fríggjadagur 2. desember 2011síða 42

nr. 140 · 2. desember 2011 10 VIKUSKIFTI Samrøða Randi Jacobsen randi@sosialurin.fo Valkvøldið sat ein ókendur maður í politikki við borðið hjá Mið­flokk­ inum. Tey, sum kendu mannin, vistu, at hann ikki altíð hevur livað eftir bókini og hevur verið nokkso langt úti. Maðurin eitur Arnfinn á Birtuni, er 36 ára gamal og ættaður úr Vágum. – Tað var á vári í fjør, at eg fann loysnina á mínum trupulleikum. Harvið er ikki sagt, at eg havi fingið svar upp á allar spurningar, sigur Arnfinn á Birtuni. Í 2005 fekk hann dóm í Føroya rætti, og eftir tað skramblaði alt lív hansara saman. – Eg royndi at lurta eftir klókum fólkum, og eg las sálarfrøði, men tað hjálpti ikki. Longu tá var eg greiður yvir, at eg noyddist at koma til andaligheit við Jesus sum høvuðspersóni. Tað hendi so í apríl í fjør. Ætlaði at siga verðini farvæl Fyri nøkrum árum síðan sá Arnfinn á Birtuni svart upp á lívið. Hann ætlaði sær at flýggja til Nepal og ongan­tíð koma aftur. Hann var illur við sam­ felagið, sum hann helt eisini hevði svikið seg. – Men eg kom ongantíð longri enn til Keypmannahavnar og fór at leita eftir øllum sløgum av andaligum lívi. Ein dag datt Arnfinn á Birtuni yvir heimasíðuna Kedes.fo og fór inn á eitt tjattmøti á heimasíðuni. – Har slapp eg fram við mínum tankum, og eg fekk váttað tað, sum eg gekk og hugsaði um. Torført at koma aftur Nakað eftir valdi hann at flyta aftur til Føroya, og tað var ikki lætt, tí hann var farin frá øllum og kom heim aftur við ongum. Hann hevði mist hús og heim, hevði mist álitið á øllum fólkum og hevði brent allar brýr. Tó hevði hann alla tíðina gott samband við børn síni. Arnfinn á Birtuni, sum hevur fingið sær eftirnavnið í móðurættini, dugir ikki at siga rættiliga, hví hann kom so illa fyri. Keðiligt tankamynstur – Eg haldi, at eg eri illgrunasamur og mis­trúgvin av natúr. Tankamynstrið hjá mær var, at eg ikki hevði álit á nøkr­ um fólkum. Eg helt frælsi vera at gera mínar egnu reglur. Tað var eitt niður­ brótandi tankamynstur. Tað hevur hann alt lagt aftur um seg, og Arnfinn á Birtuni sigur seg hava funnið rætta mátan at liva út frá tí andaliga. Hann setur tó ikki sítt álit á nakra religión, tí eftir hansara hugsan er religión mannaskaptar reglur. – Eg eri fegin um, at eg sá ljosið, og eg royni at ávirka og hjálpa fólki, sum eru fongd av niðurbrótandi tankum, og har er Jesus ein góður stuðul. Var púra svakur Men fortíðina hevur hann ikki gloymt. – Eg var so ørur, at eg gekk við tankum um m.a at spreingja Havnina í luftina til dømid. So niðurbrotin var eg í mínum tonkum. Og tí dugi eg eisini væl at seta meg í støðuna hjá teimum, sum velja at taka lívið av sær. Eftir at hann í fjør kom upp á aðrar tankar, dugdi hann at síggja, at tað bar ikki til at ganga fyri einki. Tí valdi hann at fara á Tekniska skúlan í Havn at lesa framleiðslutøkni. Hetta er ein tvey ára akademisk út­ búgving. – Hendan útbugvingin vísti seg at vera júst tann rætta fyri meg, og í mars fari eg suður til Johan Dalsgaard í Hjá Arnfinni á Birtuni er tað farin tíð at vera misbrúkari og illur inn á samfelagið. Nú vitnar hann á møtum kring landið og bjóðar sær til at hjálpa fólki, sum eru fongd av niðurbrótandi tankum Havi funnið rætta mátan fyri meg at liva lívið