mikudagur 28. desember 2011síða 6

Mikudagur 28. desember 2011 · Nr. 150 6 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Pápar hava eingi rættindi – Eg renni pannuna ímóti allastaðni í stríði mínum fyri at geva børnum mínum eitt gott lív. Antin má eg hava hjálp, ella má eg siga børnini frá mær, tí eg haldi ikki til hetta meira, sigur ein ólukkuligur pápi Randi Jacobsen Tað er ein sannroynd, at tá foreldur fara hvør til sítt, fær mamman oft­ast foreldramyndugleikan. Men sjálvt um foreldrini hava felags foreldramyndugleika, stend­ur mamman kortini sterkari. Tað er hon, sum fær viðhald, tá ið stríð er millum foreldrini. Tað ásannar ein pápi, sum Sosialurin hevur tosað við. Pápin vil vera ónevndur fyri ikki at særa ella skaða børnini. Hann er púr­asta fyri ongum av stríðnum við fyrrverandi konuna og vil siga søgu sína sum eina roynd at hjálpa børnunum og vísa á órætt­ vísið. Tá ið tey komu saman, átti hon børn, og tey børnini tóku beinan­ vegin ímóti manninum, sum gift­ ist við mammuni og kallaðu hann pápa. Tey bæði fingu tvey børn, men hjúnarlagið helt ikki, tí hon livdi eitt lív, sum hann ikki kundi góð­ taka. Tí fóru tey hvør til sítt. Felags foreldramyndugleiki varð avtalaður, men tað riggaði ikki serliga væl. Ta fyrstu tíðina stuðlaði familja hennara manninum, tí tey góvu honum rætt í, at børnini ikki høvdu tað gott hjá mammuni. Desperatur Hann valdi eina ferð at taka bæði børn síni og eitt av hennara, sum hon átti við einum øðrum manni, heim til sín. Tá ið hon fataði, hvat var hent, gjørdi hon vart við seg, mótmælti og fekk viðhald. Maðurin gjørdi sítt besta fleiri ferðir at greiða bæði barnavernd, politinum og Ríkisumboðnum frá, hvussu støðan var, men onga­ staðni møtti hann forstáilsi. Fleiri ferðir hava tey verið í rættinum. Í fjør fekk hann tað eldra barn­ ið til sín at búgva. Barnið fekk adressu hjá pápanum og kom í barnagarð í Havn, og alt gekk væl. Men Ríkisumboðið skrásetti ikki barnið at búgva hjá pápanum. Myndugleikarnir komu til ta niðurstøðu, at hetta barnið ikki skuldi hava samveru við mammu sína, tí barnið var ótrygt, hvørja ferð tað kom aftur til pápan. Men pápin skilti, at barninum longdist eftir mammu síni og læt tí barnið sleppa at vitja mammu sína eitt viku­skifti. – Tá varð tað brúkt móti mær. Tá ið eg hevði lovað barninum at fara til mammuna, varð avgerðin um, at barnið burturav skuldi vera hjá mær, tikin av, sigur pápin. Mamman kom ikki Onkuntíð skuldi mamman koma eftir barninum, sum búði hjá páp­ anum, tí barnið skuldi vera um vikuskiftið hjá mammuni. Ein dag stóð barnið og bíðaði eftir mammuni, men har kom eingin mamma. Hon skuldi so koma dagin eftir. Barnið bíðaði, men har kom framvegis eingin mamma. Triðja dagin komu onnur fólk eftir barninum. Pápin hevur alla tíðina verið sannførdur um, at øll fýra børnini hava verið fyri umsorgarsvíki, og tí hevur hann klagað fleiri ferð­ir bæði til barnavernd og til Ríkis­ um­mboðið, men eingin hevur rættiliga viljað lurtað eftir hon­ um. Børnini høvdu tað gott hjá mammuni, vóru boðini til pápan. Barnið, sum seinastu mán­ aðirnar hevur búð hjá pápanum, hevur regluliga verið um viku­ skiftið hjá mammuni. Antin koyrdi hann barnið til mammuna, ella komu onnur fólk eftir barn­ inum. Løgin atburður – Men so upplivdi eg, at barnið hevði løgnan atburð, tá ið tað kom aftur til mín. Drongurin rasaði út, græt og var illur og slerdi frá sær, og tað var ræðuligt, so eg noyddist at halda honum. Sjálvt eftir at hann var sovnaður, rópti hann í svøvni, men so seinni fall ró yvir hann, og hann vildi klemmast, sigur pápin. Hann hevur upplivað mangt og hvat í stríðnum fyri og um børnini. Eina ferð vildi yngri sonurin ikki aftur til mammuna, men hann noyddist, tí myndugleikarnir høvdu álagt pápanum at útflýggja dreingin. Sjálvt um felags foreldra­ myndug­leiki er, og hon ikki hevur hildið treytirnar, hevur hann verið noyddur at boygt seg. Eisini hava børnini sagt hon­ um, hvat tey hava verið vitni til. Hetta er nakað, sum børn ikki hava gott av at uppliva. Helt ikki avtaluna Tá ið pápin valdi at fara frá kon­ uni, læt hann hana búgva í hús­ unum, sum hann átti. Avtalan var, at hon skuldi rinda húsleigu, olju og streym, sum so Almannastovan skuldi endurrinda henni. Men hon rindaði einki, og Almanna­ stovan kravdi hann at gjalda rokn­ingarnar. Tá koyrdi hann hana út úr húsunum, sum stóðu myrk og køld. Hann veit eisini, at tá ið hann áður hevur havt eldra sonin, sum fór um vikuskiftið til mammuna, var drongurin alla tíðina hjá í meldrinum Einligur pápi: Maðurin gjørdi sítt besta fleiri ferðir at greiða bæði barnavernd, politinum og Ríkisumboðnum frá, hvussu støðan var, men ongastaðni møtti hann forstáilsi