fríggjadagur 9. desember 2011síða 39

nr. 143 · 9. desember 2011 7 VIKUSKIFTI Hvat fekk teg at fara upp í politikk? Eg havi altíð havt áhuga fyri politikki, og stillaði upp fyrstu ferð, tá eg var 18 ára gamal. Orsøkin var, at eg fegin vil gera mína ávirkan galdandi, og tí eg vil verða við at menna og forma landið. Hvørji eru tíni hjartamál? Fyrst og fremst tey kristnu virðini, og skal eg taka nakað einstakt mál fram um, so fari eg at berjast fyri at steðga fosturtøku. Eg meini fosturtøka er dráp, og eg fari at gera mítt ítarsta fyri at bjarga teimum 50 mannalívum, sum verða tikin við fosturtøku um árið. Annars at menna landið, so vit hava eitt gott og virðiligt land hjá øllum at búgva í. Er tú við at venja teg við tingarbeiðið? Eg haldi tað. Eg eri ikki tann, ið hevur havt orðið á Tingi mest higartil, men á floks-, nevndar- og landsstýrisfundum hava eg sagt mína meining. Men fái eg høvi at sita á ingi í fýra, býðst eisini høvi at trína á tingsins røðarastól. Hvussu heldur tú teg í form? Eg haldi meg alt ov lítið í form. Fyri fýra mánaðum síðani gekk eg 10 kilometrar um dagin, men tað datt niður fyri, tá valstríðið byrjaði. Vónandi fái eg byrja aftur við tí. Gongur tú høgt upp í at vera væl klæddur? Ikki serliga høgt. Eg eri meira eitt millumting, eri sjáldan vásaklæddur og sjáldan øgiliga væl klæddur. Mær dámar illa at skilja meg burtur úr mongdini við antin at vera ov fínur ella ov lítið fínur. Er tú til føroyska náttúru ella suðurlendskar strendur? Skal eg velja annað er eingin ivi um, at eg velji suðurlendskar strendur. Ikki tí, eg elski føroyska náttúru og dámi sera væl at ganga í føroyskari náttúru, men eg velji suðurlendskar strendur – í hvussu er í styttri tíðarskeið. Hvat er tað bersta tú fær at eta? Lambskjøt. Feskt, ræst, riv. Tað er tað besta. Hvørjum tónleiki lurtar tú eftir? Mest eftir kristiligur tónleiki, bæði føroyskum og útlendskum, og helst friðarligum. Av verðsligum tónleiki er tað mest friðarligur tónleikur sum Peter Cetera og Chicago. Er tú veiðimaður (fisk, fugl, harur...)? Í lítlan mun. Mær dámar væl at vera á floti, og eri tað ofta, men umframt tað er tað bara laksafiskarí. Hevur tú nøkur húsdjór? Nei, men mær dámar sera væl hundar, so eg vil ikki útiloka, at eg ein dag fái mær hund. Hvør bók liggur á náttborðinum? Bíblian liggur altíð á náttborðinum. Eg lesi tó eisini annað, serliga kristiligar bøkur, men nú ætli eg mær eisini at lesa annað. Til dømis ætli eg mær at lesa bókina um valið 2011, og so bókina hjá Hanus Samró. Verður tú framvegis við í politikki um 10 ár? Eg ætli mær ikki nú at arbeiða fram ímóti at fáa atkvøður um fýra ár. Eg eri meira ein uppstartari enn ein úthaldari, og eri tí vanliga ikki leingi í hvørjum stað. Eg fari at taka avgerðir, sum eru rættar beint nú uttan at hugsa um afturval. Tað fari eg at gera um trý og eitt hálvt ár, og tá verður tað upp til veljaran, taki eg avgerð um at stilla upp aftur. mynd: Álvur Haraldsen Tað eg veit hevði Fidel Castro, tá hann sjálvur tvey­og­fýrsins­ tjúgundi fór til Kuba við danguni Grandma og hálvdeyður av sjóverki tapti fyrsta slagið har, men trý ár seinni hertók vaglið í Havanna frá kapitalistunum, tað eg veit, høvdu hann og Che ongan jólamann við sær. Teir skipaðu heldur ikki fyri barnaundirhaldi. Hjá teimum var álvarin størri í tí, teir vóru í holt við. Men tað var har og tá. Revolusjónsromantikkur gamaní. Men Castro og hansara fólk vunnu so. Stóru lýsingarnar, tvær blað­ síður, frá teimum, sum ætlaðu sær at hertaka Vaglið í Havn ein leygardag í døgurðatímanum, mintu á revolusjónsromantikkin í trýssunum og hálvfjerðsunum. Knýttur nevi og mergjað slagorð, stormávaring, einki minni. Stormur var eingin, eitt lot, tað var alt. Ikki so frægt sum eitt frískt lot. Stormin orðna veðurgudarnir. Teir duga og tora at leika í, tá teir eru illir. Hitin í øðini hjá fólkinum við Farstøðina og á Vaglinum var so lágur, at hann gjørdi ongan mun og gav ongan fløva í politiska kuldanum og vátakavanum. Jólaborðhaldseftirskjálvtar. Eingin øsing, bara prát og hugni og jólamenn, sum vóru tað einasta reyða í hesum hildarleiki. Ikki sum í Reykjavík, har sum fólkið gjørdi bart uttan fyri altingið í dagar og nætur. Tveittu egg og máling og knústu rútar í parlamentinum. Sluppu tey inn, fóru tey inn og hertóku altingið. Køksbúnyttur vórðu brúktar at larma við. Tað einasta av slíkum slagi leygardagin í Havn var á høvdinum á Milju. Hóast fólk vóru vælkomin at hava grýtulok við. Men tey lógu á grýtunum, har var brúk fyri teimum, tí hetta var sum sagt í døgurðatímanum. Sjálvandi ræðist eingin politikari slíkan jólahugna í hálvan annan tíma. Styttri her­tøka veit eingin um at siga. Politik­arar broyta einki uttan tað, sum teir sjálvir hava sett sær fyri at broyta. Fakfeløgini siga so, at tey hava aðrar ætlanir. Tora vit at gita eitt aðalverkfall í 24 tímar og mótmæli við Løgtingshúsið, meðan tingfundur er og tingfólk og landsstýrisfólk eru inni har? Kanska hertaka løgtingið? Vit kunnu gita, hóast slagorðið hjá løgmanni er, at vit eiga at vita og ikki gita. Ja, vit noyðast at gita, tí fakfeløgini hava tann snilda taktikk ikki at upplýsa nakað sum helst fyri sínum lim­um ella fyri fólki yvirhøvur. Feløg, sum siga, at tey umboða fólkið. Sama ger. Stór mótmælistiltøk hava ongantíð flutt nakað ein fjórðingstumma í Føroyum. Politik­ararnir vita, at tey verða aftur­vald, so hví lurta eftir veljar­ unum? Latið okkum vísa teimum, hvør veruliga hevur valdið, søgdu tey, meðan tey hoppaðu við Far­ støðina, men gloymdu bara at gera tað. Fólkið hevur ikki valdið í einum fólkaræði. Tað hava tey fólka­valdu og tey, sum tey hava valt at arbeiða fyri seg. Hvussu nógv mótmæltu og hvussu nógv vóru har bara fyri at hyggja og lurta? Løgmaður kom upp á vaglið eina løtu, men eingin tosaði við hann uttan Kringvarpið. Vit bíða spent eftir næsta hugnatiltakinum hjá teimum nógvu feløgunum. Tá tey aftur fara upp á barrikadurnar, sum ikki eru har. Einastu gøtu­byrg­ ingar, sum vóru í námind av Vaglinum, vóru tær, sum politiið ella kommunan við stórari væl­ vild settu upp fyri at forða bilum í at koyra inn í múgvuna. Vit vita øll, at bankastjórar fáa tað sama ella meira í løn enn játtanin hjá Tjóðpallinum er. Bankar stuðla eisini mentan – bólt­spæli. Og hvat so? Hvat gera vit? Rýma til Danmarkar. Eitt ættarlið í rusk, politiskt fusk, fullveldi ella juks. Umafturafturum høgni djurhuus Reimund Langgaard lagt til rættis: Leo Poulsen At verja tey kristnu virðini fekk meg upp í politikk Reimund Langgaard hevur altíð havt áhuga fyri politikki. Nú er hann valdur og heldur arbeiðið vera spennandi. Honum dámar væl at vera á floti og útilokar ikki, at hann fær sær hund Hugnaløta í advent