mikudagur 28. mars 2012síða 6

Mikudagur 28. mars 2012 · Nr. 38 6 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 í meldrinum kravið um at duga føroyska málið einans verður sett tíðindafólki men ikki øðrum, sum eisini hava stóra ávirkan á okkara málbrúk, eitt nú lærarar. – Fá fólk duga veruliga væl før­ oyskt, og skúlar og lærarar, sum eiga at læra okkum móðurmálið, megna heldur ikki at læra okkum føroyskt. Men hvar skulu vit læra at málbera okkum, um vit ikki læra tað í skúlunum, spyr Høgni Djur­huus og vísir samstundis á, at hann sigur ikki skúlarnar ringar fyri tað. – Tað snýr seg í stóran mun um talent, tað vil siga viðfødd evni. Summi duga væl mál, meðan onnur als ikki. Til dømis dugi eg ikki at rokna, og eg dugdi illa í alis- og evnafrøði í skúlanum, tey talent­ini havi eg bara ikki. Mær dámar at provokera Sjálvt um klummurnar hjá Høgna Djurhuus aloftast eru um evni, sum eru uppi í tíðini, og okkurt hann sjálvur hevur upplivað, so dámar honum væl at provo­kera. – Mær dámar væl at provokera, men eg haldi als ikki, eg eri nóg provokerandi, sigur Høgni Djur­ huus, sum eisini heldur seg hava humor. – Eg haldi eg eri stuttligur, hittin­iorðaður og speiskur. Tað kann væl vera, at eg onkuntíð gangi fólki ov nær, men tí royni eg at ansa eftir, men samanumtikið eiga vit ikki at hava mørk fyri, hvat ein skal tora at siga, sigur ber­søgni journalisturin. Hann heldur, at føroyingar ofta tora ov illa at vera ærligir og vísa, hvat teir veru­liga halda um eitthvørt evni. Sjálvur hevur hann ein ávís­an hugburð til religión og er heldur ikki bangin at vísa, hvat hann heldur um kristindóm. – Eg havi eitt anti-christ merki á jakkanum vælvitandi um, at tað provokerar onkran, sigur Høgni Djurhuus, sum ikki hevur fingið stórvegis viðmerkingar frá fólki um merkið á jakkanum. – Fá siga nakað. Fólk vita ikki reiðiliga, hvat hetta merkið er, sigur Høgni Djurhuus og hygg­ ur eftir merkinum, sum er í knappa­stødd og sett fast á svarta klædnings­jakkan. – Onkur hevur spurt meg, um merkið sipar til, at eg eri ímóti deyðanum, tí her er jú ein reyð strika yvir krossin, greiðir Høgni Djurhuus frá og flennir stillis­ liga. Valkort hanga í gongini At hann ikki tímir at vera eins og øll onnur og torir at vísa, hvør hann veruliga er, sæst aftur í heim­inum hjá Høgna Djurhuus. Í gongini hongur ein rúgva av val­kort­um, sum hann hevur sett í skiftirammur. – Í gongini hanga valkort heilt aftur til 1986, og skjótt koma tvey afturat, sigur Høgni Djurhuus við einum skálkabrosi. Hann dylir ikki fyri, at honum ikki dámar demokratisku skipanina í Føroy­ um. – Eg eri ímóti demokratii í Før­oyum, tí tað riggar ikki. Vit skuldu avtikið løgtingið og lands­stýrið, og ístaðin fingið ST at tilnevnt tríggjar kvinnur at stýra Føroyum suverent. Eina ameri­kanska, eina franska og eina japanska, ímyndi eg mær. Tað eru fleiri orsøkir til, at Høgni Djurhuus vil hava út­ lendskar kvinnur at stýra Føroy­ um. – Høvdu vit útlendsk konufólk at stýra landinum, hevði tað ver­ið nógv meira skil í og størri fokus á bleytu virðini. Harafturat eru kvinnur gløggari og minni maktsjúkar enn mannfólk, sigur Høgni Djurhuus avgjørdur. Smæðin og asosialur Høgni Djurhuus hevur starvast í sløk 36 ár innan føroyska fjøl­ miðla­heimin. Hann byrjaði at skriva klummur til Náttarravnar í 1993, og hevur annars skrivað aðrar klummur millum annað til Útvarpið og Sosialin, for síðani á Fregnir og var eisini eitt skifti á Vinnu­vitan. Síðani 1. september 1990 hevur hann starvast í Kring­ varpið Føroya. Men lívið sum al­ mennur persónur dámar honum lítið. – Kanska havi eg tað, tey kalla sosialfobi. Eg tími í hvussu so er illa altíð at vera saman við fólki og trívist best einsamallur eftir loknan arbeiðsdag, for- telur Høgni Djurhuus og heldur fram: – Eg fari sjálvdan út millum fólk, júst tí at eg eri ein almennur per­sónur. Onkursvegna skulu fólk altíð práta um mítt arbeiði, og øll hava ein hugburð til kring­ varpið. Alt tað tími eg ikki at hoyra um, sigur Høgni Djurhuus, sum lýsir seg sjálvan um ein smædn­an persón. – Tað hongur allarhelst saman við, at eg eri ótrúliga smæðin. Fak­tisk eri eg so smæðin, at eg mangan veruliga má manna meg upp, tá eg í samband við okkurt tíðindainnslag skal ringja til persónar, eg ikki kenni, avdúkar Høgni Djurhuus, sum heldur ikki fylgir samdøgrinum sum flest onnur. – Eg plagi at fara upp klokk­ an hálvgum fimm, tí tað melur skjótast hjá mær tá. Tað merkir eisini, at eg fari tíðliga í song, men tað passar mær væl, greiðir morgunmaðurin frá, sum tó ikki situr á Facebook frá morgun­ stund­ini. – Facebook tími eg ikki at hava, tí har er nógv tvætl. Gamaní hevur tað onkrar fyri­ munir eisini sum miðlafólk at vera á Facebook, men har brúki eg gamla mátan og ringi til fólk, sigur Høgni Djurhuus. Tá hann ikki skrivar klummur ella er til arbeiðis á tíðindadeildini í útvarpinum, sæst hann við ey­ kenda hestalanum javnan ganga túr í langum frakka. – At ganga túr er ógvuliga gott fyri sál og likam. Serliga fyri sálina, tí tað er tá, tú veruliga hevur tíð til at hugsa um tilv­er­ una, sigur Høgni Djurhuus. rannva@sosialurin.fo – Fá fólk duga veruliga væl før­oyskt, og skúlar og lærarar, sum eiga at læra okkum móðurmálið, megna heldur ikki at læra okkum føroyskt Høgni Djurhuus byrjaði at skriva klummur til útvarpssendingina Náttarravnar í 1993 Mynd: Álvur Haraldsen FAKTA Navn: Høgni Djurhuus Aldur: 61 ár Bústaður: Tórshavn Útbúgving: Sjálvlærdur journalistur Starv: Tíðindadeildin í Kringvarpinum