fríggjadagur 30. september 2011síða 46
‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
nr. 113 · 30. september 2011
14
VIKUSKIFTI
2. partur
Oddbjørn Vágslíð
post@sosialurin.fo
Leygardagur 13. august
Dagurin í gjár mundi verða nakað
strævin fyri meg. Tí eg møtti ikki
upp til morgunmatin. Eg vaknaði av,
at Karl Sofus kom inn á kamarið, og
segði, at nú komu stovugenturnar inn
at reiða upp. Eg slapp mær upp og fór
út á gongina saman við Karl Sofus.
Har gekk eisini Hallur við guitara úti
á gongini, tí tey gjørdu eisini reint hjá
honum. Og so treiv Hallur í »Someday
You'll Call My Name«, ein av yndis
sangunum hjá Hank Williams Sr. Og
har gingu so stovugenturnar og gjørdu
reint, smíltust um alt andlitið og blivu
undirhildnar av føroyska country
konginum. Hetta vóru tær ikki vanar
við. Live countrytónleikur, ímeðan tær
gjørdu reint á hotellinum.
Joan, systir Hallur, var nú eisini
komin upp í hópin. Hon býr í Brørup í
Suður Jyllandi, har tey hava eitt bakarí
og handil. Hon hevði sagt við mannin,
at nú mátti bollar verða bollar. Og hann
mátti ansa handlinum, tí nú fór hon til
Silkeborg at lurta eftir Halli.
Vit høvdu sett okkum fyri ikki at
troytta okkum áðrenn tað stóra brakið
sunnudagin við Halli. So vit fingu fatur
á einum minibusshýrivogni, sum koyrdi
okkum til miðbýin í Silkeborg. Kvinn
urnar fóru sín veg. Har var okkurt,
tær líka skuldu hyggja eftir eina ferð
afturat, áðrenn tær keyptu. Vit mann
fólkini, spákaðu okkum oman eftir
gøtuni og fingu okkum tøkan pening
úr einari pengaautomat. Skamt har frá
hevði Beddi fingið eygað á ein tón
leikahandil. So har var gingið oman.
Og so var. Har hingu guitarar í alskyns
útgávum og prísi. Eg haldi, at tað var
hjá Beddi og Halli, sum hjá einum smá
drongi at koma inn í ein bommhandil.
Sølumaðurin var blíður. Segði við teir,
at teir kundu royna guitarar. Tá ið Beddi
spurdi um forsterkara, var tað eingin
trupulleiki. Teir fingu tveir krakkar, og
so setti hann forsterkaran til guitaran.
Og har sótu so Beddi og Hallur, og
spældu »Wildwood Flower«, sum A.
P. Carter gjørdi á sinni, og sum Mother
Maybell Carter hevur gjørt ódeyðiligan
við sínum sermerkta guitarspæli.
Fólk, sum komu inn í tónleikahandilin,
fóru heldur at lurta enn at keypa. Og
sølumaðurin stóð eisini og hugdi at og
lurtaði. Hetta var ikki dagligur kostur
í hansara tónleikahandli.
Komnir út aftur, var farið at leita eftir,
hvar kvinnurnar vóru. Tað eydnaðist.
Og nú vit vóru í miðbýnum, var farið
inn á »Jensens Bøfhus« at fáa sær okk
urt niður í búkin. Nú var bíðitíðin ikki
ein til tveir tímar, sum dagin fyri. Og
vit komu til borðs beinanvegin.
Hallur hevði ynski um at hoyra
týska bólkin »Herman Lammers Mayer
Band«. So vit fóru út á festivaløkið.
Vit sluppu inn uppá sama máta sum
dagin fyri. Karl Sofus og eg vóru uttan
armbond, tí vit høvdu ikki fingið fatur
á Allan. Hann var tíbetur á økinum.
So vit fóru niðan aftur í teltið, har
armbond við áskrift »Pressa« blivu
sett á Karl Sofus og meg. Eg hevði sett
mær fyri, at spurdi nakar danskari, hvat
countryblað eg umboðaði. So nyttaði
lítið hjá mær at siga »Norðlýsið«. Tað
mátti heldur verða »Country Music
People«.
Ímillum framførslurnar gingu vit
runt á økinum. Og nú byrjaðu vit at
møta føroyingum, sum vóru komnir
til Silkeborg til hesa stóru countryupp
living saman við Halli. Har vóru millum
onnur Eiler Østerø av Skipanesi, Jógvan,
bróðir Hallur við damu, Óla Martin og
Elsa, sum hava røtur úr Klaksvík, og
Alex Bærendsen, sum var komin at
síggja og hoyra dóttrina á palli.
Einaferð, Karl Sofus og eg komu
oman aftur á konsert økið, settu vit
okkum ovarliga á rekkjunum. Har
kom eitt danskt par, sum søgdu við eitt
annað par: »Det er ikki countrymusik
de spiller. Man burde vende røven til
dem«. Eitt annað par, sum sat beint
aftanfyri okkum søgdu: »Vent til i
morgen, da kommer Hallur fra Fær
øerne«. Tá ið vit søgdu við tey, at vit
vóru við í ferðalagnum hjá Halli, bleiv
tað heilt áhugavert. Parið kom frá Thy
í Norður Jyllandi. Tey søgdu sum var,
at tey ætlaðu at fara heim til Thy í dag,
men vóru so komin at tosa við Allan
Í august mánaði spældi Hallur Joensen á contryfestivali í
Silkeborg. Oddbjørn Vágslíð var við á ferðini og hevur skrivað
ferðafrásøgn. Hetta er annar partur av trimum
hallur
á palli
í silkeborg