan hátt. Tað vísir seg eisini, at tá fólk koma undir trýst í langa tíð sæst, hvat veruliga býr í teimum, heldur Absalon. Hann viðgongur, at hann fyrstu dagarnar eftir royndina í Trøllkonufingri als ikki hevði orku at hugsa um ein nýggjan túr. - Eg var púra fyrilagstur, tá vit komu heim aftur. Vit fóru úr Havn kl 8 um morgunin og komu aftur kl 8 morgunin eftir. Men nú, tá eg havi fingið eitt sindur av fjarstøðu til túrin, eri eg farin at hugsa um at fara aftur komandi summar. Eg haldi, at allir, sum vóru við, hava tað á sama hátt. Trøllkonufingur var einasta ekspeditiónin á skránni í summar. Hetta til komandi summar fara teir at halda á at venja fleiri ferðir um vikuna, umframt at taka skeið og gerast betri til trygd, knútar og teknikk. Men komandi summar venda teir sterkt aftur og vænta tá bæði at náa endamálinum og málinum. eydnaskaale@hotmail.com Knógva Trøllkonufingur komandi summar Í farnu viku royndu fimm mans at klintra upp á Trøllkonufingur. Tá 15 metrar vóru eftir upp á toppin, máttu teir gevast. - Vit ætla okkum upp aftur á Trøllkonufingur komandi summar, og tá vænti eg, at vit klára tað, sigur Absalon Eysturoy, sum var ein av teimum fimm Søga ÚR Trøllkonufingri Einaferð tá krón­ prinsurin var og vitjaði, var ein hús­ kallur í Sanda­vági, sum klintraði upp í Trøll­konu­fingur og veittr­aði til hansara av toppi­num, tá kongs­ skipið sigldi framvið. Hús­kallurin klintraði niður­aftur í øllum góð­ um, men varnaðist tá, at hann hevði gloymt annan vøttin eftir uppi á tindinum. Hann klintraði tá enn einaferð upp, tí hann ætlaði sær eftir vøtti­ num aftur. Tað var tó betri ógjørt, tí tá datt hann oman.