mikudagur 12. oktober 2011síða 12

Mikudagur 12. oktober 2011 · Nr. 118 12 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Áki Bertholdsen - Eg fái altíð illgruna, tá ið onkur bjóðar sær til at bjarga mær, hóast eg ikki eri í neyð! Jákup Petersen, yvirlækni á Klaksvíkar Sjúkrahúsi er speiskur, tá ið hann skal siga sína hugsan um ætlanina hjá landsstýrinum at leggja øll trý sjúkrahúsini saman undir eina felags leiðslu. Ført hevur verið fram, at hetta er fyri at bjarga teimum báðum smáu sjúkra­ húsunum, tí tey eru so lítil, at tað gongst illa at fáa læknar at arbeiða har. Aðrar grundgevingar eru, at læknarnir á smáu sjúkra­ húsunum hava so lítið at gera, at teir klára ikki at varð­­ veita sínar sergreinar og tískil er tað neyðugt at mið­ savna viðgerðir­nar á einum sjúkra­­húsi ístaðin fyri at spjaða tær. Gravgangur Jákup Petersen sigur, at hetta er tað bera møsn. - Tað er gravgangur hjá lækn­um eftir at sleppa á Klaks­víkar Sjúkrahús at arbeiða, sigur hann. Sjálvur er hann ortopedur og afturat sær hevur hann fimm ortopedar sum hava arbeitt á Klaksvíkar Sjúkra­ húsið regluliga hesi seinastu 10-15 árini. -Í tøttum samstarvi við teir verður arbeitt á høgum stigi og hetta tryggjar, at kann­ing­ar og viðgerðir verða so tætt við støðið í hinum norður­londunum, sum gjørligt. Jákup Petersen sigur, at nógvir læknar vilja sleppa til Klaks­víkar, men at hetta er nokk av manning til at nækta tørvin á ortopedi á Klaksvíkar Sjúkrahúsi sum er tvífaldað seinastu árini. Hvussu ber tað til, at tað er gravgangur eftir at sleppa á Klaksvíkar Sjúkrahús, tá ið tað altíð verður ført fram, at tað gongst so illa at fáa manna læknastørvini á smáum sjúkrahúsum? - Trivnaður! Tað er so øgiliga ymiskt frá sjúkrahúsi til sjúkrahús, hvussu stemn­ ing­urin og trivnaðurin er. Men hann heldur, at neyv tilrættislegging er eisini rættiliga avgerðandi. - Tá ið útlendskir læknar koma higar, hava vit lagt alt sera væl til rættis fyri teir so at teir vita akkurát, hvussu nógvar sjúklingar, hvussu nógvar skurðviðgerðir og hvussu nógvar móttøkur teir hava hvønn einasta dag. - Tað dámar læknunum so mikið væl, at tað stendur ikki á at fáa teir higar og sam­ stundis loysir tað seg væl fíggjarliga, tí tað er bíligt. Passar ikki Yvirlæknin í Klaksvík sigur, at tað passar ikki, at ser­ lækn­arnir á teimum smáu sjúkra­húsunum hava ov lítið at gera til at teir kunnu varðveita sínar sergreinar. - Tað er tvørtur ímóti. Yvirlæknarnir á smáu sjúkra­ hús­unum hava meiri at gera enn teir á Landssjúkra­ húsinum. - Eitt er, at tað eru so fáir yvirlæknar á smáu sjúkra­ húsunum, at teir eru í eldi­ num alla tíðina. Eitt annað er, at smáu sjúkrahúsini hava ta skipan, at yvirlæknarnir fara burtur á stór sjúkrahús uttanlands at arbeiða minst tríggjar mánaðir um árið. - Hetta gevur læknunum eina dygga barlast, tí teir fáa nógv at gera í sínum sergreinum. Jákup Petersen sigur, at ein Sjúkrahúsdeild skal hava minst 40 tilburðir av hvørji sjúku um árið fyri at varðveita eitt nøktandi viðgerðarstig. Hann biðjur lesaran legga til merkis, at hann nevn­­ir ikki, at ein lækni skal hava 40 tilburðir, men at øll deildin skal hava, tí hvør sjúkling­ur verður kannað­ur og viðgjørdur av einum liði av læknum, sjúkrarøktarfrøð­ ingum o.s.fr. og skal úrslitið verða gott, skal alt liðið samvirka sum ein heild. - Hetta hevur Landssjúkra­ húsið ikki tikið í álvara, tí har eru heilt niður í trý, fýra tilburðir av einstøkum sjúkum um árið. - Tað merkir, at á Lands­ sjúkra­húsinum verða sjúk­ ling­ar viðgjørdir, sum áttu at farið uttanlands og tískil er tað ein vandi fyri sjúklingin. Sum dømi nevnir hann, Tey vilja bjar hóast eg ikki HEILSUVERKIÐ Tað má vera skemt, tá ið sagt verður, at ein samanlegging er tað einasta, sum kann bjarga smáu sjúkrahúsunum, sigur Jákup Petersen, yvirlækni í Klaksvík Tað gongst rætti­liga illa at dagføra ser­lækn­ arnar á Lands­sjúkra­ húsinum - Á Landssjúkrahúsinum gera vit eftir forskriftunum frá danska Heilsustýrinum. Tummas í Garði, lækna­stjóri á Landssjúkra­húsi­n­ um, vil ikki rætti­liga kenn­­ast við pá­haldið hjá Jákup Peter­sen, yvir­lækna í Klaks­­vík, í aðrari grein her á síðuni um, at skurðviðgerðir verða gjørdar á Lands­ sjúkra­­húsi­­num, sum ikki eiga at verða gjørdar, tí sjúklinga­grundar­­lagið er ov lítið til at serlækn­in kann varðveita sín serkunnleika. Tummas í Garði leggur dent á, at Landssjúkrahúsið fylgir krøvunum frá danska Heilsustýrinum. - Tað eru tey greiðu boðini frá leiðsluni til læknar­ nar, leggur hann dent á. Men so stendur tað til tann einstaka læknan at taka støðu til, í hvørjum einstøk­um føri, um hann kann viðgera sjúklingin sjálvur í samsvari við áseting­ arnar frá heilsustýrinum, ella um sjúklingurin skal sendast uttanlands. - Eru so onkir tilburðir, har tað ikki gongur, sum ætlað, er talan um einstakar tilburðir. Tummas í Garði vísur á, at leiðandi yvirlæknin á skurðdeplinum er í Oslo hvønn mánað, har hann arbeiðir á einum stór­um sjúkra­húsið, fyri at varð­ veita sín serkunnleika. Men hann leggur afturat, at í ávísum førum koma eisini útlendskir serlæknar á Landssjúkrahúsið at við­ gerða sjúklingar, heldur enn at senda sjúklingarnar av landi­num, men tað er alt í sam­svari við krøvini frá Heilsu­stýrinum og í samrá við sam­ráð við Danish Breast Cancer Group, DBCG. Hann nevnir bróstkrabba sum eitt dømi, har ein íslendskur yvrlækni kemur á Landssjúkrahúsið einaferð um mánaðinm her hann so er í eina viku og viðgerð teir tilburðir at bróstkrabba, sum eru. Fær ein kvinna staðfest bróstkrabba beint áðrenn yvirlæknin kemur higar, verður eisini hon sett á listan yvir tær kvinnur, læknin skal viðgerða á føroyavitjan síni. Fær nøkur kvinna stað­fest bróstkrabba beint eftir at hann er farin av stað aftur, verður hon send til Íslands til viðgerðar. - Hetta er alt fyri at tryggja, at kvinnur við bróst­ krabba verða settar so skjótt í viðgerð, sum tilber, sigur Tummas í Garði. Vit fylgja krøvunum