fríggjadagur 19. august 2011síða 16

Fríggjadagur 19. august 2011 · Nr. 95 16 Sosialurin Nøvn Føðingar 17. juli fingu Jóhanna Akraberg Andreasen og René Robertsen, Keypmannahavn, ein son. Hann var 53 cm langur og vigaði 3600 gr. 24. juli fingu Christina Torpsgaard Beck og Pætur Joensen búsitandi í Gram eina dóttur. Hon var 56 cm og vigaði 4860 gr. 5. aug. fingu Rúna Midjord Dam og Johan Erik Dam, Tórshavn, ein son. Hann var 55 cm langur og vigaði 4270 gr. 16. august fingu Sóley Hansen og John Erik Hansen, Tórshavn, eina dóttir. Hon var 51 cm long og vigaði 2410 gr.  31. juli fingu Anna Margretha Otthamar og Tórmund Hansen, Hoyvík, eina dóttur. Hon var 50 gr. long og vigaði 2770 gr. 4. aug. fingu Sanna Dalbø Jacobsen og Áslakur Reinert Petersen, Norðragøtu, eina dóttir. Hon var 52 cm long og vigaði 3360 gr. 10. aug. fingu Eyðbjørt M. Simonsen og Bjarni F. Nattestad, Valby, eina dóttur. Hon var 51 cm long og vigaði 3750 gr. 8. august fingu Durita Danielsen á Válinum og Petur Kristian Joen­sen, Leirvík, eina dóttur. Hon var 52 cm long og vigaði 3410 gr. Tað stendur ein standmynd av einum manni á eini útoyggj við eitt spegilsblankt vatn, har eygu stara út í tóman heim, og kroppur og andlitsbrøgd eru sálarleys. Illkynjað spjørr liggur um kropp, arm, barm og byrsumúla, og hvør kúla ber sítt navnabretti við devulssettum tramansskapi úr mannsins heljareyga, sum eltir sótsvart krútdoyggj á eini útoyggj við politiskum, fasistiskum, oyðandi boðskapi: “Slá í hel!” Óndskapurin stendur millum kross og hosu - millum rivjabein og vargaeygu: “Eg skal drepa! Eg skal drepa, drepa ungar sálir ein summardag, sum elska lívið og frælsið við ljósum vónum um opinleika, rættvísi, brøðralag, millum allar tjóðir, fólkasløg og bygdaløg á Guðs grønu jørð!” Blóðið rann millum silkigras og litríkar útoyggjablómur, smáar tinnur og brimbrýnt malargrót og litaði deytt vatn reytt. Blóðið reinsar - í kærleikans - og bardagaliti. Vaskar fjøruklett við sveita reyðum av ungum sálum deyðum, ið lótu blóð til frælsi og brøðralag ein ljósan dag í juli. Frits 22. juli 2011 mynd : Heðin Kambsdal Útøya 22. juli 2011 Ì morgin leygardagin 20. august verður Beinta Háberg Jacob­ sen 70 ár. Beinta er elsta barn hjá Hjørdis og Petur Háberg í Havn. Petur doyði í 1984, men Beinta hevur eina enn bragd­ liga mammu, sum verð­ur 95 ár um nakrar mánaðir. Systkini hjá Beintu eru Erna, Jógvan Páll, Elma, Pætur Hjørtur og Malan, sum øll búgva í Havn. Í 1962 giftist Beinta við Eiler Jacobsen, sum longu tá var skipari. Tey fingu børnini Sámal, Hjørdis, Petur og Eiler. Sum kona Eiler kom Beinta alt sítt vaksna lív at standa í fremstu røð í føroy­skari fiskivinnu. Víst var Eiler óførur, men hann ásann­aði sjálv­ur, at uttan Beintu hevði hann neyvan nátt so langt. Beinta gekk við lív og sál uppí virksemið hjá Eiler, og tað gjørdi forrestin øll familjan hjá henni. Pápi henn­ara, Petur, gjørdist reið­ari hjá Eiler, og tá ið hann fall frá, tók Hjørdis við. At hava ein slíkan heima­ front var sanniliga av størsta týdningini. Sjálvsagt var tað mest avgerandi at kunna fiska nógv, men tað var vissuliga eisini av stórum týdningi, at alt riggaði, sum tað skuldi, uppi á landi. Her hevur Beinta eisini sínar eginleikar. Hon er skilagóð, og dugur eisini væl at føra seg fram, tá ið hetta hevur verið neyðugt. Tí er Beinta nógv vird. Hon brennir fyri mongum. Men hon hevur eisini havt møguleikar at fáa egin hugskot set í verk. Beinta er havnarfólk um ein háls, og hon gjørdi tað kvett at fáa gamla vertshúsið, núverandi Áarstovu, til heiður og æru við aftur at gera hetta hús til tann miðdepil í Havn, sum tað eina ferð var. Beint er eisini musikalsk og hevur medvirkað í sang­kóri­ num í Ebenezer og trippel­trio­ ina til gleði fyri mong. Hon er eisini framúr at spæla klaver. Men fremst av øllum hevur Beinta víst, at hon hevur hjarta fyri fólki, sum er í ringari støðu. Hvør minnist til dømis ikki Evu í Ukraina, sum hevði doyð, um hon ikki fekk eitt nýtt hjarta! Her fekk Beinta savnað pening, so hetta kundi gerast. Seinast Eiler og Beinta sóu Evu var hon ein yndislig ung genta við mót uppá lívið. Hetta var gjørt í samband við Skandinavisk Børnemission, sum eigur ein góðan stuðul í Beintu. Eisini er hon við í ABC-barnahjálpini, har uppgávurnar eisini eru óavmarkaðar. Tað ber illa til at skilja Beintu og Eiler sundur. Tað mest ítøkiliga í dag er Depilin í Skálavík, har Beinta hugtók øll við tí hon segði, tá ið depilin opnaði fyrr í summar. Hesin depil kemur at standa sum ein varði yvir tey bæði til gleði og gagn fyri mong. Eisini var tað hugtakandi at síggja, hvussu Beinta stuðlaði Eiler nú hann gjørdist veikari og veikari hansara seinasta ár. Eiler kundi fara alla staðni, tí hann við sær hevði Beintu, og eisini onnur, sum vóru góð við hann. Sjálvi minnast vit av fleiri grundum við gleði ferðina vit vóru saman við teimum í Ísrael fyri fimm árum síðani. Ísrael er eisini nakað Beinta brennir fyri, og tað hevur hon ikki frá fremmandum. Pápin var av fremstu Ísraelsvinum. Vit bæði eru systkinabørn, eru nakað javngomul og hava altíð kenst. Tað var altíð stuttligt at koma til Havnar at ferðast sum barn. Hjá teimum kundu nógv upplivast, sum ikki bar til heima á bygd. Sigast kann eisini, at Beinta og hennara eru sera ættar­ kær. Tað er stutt­ligt at síggja hvussu tey øll eru um mamm­ una á ellis­heimi­num, har hon býr. Hesa ættar­kenslu hava vit onnur eisini roynt av henni. Føðingardagin heldur Beinta saman við sínum egnu. Men hiðani skal ynskj­ast henni og hennara hjartaliga tillukku! óli Beinta hjá Eiler 70 ár