fríggjadagur 7. oktober 2011síða 2
‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Fríggjadagur 7. oktober 2011 · Nr. 116
vikuskiftisblaðið
Dagsins redaktørur: Eirikur Lindenskov
Stovnaður: 1927
Ábyrgdarblaðstjóri: Eirikur Lindenskov
eirikur@sosialurin.fo
Útgevari: Sp/f Sosialurin
Uppseting: Sosialurin
Prent: Prentmiðstøðin
Avgreiðsla: mán - frí
kl. 08.00 - 16.00
Marknaðardeild
lysing@sosialurin.fo
Tórshavn Tórsgøta 1, Postboks 76, 100 Tórshavn
tel. 341800, fax 341801, post@sosialurin.fo
Norðoyggjar Nólsoyar Pálsgøta 1, 700 Klaksvík
tel. 458686 fax 458687, klaksvik@sosialurin.fo
Suðuroy tel. 375364, fax 375464, tel. 228814,
aki@sosialurin.fo, dagfinn@sosialurin.fo
Haldarar, sum ikki hava fingið blaðið, kunnu ringja
tel. 341818 frá kl. 8.00 til 20.00 og boða frá.
Tel. 341800
www.sosialurin.fo
Oddagrein
Eirikur Lindenskov
eirikur@sosialurin.fo
Eirikur Lindenskov
eirikur@sosialurin.fo
Tað var væntandi, at valstríðið hes
aferð í stóran mun fór at snúgva
seg um búskap. Javnaðarflokkurin
hevur sett hol á við einum nýggjum
skattareformi, sum tey siga skal føra
til lægri skattatrýst á lægru inntøk
urnar, meðan vinnan skal gjalda
meira við hægri partafelagsskatti,
broyttum avskrivingarmøguleikum
á eitt nú umboðan og bilum.
Hetta er tað, ið summi kalla »øv
undsjúkuskattur«, tí tað kann føra
til, at bilasølurnar selja færri marg
lætisbilar, at matstovuvinnan selur
færri døgurðar til handilsvitjandi,
og at tað annars rakar ferðavinn
una, sum er illa sperd framman
undan. Kanska nakað er um hetta.
Men siga vit, at fleiri pengar koma
í almenna kassan – ella nakað tað
sama, so merkir tað væl saktans, at
líka nógvir pengar verða til nýtslu –
ella fleiri, hóast tað ikki eru bankar
sum keypa fínar stjórabilar og
handilsmenn sum keypa nógvar
døgurðar á matstovum. Kanska bil
arsølurnar selja fleiri bíligari bilar til
Palleba, og kanska fleiri fólk fara út
at eta fleiri »bíligar« døgurðar. Um
so verður, so er úrslitið tað sama –
bara býtt millum fleiri fólk.
Tá vit tosa um »øvundsjúkuskatt«,
so skal tað sjálvandi takast í álvara.
Landið skal ikki gera handilsligu
korini hjá vinnuni verri. Tað sigur
seg sjálvt. Men tað merkir ikki, at
landið bara skal lata standa til. Tað
eru viðurskifti, sum saktans kunnu
regulerast – og hví ikki umfordeila
nýtsluna eitt sindur, so hon kemur
fleiri til góða – og soleiðis, at vanliga
fólkið eisini hevur valmøguleikan.
Eitt annað mál, sum landsstýris
samongan hevur boðað frá er, at tal
ið á aðalráðum skal lækka eftir val
ið. Tað er politiskt korrekt at siga, at
almenna umsitingin er ov stór, og at
hon skal minka og spara. Hinvegin
duga tey ikki nóg væl at spara í um
sitingini, tí tað gongur í alt ov stór
an mun út yvir keypa av tænastum,
meðan tað fyri ein hvønn prís verð
ur hildið upp á starvsfólk.
Hava vit sett okkum spurningin,
um skipanin við aðalráðum er tann
rætta? Hví skulu vit hava eina heila
stóra umsiting rundan um ein lands
stýrismann? Sjálvandi skal hann
hava eina ávísa umsiting, men ikki
er neyðugt við tíggjutals fólkum til
hvørt landsstýrisfólk. Við logiskari
samskipan, so kundu óivað nógvar
– sera nógvar tænastu verði saman
lagdar hjá ymsu ráðnum. Ein háttu
hevði verið at savnað øll aðalráð á
einum stað og havt eina felags um
siting, meðan hvørt landsstýrisfólk
hvør í sínum lag hevði einsamalt
tær mest neyðugu funktiónirnar.
Vilja vit spara, so ber tað sjálv
andi til. Men um landið velur at
spara allar tænasturnar, og varð
veita ov nógv størv, so gongur tað
út yvir privata vinnulívið, og so er
einki vunnið.
Tað nyttar so lítið bara at
spara tænasturnar burtur
Vilji til sparingar
Nýggjur
fiskivinnu
politikkur
Bjarni Djurholm
kjak á síðu 14
Útisetar
vilja eis
ini búgva í
Føroyum
Arne Winthereig
kjak á síðu 17
Framhaldsøgan um Uttanrík
isráðið er ein óhugnalig søga
um, hvussu oyðslað verður
við almennum pengum.
Eitt er málið um millión
ina, sum ráðið nýtti í ovfara
kæti triðja jóladag í fjør, tá
ein embætisamaður varð
sendur út í býin at keypa
teldur og iPhones – bara fyri
at brúka pengarnar, so teir
ikki fullu aftur í lands
kassan.
Men søgan, sum
sjónvarpið borðreiddi
við í gjárkvøldið er
ikki minni óhugn
alig: Tað var søg
an um ferðina hjá
Jørgeni Niclasen,
einum skrivara
og
Herlufi
Sigvaldsson í
Washington í
fjør summar.
Upp
á
tríggjar dag
ar
kláraðu
hesi fólkini at
brúka 188.255
krónur.
Vit
hava
fyrr øtast um
júst hesa ferð
ina. Tað var tí, at menninir
í ferðalagnum vildu hava
ein ávísan journalist í Miðl
ahúsinum við á ferðina. Að
alstjórin setti seg beinleiðis
í samband við journalistin
– uttan um leiðsluna í Miðla
húsinum, og lovaði at gjalda
allar útreiðslur, um hon kom
við. Hetta varð sjálvandi av
víst, tí ein landsstýrismaður
sleppur ikki soleiðis at keypa
sær umtalu í okkara miðlum.
At velja sær ein ávísan journ
alist soleiðis er eisini bein
leiðis ódámligt.
Slíkar søgur tæga burtur
av trúðvirðinum hjá okkara
politisku leiðslu. Slíkar søg
ur vísa, at vit hava lands
stýrismenn og aðalstjórar,
sum ikki eru sína uppgávu
vaksnir, og tað vísir eisini, at
løgmaður, sum skal hava eft
irlit við landsstýrismonnum,
ikki hevur peiling av, hvat
teir fáast við.
Tað er uppgávan hjá fjøl
miðlunum at avdúka slíka
ovurnýtslu hjá politikaru
num. So er bert at vóna, at
miðlarnir hóra undan, so
valdsharrarnir fáa neyðuga
mótspælið.
Higartil hevur hann verið
heldur kúrrur í stríðnum
millum Kárarnar og kvinn
urnar í Sjálvstýrisflokki
num.
Talan er um einasta fólk
avalda sjálvstýrisfólk uttan
fyri tingbólkin hjá Sjálv
stýrisflokkinum,
Jógvan
Skorheim, varaborgarstjóra
í Klaksvík.
Hann bjóðar seg nú fram
sum
nýggjan
formann
floksins. Hann vísir á
lemjandi ósigurin á fólk
atingsvalinum og stríð
ið millum Kárarnar og
um, at fleiri sjálvstýr
isfólk hava vent flokk
inum bakið.
Eftir at Kári á Rógvi
boðaði frá fólkatings
valkvøldið, at hann legði
frá sær, so Kári P. Høj
gaard sagt, at hann
fegin tekur
e i t t
tørn afturat.
Mong halda, at Kristi
anna Winther Poulsen hev
ur góðan kjans at verða vald
sum einasta umboð floksins
á tingi. Men tá nú tann ungi
varaborgarstjórin í Klaks
vík leggur upp í formans
stríðið, so tey í øllum førum
ein skarpan gang.
Vil bjarga Gamla
Sjálvstýrinum
Enn meira oyðsl og marg
læti í Uttanríkisráðnum