fríggjadagur 21. oktober 2011síða 26

Fríggjadagur 21. oktober 2011 · Nr. 122 26 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Valgreinar Løgtingsvalið 2011 Hetta er ein beinleiðis reingjan av tí veruliga boð­skapinum. Einum boð­ skapi, sum gongur út upp á, at forsøma politik­ar­ arnir at útbyggja mið­stað­ ar­økið, so verður tað ein vanlukka fyri alt landið. Eisini bygdirnar Tí tá fara føroyingar í stór­um tgali at velja Føroyar frá og rýma av landinum. Men tað merkir sjálv­andi ikki tað sama sum at avtaka útjaðaran. Tvørturímóti so er ein sterkur miðstaður FORTREYTIN fyri at útjaðarin kann mennast. Eg smæðis ikki við at siga at bygdarlívið er sjálv­ur mergurin í føroyska sam­leik­anum. Uttan eitt livandi bygdar­lív, eru Føroyar ein skuggi av sær sjálvum. Og tí skulu vit sjálvandi gera alt, ið gerast kann fyri at skapa trivnað, varðveita og útbyggja bygdirnar. Sum áður sagt: Tað er tað bygdars­liga, sum ger Føroy­ar coolar. Og soleiðis skal tað framhandandi vera. Og bygdirnar – ja tær hava vakstarmøguleikar. Tak bara ferðavinnuna. Ferðavinnan fer í fram­tíð­ina at gerast eitt upp­aftur størri partur av føroy­­ska búskapinum, og tá um­ræð­­ur ferðavinnu rúma útjað­arin og bygdir­nar teir allar størstu møgu­leikarnar. So lat okkum smoyggja upp um ermar og við pro­ fessionellari hjálp seta ferð á útbyggingini av ferðavinnuni, sum kann geva bygdunum kring landið arbeiði og framtíð. Tað vil eg kempa fyri! Men okkara høvuðs­staður og miðstaðar­økið MUGU fáast at virka við betri bústaðar­møgu­leikum og lokkandi arbeiðs­plássum. Tey eru dynamoin í samfelags­maskin­ arínum. Tey eru hjartað, sum skal pumpa blóð út í hvønn krók og skal geva føroyingum neyðugu avbjóðingarnar og møguleikarnar í framtíðini. So at teir ikki stinga í sekkin – og rýma av landinum. So lat okkum koma víðari. 80 % av landinum hevur fingið fast samband. Tað má gangnnýtast! Lat okkum ikki brúka óneyðugar kreftir við at seta bygd upp móti bý og bygdarmenn móti havnarmonnum. Lat tað í mesta lagi vera í spølni. Skulu vit ikki enda sum Hetland við 20.000 fólkum mugu vit broyta gamlan hugsunarhátt. Lat okkum tveita tann gamla borgarakrígslíkjandi hug­burðin langt út um 200 fjóðringar. Tað er í 12.tíma at vit øll smoyggja upp ermar og fara at arbeiða fyri Føroyum. Og at vit tora at gera tær raðfestingar, ið eru lívsneyðugar. Fyri alt okkara land. Tað lovi eg at arbeiða fyri. Lati okkum fáa fer á Føroyar Hvat eru Føroyar uttan bygdarmenn? Ingi Sørensen Valevni hjá Tjóðveldi www.tjodveldi.fo/ingi LØGtingsvalið 2011 Onkur hevur fingið tað til, at eg vil avtaka bygdirnar fyri at fremja miðsavning Áðrenn vit kunnu byrja at hugsa um at fáa føroyingar aftur til Føroyar, mugu vit gera tað gott hjá okkum sjálv­ um at vera her. Um kundin ikki er nøgdur við vør­una, er so gott sum ómøgu­ligt at selja vøruna til aðrar kundar. Um føroyingar í Føroy­um ikki eru nøgdir við at liva í Føroyum, kunnu vit ikki vænta, at aðrir verða tað. Tríggjar grundleggjandi hugburðs- og struktur­broyt­ ingar kunnu gera Føroyar betri at liva og virka í. 1. Persónligt frælsi Fyri at menniskju skulu trív­ast, má rúmd vera fyri ymiskleika. Vit mugu inn­ síggja, at øll menniskju eiga at verða javnt stillað. Øll hava krav á persónligum frælsi og eiga rættin at vera tann, tey eru, og ráða yvir egnum lívi, tó uttan at gera seg inn á onnur. Hetta byrjar við, at vit sum samfelag og ikki minst vit politikkarar læra at seta okkara egna sannleika, trúgv og fordómar til síðis. Tað er ikki fyrr enn tá, at vit kunnu byrja at føra veruliga rættvísan politikk, ið gevur veruligan javnrætt fyri øll. Óansæð um tú ert samkyndur og ynskir at gifta teg og fáa børn. Um tú ert kvinna ella maður, ungur ella gamal. Óansæð húðarlit, trúgv ella lívsstíl. 2. Fíggjarligt frælsi Tínar ognir eru tínar ognir, og eingin hevur rætt at taka tær frá tær. Heldur ikki landið. Tó, um tú samtykkir at liva og virka í einum landi, samtykkir tú eisini nakrar treytir fyri at kunna tað. Millum annað nøkur ávís gjøld so sum skatt. Tað vil tó ikki siga, at tað er rættvíst, at landið tekur so nógvan pening frá tær, at tú ikki klárar at fáa endarnar at røkka saman. Tínir pengar eru tínir pengar, og tá tú hevur goldið eitt ávíst lima­ gjald fyri at vera borgari í landi­num, og sum landinum tørvar fyri at tryggja tær góðar karmar at liva undir, eigur tú restina. Trupulleikin í okkara landi er, at tað, ið landi­num tørvar fyri at tryggja hesar karmarnar, er ikki í tráð við tørvin hjá borgar­anum. Landið er ov dýrt í drift í mun til skatt­ gjaldandi borgara og vinnu, og hetta gevur ikki meining. Tá umsiting og eftirlit ikki sam­svara við inntøkuna, merkir tað, at okkurt í bygnað­ i­num er galið, og at skipanin má umskipast. Eitt nú kunnu vit fáa nógv meira burturúr einari reformeraðari fiski­ vinnu, skapa inntøkur til lands­kassan umvegis nýggj­ ar, innovativar vinnur, og um­legging­ar frá almenn­um til privat høvdu givið okkum bæði spar­ingar á fíggjarlógini og privat­an vinnuligan vøkstur. 3. Vinnuligt frælsi Treytin fyri einum dynamisk­ um samfelag við breiðum útboði er, at fólkið í landinum fær betri møguleikar at byggja sítt egna upp. Eitt er, at vit mugu syrgja fyri, at ein nógv størri partur av vinn­uni verður lagdur á privat­ar hendur, og at tað verður lættari hjá privatu vinn­­uni at fóta sær, men íverk­­setanar­­hugurin hjá einstaklingi­­num má eisini eggjast. Tað almenna skal styrkja um møguleikarnar hjá ein­stakling­um at byggja upp nýtt, privat vinnulív. Tí tað er privata vinnan, ið er nýskapandi og skapar dyna­mikk, kappingar­føri og vøkstur. Leggja vit ov stórt trýst á privat vinnu­rekandi, køva vit krea­tiva hugin, og dynamikk­urin flytir seg aðrastaðni, har tað er pláss fyri honum. Vøran Føroyar Fær kundin eina góða vøru, er hann nøgdur og trívist væl við henni. Hann selir vør­ una víðari av sær sjálvum við at fortelja vinum sínum um hana. Við persónligum frælsi, ið gevur fólki rúmd av vera tey sjálvi, fíggjarligum frælsi, ið gevur fólki loyvi at ráða yvir síni egnu inntøku, og vinnuligum frælsi, ið skapar betri útboð av tæn­ ast­um, kunnu vit gera føroy­ ska borgaran betri nøgdan við vøruna Føroyar. Vit skulu ikki gloyma altíð at arbeiða miðvíst við teimum økjunum, ið geva Føroyum nýggjar kundar, men áðrenn vit kunnu geva øðrum hug at koma hendanveg, mugu vit sjálvi hava hug at vera her. Sunneva Háberg Eysturstein LØGtingsvalið 2011 Nøgdi kundin: Fólkið í Føroyum Tey 30 sekundini av einum velj­arafundi suðuri í Vági fyrr í vikuni hava fylt nógv í fjøl­ miðlunum seinastu dagarnar. Suppa er kókað uppá málið. Niðurstøðan hjá miðlu­ num er, at Johan Dahl er illa­ vorðin, tí hann hevur sagt ov nógv um, hvat er skilagott at broyta við flúgvingini millum Føroyar og útheimin. Minnist tú, hvat málið snúði seg um? Neyvan. Tú minnist fjølmiðlasuppuna. Í øllum sínum einfeldi snýr hetta seg um, at tað hoyrir ongastaðni heima, at føroy­ingar skulu betala ovur­ honds stórar upphæddir fyri at ferðast millum Føroyar og umheimin. Tak bara jólini, sum nú skjótt stunda til. Hava tey ungu, sum ganga í skúla uttanlands, ráð til at koma heim til jóla? Neyvan hava tey øll tað. Eg giti, at foreldrini eru noydd til at hjálpa til, tí flogbillettirnar eru so hunda dýrar. Hvussu við ommum og abbum, sum viðhvørt hava hug at fara av landinum at vitja síni børn og barnabørn? Prísurin flýgur næstan líka høgt uppi sum flogførini, og tí setast fólk aftur. Og hvussu við familjunum, sum vilja sleppa í eina væl uppi­borna summarferiu? Um familjan t.d. telur tvey vaks­in og trý børn, so kostar ferian eina minni formugu. Øll líða undir hesum. Fyri­ tøkurnar her heima. Eisini tær útlendsku, sum kundu hugsast at vilja havt virksemi her hjá okkum. Og ikki at gloyma ferðafólk, ið skulu vera við til at gera Føroyar til eitt ferðavinnuland. Onki er galið við Atlantic Airways sum felag. Starvs­ fólk, leiðsla og nevnd gera eitt gott arbeiði. Men støðan við teimum ovurdýru ferðu­ num er óhaldbar fyri okkum samfelag. Landið verður upp aftur meira avbyrgt, enn tað longu er. Í longdini forðar skipan­ in fyri búskapar- og fólka­ vøkstri. Tað má og skal gerast bíligari at flúgva. Og vit vita, hvussu tað kann gerast. Kom og kóka suppu LØGtingsvalið 2011 Johan Dahl valevni hjá Sambands­flokkinum Hóast fjølmiðlar hava gjørt nógv burtur úr, at Johan Dahl hevur skikkað sær illa, so er boðskapurin fram­vegis tann sami: tað má og skal gerast bíligari at flúgva millum Føroyar og útheimin