fríggjadagur 9. desember 2011síða 40

nr. 143 · 9. desember 2011 8 VIKUSKIFTI Ferðafrásøgn Okkum dámar væl at ferðast, men ferðin aftur og fram millum Føroyar og Dan­mark fleiri ferðir um árið kann blíva í so einstáttað. Leingi hava vit droymt um at sleppa út at síggja ta stóru verð, men sum lesandi og bú­ sitandi í Danmark hevur tað ikki borið til fíggjarliga. Harafturat er ikki altíð lætt at fáa eina ferð at passa saman við skúla­gongdini hjá okkum báðum. Nú vit ávikavist hava lokið út­búgv­ ing og halda ein steðg millum loknan bachelor og kandidatlesna, hildu vit, at hetta kundi verið rætta høvið at fara eina ferð saman. Leiðin skuldi ganga til suðureystur Asia, sum vit hava hoyrt er eitt gott og lætt ferðamál hjá óroyndum fjakkarum. Asia er ein sansauppliving Uttan tær stóru fyrireikingarnar og ein­ans einum tur-retur ferðaseðli til Bang­kok, fóru vit avstað við ryggsekki á bakinum og ta neyðugu »Lonely Planet« undir arminum. Ætlanin var at vitja Thailand, Laos, Cambodia og Viet­nam og annars taka hvønn dag, sum hann kom. Vit fóru avstað fyrst í septembur og ætla at koma heim til jóla. Tað var við spenningi, at vit settu okkum í flúgvaran. Vit vistu, hvat vit fóru frá. Vit vistu eisini, at 11 tímar seinni, fór alt at vera ókent og fremmant, og at vit fóru at vera langt, langt burturi frá tí heimliga og kenda. Einki hevði tó kunnað fyrireikað okkum uppá tað, okkum møtti í Bangkok. Eitt umskifti og sansa uppliving uttan líka. Við nýmótans háhúsum dagandi móti himmalinum, óruddi og illa lukt­andi burturkasti á gøtuni, vøkr­ um templum á hvørjum horni, óskip­ aðari ferðslu, dálking, tropiskum hita, deyminum av fremmandum mati og einum múrlíknandi hópi av menn­iskj­ um, ja, so gerst Bangkok býurin, ið tú vilt elska ella skýggja. Aftaná nakrar dagar gjørdust vit von við støðuna. Hildu vit Bangkok vera ein meldurbý, so var hetta einki at rokna í mun til nógvar aðrar býir. Mugu vera árvakin At ferðafólk eru løtt offur hjá íspeglum, upplivdu vit ferð aftaná ferð. Ein verður lokkaður bæði higar og hagar. Tað hendir seg meir enn so, at fólk høfliga koma til tín og vilja vísa veg og annað. Tey siga seg eitt nú vera lærarar og tílíkt og skula beina teg inn á eitt­ hvørt sera áhugavert stað við ósan­leik­ um um at staðið, tú upprunaliga vildi vitjað, er stongt. Hetta gera tey fyri at fáa provisjón fyri hvønn kunda, tey kunnu lokka. Bláoygd sum vit vóru at byrja við, lærdu vit tó skjótt at vera árvakin og ansin. Ein passalig nøgd av varsemi er neyðug at hava við í førn­ ing­inum. Tað er eisini eitt sindur torført at venja seg við rópandi gøtuseljararnar, ágangandi tuktukførarum og motor­ súkkluførarum, ið allir vilja selja sína vøru. Viðhvørt er tað strævið at noyðast at siga pent »nei takk« upp í røkur. Tó skal verða sagt, at fólki í suðureyst Asia eru sera fyrikomandi, heit og hjartagóð. Tey royna jú bert at lívbjarga sær sum best. Tey eru hjálpsom bæði so og so og møta tær við stórum smíli. Cyklo og mutur í Saigon Á ferð okkara hava vit møtt mongum áhugaverdum fólkum. Í býnum Saigon koyrdu vit ein túr við einum sokallaðum súkklu-taxa, eisini rópt cyklo. Her fingu vit møguleika at fáa frágreiðing um Vietnamkríggið frá fremstu røð. Førari okkara greiddi frá, at hann var gamal suðurstats-hermaður. Hetta hevði gjørt lív hansara svárt í tíðini eftir kríggið undir kommunistiskum stýri. Hann varð sendur í sonevnda umskúl­ ingar­legu, annað orð fyri fongsul, og stóð uttan arbeiði og útbúgving. Einasti møguleiki hjá honum at vinna  pening var at gerast súkkluførari. Hetta hevur síð­ani verið starv hansara í 12 ár. Nakað av tí, ið eisini eyðkennir lívið í hesum kommunistisku londunum, er umfatandi mutur. Hetta er serliga nógv at síggja í Cambodia, Laos og Vietnam. Hetta er so inngrógvið og slepst neyvan undan, sum nú er. Áðurnevndi førarin varð til dømis steðgaður av løgregluni. Hann kundi vísa alskyns umbiðin pappír viðíkjandi cyklo-koyriloyvi, og løgreglumaðurin steðgaði honum allar­ helst bara tí, at hann sjálvur vildi hava pengar í lumman og hótti tískil súkklu­ føraran við bót, tí hann eftir hansara meting hevði súkklað ov skjótt. Mutur sóu vit eisini við markið mill­um Laos/Cambodia og Cambodia/ Viet­nam. Her verður gjald tikið fyri alt millum himmal og jørð. Fyrst Íspeglar, sum lokka í meldurbýnum Bangkok. Børn, sum fegnast um pengar til opium. Og apulív í frumskógini. Malan Johansen og Carsten Abrahamsen, sum ferðast í Fjareystri, hava sent okkum eina ferðafrásøgn Malan og Carsten á ferð  Vit bæði væl tilriggað í Pai í Norðurthailandi, motorsúkkla var ofta leigað