mánadagur 16. apríl 2012síða 12

Mánadagur 16. apríl 2012 · Nr. 44 12 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 “Ein livandi maður er deyð­ ur!” Hesi orðini runnu fram fyri meg hetta avbera vakra hóskvøldið, eg spákaði heim undan Heygnum, har eg frá húsfólkunum hevði fingið at vitað, at Steinbjørn var sloknaður tríggjar tímar framm­anundan. Soleiðis kundi Steinbjørn sjálvur havt tikið til. Og var hann sjálvur í mínari støðu, hevði hann bent á okkurt uggandi: “Hygg Reynið, hvussu tað roðar í vesturskini! Nóls­oyar­ fjørður so spegils­blankur! Sært tú ferða­manna­skipið, sum stolt stevn­ir móti fremm­andum strond­um?” Og eitt sindur argandi kundi hann sagt: “Hygg, hetta vakra landið – og ikki skoyta vit um at eiga tað sjálvir!” Eg visti um mannin við tí ikki sørt ramliga navninum, Steinbjørn Berghamar Jacob­ s­en. Skyldskapur var og so væl millum húsini har suðuri í Sandvík, har forfedrar okka­ ra sótu í nýbýli. Pápi var gubbi hansara. Men til tað gekk drúgv tíð, til vit fyrstu ferð hittust. Tað var tíðliga á sumri í 1969, at vit nøkur ungfólk fóru vikuskiftisferð til Húsa­ víkar. Í skúlatúninum hittust vit, og tað var ikki um at tala, at vit skuldu inn á gólvið. Hetta var fyrsta løtan – í lærarahúsunum í Húsavík: Ingrid og Steinbjørn, Mari­ anna og eg. Fýra ungfólk úr 31 niður í 21 ára aldur. Ein so lívgevandi løta: Nógv varð prátað, ætlanir vendar og snaraðar. Hetta vinalagið hevur staðið við, til deyðin nú tók tann fyrsta okkara. Tað var so nógv, ið bant okkum báðar saman: skúla­ skapur og arbeiðið í nevndini í Móðurmálslærara-felag­n­ um, bókaútgávurnar vit har ar­beiddu saman um: “Ung orð” og “Floygd orð”. Hesi upp­skotini átti Steinbjørn. Øll verkevnini í Forlagnum Fannum, vit saman fingu frá hondini: leikirnir “Skip­ið” og “Nólsoyar Páll”, ferða­frá­ søgnin “Brá úr USA”, barna­ bókin “Una og Uni”, og so yrk­ingarnar, heildarsavnið “Tinna og tám”, undan tí “Tungl” og eftir tað “Karr”. Og so politisku greining­ arnar, bæði tá ið ráddi um altjóða rák, men mest av øllum: dreymurin um einar frælsar Føroyar. Og skal lyndi hansara lýsast við einum orði, er tað bjartskygni: “Altíð tað grør í føroyskum haga.” “Okur skulu rógva, so leingi okur eru omaná.” Hetta vóru orðingar, hann vendi aftur til – aftur og aftur. Seinasta løtan var fyri minni enn viku síðan. Og aftur hesaferð sótu vit sam­ an, vit fýra, sum hittust í Húsavík fyri 43 árum síð­ ani. Hesin lívsfúsi maður út­møddur í sjúkrasong síni. Eg mintist aftur á fyrsta savn hansara – yrkingarnar, sum kendust okkum, ið tá vóru ung, sum eitt frískligt fleyr, og eg endurgav eftir minn­inum henda gripin úr rúgvuni: “Sí Haggard á hesti, Reyði rennur, skinið, ljósið, sólin maður og hestur eldur. O teir ríða ríða inn í sólina (“Heimkoma”, 1966) Tá fór eitt sorgblítt bros um bleikdæmda andlitið. Vit høvdu sagt hvørjum øðrum far­væl. Góði Steinbjørn! Tú ert hjá okkum – so ljós­livandi – fyrst og fremst hjá konu tíni, børnum, ver­ børnum og abbabørnum. Men eisini hjá okkum, sum á lívsleiðini fingu tann framí­ hjárætt at kunna teljast mill­ um tínar vinir. Onkursvegna høvir tað væl, at tú stendur undir børu summarmáladag, nú ljósið av álvara vinnur á myrkrinum, og aftur vella nøkur orð úr fyrsta savni tínum í minnið: “Havið fløðir og fjarar, og sólin er ævigur eldur.” Hvíl í friði! Árni Dahl Nøvn Ein góður vinur er farin Mikudagin 18. apríl, kl. 14:00 er føroysk guðs­ tænasta í kirkjuni á Ríkis­sjúkrahúsinum. Í samband við Norð­ ur­at­lantisku Ment­anar­ dag­arnar á Ríkissjúkra­ húsinum, verður skipað fyri ymiskum tiltøkum við grønlendskari, ísl­ endskari og føroyskari lut­tøku. Hesi londini senda, sum kunnugt, nógv­ar sjúklingar til við­gerð á sjúkrahúsum í Keypmannahavn, og ser­liga á Ríkissjúkra­ hús­inum. Tiltakið fer fram í døg­unum 16. – 18. apríl. Høvið verður, m.a. til at smakka ymiskar norð­ ur­atlantiskar matvørur. Mánadagin 16. apríl mill­um kl,. 10:00 til 11:00 syngur Stanley Sam­uelsen í forhøllini. Onkur fer at siga frá norð­uratlantiskum ævin­týrum, og norður­ atlantiskur bindikynstur verður eisini á skránni. Undir føroysku guðs­ tænastuni, mikudagin 18. apríl. kl. 14:00, skipa Helgi Breiner Peter­ sen organistur og sanga­rinnurnar Daisy Johanne­sen og Kristin Bæk fyri tónleikinum. Berg­ur Jacobsen præ­ dik­ar. Føroysk guds­tænasta á Ríkis­sjúkra­ húsinum Skipsreiðarin Mærsk McKinney Møller andaðist fyrr í morgun, 98 ára gamal. – Tað er við sorg at vit boða frá, at Mærsk Mc­Kinn­ ey Møller er deyður. Vegna familjuna vísi eg mína djúpastu sorg yvir miss­in av okkara pápa, abba og oldur­ abba, sigur dótt­ir hansara Ane Mærsk McKinney Møller Uggla í eini frá­boðan. – Vit hava mist ein pápa, sum aldrin sveik familjuna ella sítt starv. Vit eru takksom um, at pápi okkara varð rík­ aður við einum langum og innihaldsríkum lívi. – Hann sveik ongantíð ynsk­ið sítt um at gera gagn, og soleiðis setti hann nógv og stór initiativ í gongd í síni samtíð, verður víðari sagt. Hann doyði á Ríkissjúkra­ húsinum. – Fríggjadagin var hann ann­ars á aðalfundi í fyri­tøku sínari, Mærsk McKinney Møller er deyður