mikudagur 7. desember 2011síða 22

Mikudagur 7. desember 2011 · Nr. 142 22 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Miðvikan 1. partur Miðvikan er nú komin uppá um 230 partar síðan 2007. Her hevur verið roynt at lýsa persónssøgu og siðsøgu í einum breiðum høpi. Tað er eisini farið víða. Heilt úr Føroyum til fjar lond sum Etiopia og Congo. Og heilt úr Havnini til Stóru Dímun. Tað hevur eisini roynt at lýsa lívið hjá ymsum pørtum í sam­fe­ lagnum, fyrst og fremst hjá fiski­ monnum og teirra. Men eisini hevur til dømis verið lýstur ein partur av søguni hjá Kristiani Djurhuus, løgmanni. Hetta er stórt sæð alt tilfar, sum ikki hevur verið alment frammi fyrr. Tí hevur tað verið væl umtókt av nógvum. Ofta hevur verið spurt eftir, um hetta tilfar fór at koma í bók, so tað gjørdist lættari at finna aftur. Higartil eru komnar fýra bøkur, sum fyri ein stóran part eru bygdar á hesa greinarøð. Tær eru “Mítt Etiopia”, “Dollin”, “Petur Alberg” og nú fyri kortum kom “Havið tók teir”, sum er søgan um 300 fiskimenn, sum ikki bóru boð í bý. Hesa ferð verður ein frásøgn frá Hensiu Jacobsen í Syðrugøtu. Hon er ættað úr Steymnesi men giftist ung til Syðrugøtu við Poul Andreas Jacobsen av Dunganum, sum doyði fyri nøkrum árum síðani. Hensia minnist sera væl til, og dugur væl at greiða frá. Hennara frásøgn byrjar í Streymnesi og end­ ar í Gøtu. Men tað verður annars farið víða um. Talan er um sera áhuga­verdar frásagnir. Hensia greiðir frá: Fýra Zachariasar í Streymnesi Eg eri fødd í Streymnesi tann 17. sep­tember 1919. Foreldrini vóru Jo­ hanna, kallað Hanna, og Zacharis Zachariassen. Tey vóru sjey systkin. Pápi mín var uppkallaður eftir abba sínum, sum tey kallaðu Pípu Zakarias. Kona hansara, Elsa, var slektað úr Ólastovu í Hvalvík. Abbi í móðurætt kallaðist Hanus, og omma var Elsa Maria, ættað av Eiði. Hon var dóttir Grækaris Joensen, tann fyrsta lærda læraran á Eiði. Hann var av Eiði, føddur í 1835. Áðrenn hann fór at læra, var hann krambúðarsveinur. Í 1870 fór hann á læraraskúla í Havn, har hann longu árið eftir, í 1871, fekk læraraprógv. Hann var tann fyrsti, sum tók læraraprógv í Føroyum. Hann verður beinanvegin lærari á Eiði, og var har, til hann doyði i 1897. Tað vóru fýra, sum itu Zakaris í Streymnesi tá. Ein var Zakaris uppi í Garði, sonur hansara æt eisini Zakaris. Hann var kallaður Sagga fyri at skilja teir at. Men eg haldi ikki, at teir vóru nær í familju við okkum. Ein sonur Julius abbabeiggja, æt eisini Zakaris. Hann doyði bert 24 ára gamal av tarma­slyng. Tað var so ringt veður, at tað var ikki hugsingur um hjá báti at koma til hjálpar, og eingin vegur var. So hann doyði heima uttan at kunna fáa hjálp. Tað hevur verið ein ringur deyði. Hann var vist forlovaður við eini gentu úr Tjørnuvík, sum æt Katrina. Hon bleiv seinni gift við Olaf Petersen, sum var lærari á Argjum í nógv ár. Systir Katrinu, Marin Súsanna, kallað Marsanna, var gift við Aksel Jacobsen, handilsmanninum í Hval­ vík. Mamma og pápi vóru trí­menn­ ingar, og bæði vóru tey úr Streym­ nesi. Vit vóru níggju systkin. Eg var elst. Síðan komu Kristian, Jonna, Hanus, Eli, sum gjørdist 3 ár, Hák­ un, Elida, Steinbjørn, sum bara gjørd­ist 5 mánaðir, og so aftur ein Stein­bjørn. Øll systkini, sum komu til, eru enn á lívi. Sjálv var eg sum sagt elst av systkj­un­um. Steinbjørn er nærum 20 ár yngri enn eg. Tá var stuttligt at fáa eina lítlabeiggja. Gamla og raska langommu Ein langomma mín var Kathrine Ole Christiansen. Um hana skrivar Dimmalætting 29. juni 1932: 90 aar. 2.Maj i Aar kunde Fru Katrine Ole Christiansen, Strømnes, fejre sin 90 Aars Fødselsdag. Fru Katrine Ole Christansens Liv har formet sig saadan, som det jævnlig former sig i almindelige fær­øske Hjem. Modgang, Sorger og Be­kymringer har mødt hende, som det har mødt andre. Men intet har dog formaaet at kue hende og fra­ tage hende et lyst og mildt Sind og et godt Helbred. Mange af dem, som i Foraaret var med i Grinden i Kvalvig, vil mindes den gamle Kathrine, som til langt ud paa Natten sørgede for, at de mange Gæster fik deres Kaffe. Og næppe een, som gæstede hen­ des Hjem, og som havde en Fader, Moder, Bedstefader eller Bedste­ moder, hun kendte eller havde kendt, kunde klage over mangel­fuld Gæst­frihed. Hun gaar endnu let fra Strømnes til Kvalvig. Vi vil ønske, hun maa være rask nok til at foretage Spad­ sere­ture mellem de to Bygder i mange Aar.” Hetta ynski varð uppfylt, tí hon gjørdist 96 ár. Eg minnist væl langommu, Hensia Jacobsen: Fiskimannadóttirin í Streymnesi gjørdist bóndakona í Gøtu Vit hava verið á gátt hjá 92 ára gomlu Hensiu Jacobsen í Syðrugøtu, og hevur hon greitt frá sínum langa lívi. Hensia er ættað úr Streymnesi og her byrjar søgan Hensia, tá ið hon fylti 90 ár Hensia sleit sínar barnaskógvar í Streymnesi