fríggjadagur 24. februar 2012síða 10

Fríggjadagur 24. februar 2012 · Nr. 24 10 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Leo Poulsen Ein eigari av einum skeinki­ stað í Havn stendur ákærdur fyri í tveimum førum at hava brot­ið skeinkilógina við at skeink­ja seinni enn klokkan 04.00. Fyrra hendingin fór fram 21. desember 2010, tá skeinki­ staðið skonkti eftir klokk­ an 24, sum er markið vanlig gerandiskvøld. Hetta viður­ kendi eigarin, men greiddi frá, at hann helt seg hava eina munnliga góðkenning frá skrivaranum hjá loyvis­ nevnd­ini. Sakarmálið mikudagin var eitt framhald av einum fyrri rættarfundi, men av tí at bæði ákæruvaldið og verj­ in vildu hava fleiri vitnir av­ hoyrd, varð málið útsett og tik­ið upp aftur mikudagin. Ákæruvaldið førdi nú fyrrverandi skrivaran í loyvisnevndini sum vitni, og hesin segði seg ongantíð hava givið nakað munnligt undan­taks­loyvi. Heilt einfalt tí, at tað hevði hann ikki heimild til. Hann segði seg minnast, at hann ofta tosaði við ákærda loyvishavaran, men hann dugdi ikki at minnast, sum hann hevði tosað við hann upp undir 21. desember 2010. Hann vísti annars á, at loyvis­nevndin bert umsat sjálvt skeinkiloyvi, og tá tað kom til undantøk var tað nak­að, sum løgreglan tók sær av. Verjin vildi vita, um ákærdi kundi havt misskilt skrivar­an, av tí at hesin eisini var løgreglumaður, men tað helt skrivarin ikki. Samdir um tíðina Verjin førdi síðani tvey vitnir, ein barrvørð og eina duravørð, sum báðir ar­ beiddu eitt annað kvøld, sum eigarin eisini stendur ákærd­ur fyri at hava brot­ið ásetingarnar í skeinki­loyvi­ num. Hetta var 13. februar 2011. Í løgreglufrágreiðingini frá hesum kvøldinum verð­ ur sagt, at klokkan var 04.53, tá teir komu inn í umrødda skeinkistað. Sam­bært frá­ greið­ingini spældi tón­ leikurin framvegis og ljósið var dempað. Barrvørðurin sveiggj­aði við báðum ørmum yvir høvd, og sá sambært løg­reglu­ni út til at hava tað óført. Men øllum hesum vístu bæði barrvørður og dura­ vørð­ur aftur. Sambært barrvørinum var klokkan neyvt 04.08, tá politi­ið kom á staðið, og tá var barrin longu latin aftur, og barrvørðúrin sjálvur var byrj­aður at rudda upp í barr­ ini. Hann kundi vera so vísur í klokkutíðini, tí tað er rættiliga óvanligt, at løg­ reglan kemur á staðið, og tá klokkan hongur beint framm­an fyri honum, var lætt at staðfesta tíðina. Duravørðurin greiddi frá, at tá klokkan nærkast 04.00 er tíð hjá honum at byrja at fáa fólkat fara av staðnum, og tí hyggur hann støðugt at klokk­uni. Eisini hann nevndi, hvussu óvanligt tað er, at løgreglan kemur á staðið, og tí festi hann seg eisini við tíðs­punktið. Sambært duravørðinum var klokkan umleið 04.10, tá løg­reglan kom inn í hølini. Soleiðis eru barrvørðurin og duravørðurin rætti­liga samdir um, nær løg­regl­ an kom á staðið, og tað samsvarar als ikki við tað, ið stendur í løg­reglu­frá­greið­ ingini. Lønarseðlar Teir báðir vørðarnir, ið ar­ beiddu hetta kvøldið, greiddu frá, at tá barrin varð latin aft­ur, byrjaði barrvørðurin at rudda og vaska barrina, með­an duravørðurin fekk fólkið út. Teir báðir greiddu frá, at tað tók millum hálvan og heilan tíma at rudda av og vaska. Duravørðurin hjálp­ir til at rudda upp, og lønar­seðl­ ar­nir fyri hesa náttina vístu, at barrvørðurin stempl­aði út klokkan 04.53, og dura­vørð­ urin klokkan 04.56. Teir báðir hava sostatt stemlp­að út um somu tíð, sum løgreglan, eftir egnum út­sag­num, kom á staðið. Duravørðurin greiddi eisi­ni frá, at teir fleiri ferðir høvdu sæð løgreglubilin koy­ ra framvið, og harvið vistu, at løgreglan helt eygað við teim­um. Tað vildi tí verið tápu­ligt hjá teimum, at haft op­ið longri enn loyvt var, vísti hann á. Løgreglumenninir vórðu avhoyrdir í fyrra um­fari, og teir hildu fast við tað, sum stend­ur í løg­reglu­frá­greið­ ing­ini, og teir hildu somu­ leiðis fast við klokku­tíðina, sum stendur har. Við lønarseðlunum og við løgreglufrágreiðingini í hond­ini hevur dómarin veru­ ligar mótsetningar, at taka støðu til. Tikið upp til dóms Ákærin helt tað vera prógv­ að, at ákærdi hevði brotið skeinkiloyvið við at hava op­ ið og skonkt eftir, at hølini skuldu verði latin aftur við fyrra viðurskifti. Í seinna viðurskifti undr­ aðist ákærin á, at tað einasta tey bæði vitnini tóktist at minnast við vissu, var at klokku­tíðin var umleið 04.10. Hann helt tað vera undarligt, at teir til dømis iki mintust eins um talið av fólki, ið vóru inni, har annar segði eini 10- 15 fólk, meðan hin metti um­ leið 20. Í løgreglufrágreiðingini mettu løgreglumenninir eini 70 fólk. Ákærin mælti tí til, at eiga­r­in fekk tvær ferðir 1.000 krónur í bót fyri bæði brotini, meðan sjálvt skeinki­ stað­ið átti at fáa eina bót sum ljóðaði upp á eitt stað millum 5.000 og 10.000 krón­ ur. Verjin hinvegin helt, at bæði eigari og skeinkistað áttu at verða frídømd. Í fyrra viðurskiftinum segði verjin, at eigarin helt seg hava fingið eina munn­ liga tilsøgn at hava longri opið til eitt so­nevnd morgun­ ball. Og tá løg­regl­an kom á stað­ið, varð beinanvegin latið aftur. Í seinna viðurskiftinum segði verjin, at alt bendi á, at løgreglan var frustrerað, og tað sást í mátanum, frá­ greiðingin var skrivað. Hann helt, at frágreiðingin saktans kundi vera skrivað klokkan 04.53, tá løgreglumenninir vóru komnir aftur á støðina. Skuldi dømast í málinum, átti bótin at gerast munandi lægri enn tað, ákærin kravdi. Dómarin hevur nú tikið mál­ið upp til dóms. Ein togan um klokkutíðir Tað gjørdist ein togan um klokkutíðir, tá rætturin skuldi avgera, um ein eigari av einum skeinkistaði í Havn hevði brotið lógina ella ikki. Løgreglan hevði eina klokkutíð, starvsfólkið eina aðra Skonkti ein barr í Havn eftir afturlatingartíð, ella skonkti hon ikki. Tað er spurningurin, sum dómarin í einum máli móti einum barreigara skal taka støðu til