mánadagur 23. apríl 2012síða 14

Mánadagur 23. apríl 2012 · Nr. 47 14 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Ítróttarblaðið Hondbóltsfinalan menn Gullið fór til Hondbóltur Eftir tríggjar fantastiskar finalur, har bara eittans málið var á muni hvørja ferð, gjørdust tað til endans hoyvíkingar, ið drógu longsta stráið og fóru avstað við gullinum fyri nøsini á KÍF, ið alt kappingarárið hevur verið á odda, men ikki megnaði at halda stand í avgerandi løtuni Hilmar Jan Hansen Tíðin stóð still, hóast klokkan gekk. Kollfirðingar vóru í álopi, og høvdu rímiliga góða tíð. Men so kom al­ samt meira og meira fjáltur yvir spælið, tí teir vistu, at sekundini gingu. Bara fýra slík vóru eftir, fekk KÍF tríggjarmeturkast í vinstru síðu. Liðið gjørdi uppstilling, spældi bólt­in til skjúttan, sum bleiv press­ aður av H71-verjuni, so skotið fór við síðuna av – og so var tíðin farin. Kollfirðingarnir boygdu høvdu og hoyvíkingar runnu í ein trunka á miðjuni, har spælarar og fjepparar hálsfevndust, hvørt um annað. Soleiðis end­aðu gullvónirnar í Kolla­firði, har tey í ár so gjarna høvdu ynskt sær ta bestu gávuna, nú stolta hond­bóltsfelagið fyllir 70. So skuldi ikki verða, men koll­ firðingar kunnu allíkavæl vera ernir av sínum ungu monnum, sum annað árið á rað vóru í finaluni um føroyameistaraheitið. Tað rakk ikki hesa ferð, men tað skal vera løgið, um fyrsta meistaraheitið hjá KÍF er langt burturi. Súrt er sjálvandi at hava verið á odda allan vegin og so tapa í finalunum, men soleiðis eru treytirnar, og tað var altso í finalunum, at veruliga styrkin skuldi vísast og prógvast. Hetta var ein av hesum løgnu dystunum, har liðini bardust og stríddust sum fyri lívinum, sam­ stundis sum ilt var at taka dagar ímillum, hvat teirra hevði munin. Sam­stundis hevði tú eisini hesa løgnu kensluna av, at um KÍF vann, so vóru øll glað… Hinvegin var tað eina ella aðra­ staðni stuttligt, óansæð hvør vann, tí í hvørgum føri var talan um nakað av teimum sigursvandu feløg­unum, ið vit altíð síggja fremst í fremstu røð. At ein FM-finala skuldi standa millum tvey feløg í høvuðs­staðar­ kommununi og at hvørki Kyndil ella Neistin var við, vildi verið full­ komuliga óhugsandi fyri nøkrum árum síðani. Men tað hevði so upp á ongan máta blivið tað sama, sum tað nú bleiv, tí tá hevði restin av landinum lagt líka í, hvør vann! So javnt, so javnt Nú blivu tað ikki kollfirðingar, ið vunnu, men hoyvíkingar skulu fáa rós fyri, at teir dugdu at vísa tað, sum júst sálaði Arnold Mærsk Myndir: Álvur Haraldsen – Hetta er bara heilt ótrúligt. Vit spæla tríggir so øgiliga tættir dystir við so fantastiskum kuliss­um, at tað kundi ikki verið betri, sigur Dánjal Tórgarð, sum telist millum teir ungu hoy­víkingarnar, men allíkavæl eisini var við til at vinna fyrsta føroya­meistaraheitið hjá felagnum í 2009. – Eg má siga, at hetta vigar meira, tí vit hava hesa ferð verið so nógvir, sum tóku ábyrgd. Sjálvandi var 2009 eis­ ini fantastiskt, tí tað var fyrsta meistaraheitið hjá H71, men hetta er so sanniliga eisini øgiliga søtt, má eg siga. Tá kappingarárið byrjaði, var H71 ikki millum liðini, ið tey hondbóltskønu høvdu hug at telja við, tá favorittarnir skuldu nevnast, men tá avtornaði, fingu hoyvíkingar bart seg all­ an vegin fram. – Eg haldi, at vit byrjaðu illa í ár, men vit hava eisini eitt ungt lið, sum tað tekur tíð at spæla saman. Hinvegin, so hava vit rakt toppin akkurát í røttu løtuni. Vit hava verið fantastiskir, eftirsum vit eru so ungir, sum vit eru, og her er eingin dottin niður ímillum hjá okkum, sigur Dánjal Tórgarð, ið vónar, at liðið verður verandi intakt tey næstu árini. – Tá tað er eitt so ungt lið, kunnu fleiri fara frá, tí teir fara burtur at lesa og sovorðið, og soleiðis verður tað helst eisini komandi árini. Men tað er ótrúliga flott, at vit megna hetta, og eg vóni sjálvandi, at vit blíva við at hava eitt gott lið tey komandi árini eisini. hilmarjan@sosialurin.fo Kundi ikki verið betri – Eg haldi, at vit hava rakt okkara form øgiliga væl, og kanska hava kollfirðingar rakt sín eitt sindur ov tíðliga. Teir hava so øgiliga leingi bíðað eftir, hvørjum teir skulu spæla ímóti í finalunum, og tað vísir seg, at tú skalt gera okkurt serligt fyri at halda teg í toppinum, tá so er, staðfestir málverjin hjá H71, Jens Skipagøta. – Tá tað so er sagt, so taki eg so ótrúliga synd í koll­firð­ing­ um. Hetta hevur verið eitt fan­ tastiskt kappingarár hjá teim­ um, og eg hevði unt teimum at vunn­ið, sjálvt um eg nú taki steyp­ið við mær suður. Jens var ein av teimum, ið takkaði fyri seg eftir meistara­ heitið í 2009, men valdi allíka­ væl at halda fram, tí fel­ag­ið hevði trot á mál­monn­um, og tað iðrar hann seg sjálv­andi ikki um nú: – Hetta hevur verið super. Fyri mítt viðkomandi má eg siga, at tað fyrra meistaraheitið var øgiligt, men at hetta hevur ikki minni týdning. Tað er kanska serliga, tí dystirnir hava verið, sum teir hava verið, sigur hann. – Hetta hevur verið upp­slít­ andi og heilt fantastiskt, alt í einum. Tú kanst ikki ynskja tær meira, enn tríggjar sovorðnar dystir. Kropsliga eri eg kanska ikki so móður, men mentalt hevur hetta verið møðsamt. hilmarjan@sosialurin.fo Taki synd í kollfirðingum