fríggjadagur 16. mars 2012síða 15
‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
15
Fríggjadagur 16. mars 2012 · Nr. 33
Sosialurin
Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000
nøvn
Leygarkvøldið spæla Dagfinn
Joensen og Jógvan Óli Ellingsgaard
– teir kalla seg Voices Of Rock -
live á Skarv í Keypmannahavn.
Mánadagin 19. mars verður
Sverri Mortensen á Argjum
90 ár. Sverri er argjamaður,
sonur Mortan Mortensen
av Argjum og Rakul, sum
var úr Leynum. Mortan
átti
trolaran
Nýggjaberg
saman við Sámal Ellefsen
í Miðvági og gekk burtur
við honum undir krígnum.
Sverri er næstyngstur av 12
systkjum. Hann var giftur
við Thominu, sum var úr
Nesinum í Vestmanna, og
áttu tey tvey børn.
Áðrenn Sverri fór í smiðju
læru, fór hann til skips longu
í 1936 við Anano (sum merkir
móðir á grønlendskum). Tað
var ein bátur hjá Uvak, og
róðu teir út í Grønlandi. Tá
teir komu aftur úr Grøn-
landi, varð skipið selt til
Noregs, og fór Sverri við.
Hann mynstraði av í India
og fór við einum svenskum
báti, nevndur »Formosa«. Tá
báturin kom aftur til Göte
borg í Svøríki í 1938 mynstraði
Sverri av.
Í 1940 fór Sverri í læru
í smiðjuni hjá Askham, og
var hann útlærdur maskin
smiðjur í 1943. Tá manglaði
Vilhelm Nielsen fólk, og
fór Sverri í starv hjá P/F
Vilhelm Nielsen hettar árið.
Hann starvaðist hjá Vilhelm
Nielsen í nærum hálva øld –
til 1990.
Tá var konan vorðin sjúk,
og var Sverri um hana til hon
doyði í 1993.
Sverri er kendur av mong
um, hann hevur umframt
arbeiðið hjá Vilhelm Nielsen
verið rættuliga aktivur í
Meinigheitshúsinum. Sam
an
við
teimum
trimum,
Christoffer Joensen, Thomas
Thomasen og Enok Dam sang
hann á nógvum møtum kring
landið. Hann er framvegis
fastur fúsur í svimjihøllini í
Havn, og saman við Thomasi
Thomasen man hann hava
verið á hvørjum tindi her í
Suðurstreymi – ein túrur til
Kirkjubøar og aftur hjá teim
um var fyri lítið at rokna.
Kom at kenna Sverra sein
ast í sjeytiárunum, tá eg sum
skúladrongur fekk arbeiði
á verkstaðnum hjá Carlo
Petersen í Tórfinsgøtu eftir
skúlatíð. Har vóru nógvir
Opel og Vauxhall afturgjørdir,
og í tí sambandinum vóru
nógv ørindi til Vilhelm Niel
sen, har Sverri var á eyka
lutagoymsluni.
Tá menn fyri 20 árum
síðani tóku seg saman at
stovna felagið Føroya Ellis
akfør, var tað nátúrligt hjá
Sverra at vera við. Hann
hevði sett sína gomlu BSA
motorsúkklu í stand, sum
hann keypti fra eingilsk
monnunum eftir kríggið.
Súkklan er frá 1939, men tað
sæst ikki á henni, hon koyrir
sum fyrsta dagin, og hevur
Sverri verið á odda øll árini,
tá ellisakførini fara at koyra
raðkoyring í samband við
flaggdagshaldið, uttan tvær
tær seinastu ferðirnar. Tá
hevur hann sitið í fremsta
bili – og tað ger hann uttan
iva aftur í ár.
Børnini
minnast
altíð
nummarið á súkkluni hjá
Sverra, sum hevur sama
nummar sum Anders And,
313. Sverri hevur endurgjørt
gomlu nummarplátuna, og
fekk súkklan aftur nummarið
Fø 313. Súkklan hjá Sverra
ber boð um, hvussu røkin
maðurin er.
Vit sum yngri eru hava
altíð
hoyrt
um,
hvussu
dugnaligur
handverkari
Sverri er – og at hann eisini
er ein rættuligur biksari. Tað
eru eisini fleiri prógv fyri tí.
Eitt prógvið er motorurin,
sum hann setti í bátin hjá
sær í 1948. Tá var ikki so lætt
at fáa lutir, sum í dag, og teir
hjálptust við tí, teir høvdu.
Og tá Sverri skuldi seta
motor í bátin, so gjørdi hann
ikki matari, enn at hann skar
ein Chevroletmotor í helvt
og fekk tá ein minni motor
burtur úr. Hvør hevði klárað
tað í dag?
Í 1950 varð motorurin
skiftur út. Tá skar hann
fjórðingin av einum Ford T
motori og setti í bátin. Hesin
motorurin, við einum sylind
ara, var í bátinum í 22 ár!
Sverri var eisini framman
fyri sína tíð, tá hann legði
sær streym inn í húsini á
Argjum beint eftir kríggið.
Í Havn fingu tey longu
streym í 1924, men argjafólk
fingu ikki streym fyrr enn
seinast
í
fimmtiárunum.
Men Sverri riggaði sær eina
myllu til í ánni, sum gjøgnum
ein generator gav streym.
Soleiðis vóru húsini hjá
Sverra tey fyrstu á Argjum,
sum høvdu elektriskt ljós.
Henda skipan var sum vera
man ikki so støðug, og riggaði
hann sær tí ein ljósmotor
til undir hjallinum. Fyri at
minka um gangin, so gekk
útstoytið niður í eina tunnu,
sum Sverri hevði grivið
niður, og tuffaði so upp gjøg
num eitt rør úr tunnuni.
Soleiðis helt motorurin ikki
so nógvan gang, at hann
órógvaði grannarnar.
Limirnir í Føroya Ellis
akførum halda nógv av
Sverra, og er tað ein fragd hjá
okkum at sita undir hvørj
um orði, tá hann greiðir frá,
hvussu teir gjørdu fyrr, og
tí, ið fyrr var. Vit ynskja
Sverra hjartaliga tilluku við
degnum, sum verður hildin í
Róðrarneystinum á Argjum
mánakvøldið.
Eirikur Lindenskov
Sverri Mortensen níti
Mánadagin komandi verður
ein væl kendur argjamaður,
Sverri mortensen, 90 ár.
Sverri er væl yngstur av
tíggju systkjum, átta brøðr
um og tveimum systrum, og
er hann tann einasti, ið er á
livi í dag.
Foreldrini vóru Mortan
J. Mortensen av Argjum
og Rakul Holm Mortensen,
fødd Jacobsen, úr Leynum.
Mamman doyði í 1941, 59
ára gomul. Hon var bundin
at koyrstóli í sjey ár.
Pápin var skipari á mið
vágstrolaranum, »Nýggja
berg«, ið bleiv niðurskotin
undir Íslandi í 1942 av týsk
um kavbáti, og fóru øll
manningin, 21 í tali, herav
16 úr Miðvági.
14 ára gamal fór Sverri
til Grønlands sum kokka
drongur við »Ananu«, hon
um dámdi sjólívið væl, og
sigldi umleið tvey ár við
»Ananu«, men pápin helt
tó, at hann skuldi royna at
finna sær lærupláss uppi á
landi.
Sverri fekk lærupláss
hjá Askham Smiðju, og eftir
lokna lærutíð fekk hann
prógv og kom í starv hjá
Vilhelm Nielsen og starv
aðist í umleið 46 ár.
Sverri hevur bara alt gott
at bera Vilhelm Nielsen, ið
var ein heiðursmaður á all
an hátt.
Hvønn gerandismorgun
er Sverri uppi í svimjihyl
inum, og har hava vit allir
nógvar skemtiligar og gev
andi løtur, ið vit ikki vildu
verið fyri uttan.
Góði Sverri, vit allir tíni
svimjivinir vilja á henda
hátt
ynskja
tær
fram
haldandi
nógvar
ríkar
løtur uppi í svimjuhylinum
og gleða okkum at vera
saman við tær og tínum
mánakvøldið.
Vegna svimjivinirnar
Páll
Føðingardags
heilsan til
Sverra Mortensen
Um vikuskiftið kann tónleikabólkurin Rox við nýggjari
manning upplivast í Rex í Havn. Rox spælir fríggjakvøldið
og leygarkvøldið. Bólkurin er mannaður við: Signari í
Homrum, John Johansen, James Olsen og Høgna Fagraberg.