mánadagur 21. november 2011síða 9

9 Mánadagur 21. november 2011 · Nr. 135 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 300 livandi ljós fyri Pidda Vilmund Jacobsen Sosialurin var við til løtuna, sum fólk í Runa­víkar kommunu skipaðu fyri. Ein av fyrireik­ar­un­um, sum vit tosaðu við, eftir at stóra manna­múgvan hevði sett kertu­ljósini frá sær niðan við garðin og heilt niðan í túnið hjá Pidda, segði, at talan var um eini 300 ljós tilsamans. – Øll, sum hava verið við til minningarløtuna, høvdu ikki ljós við sær, og eg meti tí, at talið av fólki hevur verið mill­um 500 og 600, segði fyri­reikarin. Hendingin við Pidda hevur skelkað fólk í Runavíkar kommunu og Nes kommunu – og alt Føroya fólk í síni heild. Familjur, vinir, kenn­ingar, grannar og fólk í øki­num eru hart rakt av tí, ið er hent. Minn­ingarløtan varpaði eitt annað og øðrvísi ljós á hesa hending enn tað, ið fólk hava verið vitni til seinastu dagarnar. Løtan við húsini hjá Pidda seinnapartin sunnudagin var vøkur og nemandi. Hetta var ein løta, sum mong fara at minnast aftur á - til heiðurs og æru fyri Dánjal Peturi Hansen, børn og familjur, ið eru so hart rakt í hesum døgum. Eini 500-600 fólk vóru saman­ komin niðan fyri húsini hjá Pidda, Dánjal Peturi Hansen, seinnapartin sunnudagin, tá skipað varð fyri minningarhaldi til heiður fyri Pidda og familju hansara Fólk settu eini 300 kertuljós niðan við garðin og heilt niðan í túnið hjá Pidda í Saltangará Mynd: Vilmund Jacobsen TØKK Kærleikin er sterkari enn hatur – Ljósið er tað sterkasta ”symbolið”, sum vit hava, segði Meinhard Bjartalíð, prestur, áðrenn fólk settu kertuljós niðan við garðin og niðan í túnið hjá Pidda Vilmund Jacobsen Orðini hjá Meinhardi Bjarta­ líð, presti, tá minningarløta var í Saltangará seinnapartin sunnudagin, vóru ein bøn, har prestur vendi sær til himmalska faðirin við tí skelki, sum hendingin við Pidda hevur havt við sær fyri økið, hann livdi og virkaði í. – Vit eru skelkað av tí, sum hent er, og sorg fyll­ir hjørtu okkara. Vit koma til tín í hjálparloysi og mátt­ loysi okkara. Vit biðja um styrki og hjálp, og vit biðja fyri honum, sum farin er. Lat æviga ljósið lýsa yvir honum. Vit biðja fyri hansara nærmastu, for­eldr­ um, systkjum og børnum hans­ara, øllum teimum, sum varða av og øllum teimum, sum á ein ella annan hátt vóru knýtt at honum, og stóðu honum nær. Umgir tú tey við tínum kærleika og umsorgan, veit teimum hjálp, linna og styrki. Kærleikin sterkastur Meinhard Bjartalíð bað eis­ ini fyri øllum, sum búgva í økinum. – Ver við teimum vaksnu, ungdóminum og børnunum. Latið okkum ikki falla í fátt og missa mótið, men halda okkum til tína vón í huga, sál og sinni. Sannfør okkum um, at kærleikin er sterkari enn hatur – og at lívið er sterkari enn deyðin. Lat okk­um standa saman í hesi tungu og sváru tíð, segði hann. Prestur bað eisini fyri øllum teimum, sum á ein ella annan hátt hava hjálpt til við leitingararbeiðnum og sum framvegis leita. Hann bað eisini fyri teimum, sum arbeiða við upp­klár­ingar­ arbeiðnum. – Vit biðja fyri degnum í dag og fyri døgunum, sum standa fyri framman. Lat okkum kenna, at tú ert nær. Gleði og sorg Og Meinhard Bjartalíð helt fram: – Harri, tú sum sjálvur græt, tá vinur tín Lázarus var deyður. Tú grætur eisini í dag við okkum. Prestur vísti á, at manna­ lívið skiftir millum gleði og sorg – og at viðhvørt er bert eitt fótafet millum lív og deyða. – Vit skilja mangan so lítið av tí, sum hendir, og spurningarnir eru nógvir, segði Meinhard Bjartalíð við minningarløtuna sunnu­ dagin. Hann endaði við orðun­ um, at ”ljósið er sterkasta symbolið, sum vit eiga...” Eftir at Meinhard Bjarta­ líð hevði sagt hetta, bað øll mannamúgvan ”Faðir vár” saman. Tá sangurin ”Al­góði Guð, mín faðir er...” varð sungin, fór stóra manna­ múgvan og setti kertuljósini frá sær – niðan við garðin og heilt niðan í túnið hjá Pidda.