mánadagur 23. apríl 2012síða 15
‹ fyrra síða allar 36 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
15
Mánadagur 23. apríl 2012 · Nr. 47
Sosialurin
Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000
Ítróttarblaðið
Hondbóltsfinalan menn
l Hoyvíkar
Mc-Kinney Møller plagdi at kalla
»rettidig omhu,« tí sjálvandi vístu
fólk sína gleði og fagnaðu sínum
føroyameistarum, men har bleiv
ikki gjørt ov nógv av, og tað var
týðiligt,
at
sigursfagnaðurin
onkursvegna var merktur av eini
stórari virðing fyri kollfirðingum,
ið vóru tilsvarandi skuffaðir og
vónbrotnir.
Henda virðing kom í gjárkvøldið
eisini til sjóndar á heimasíðuni hjá
H71, sum skrivaði, at »tíverri er
spælið soleiðis at bert ein kann
vinna, men javnari kann tað ikki
blíva, og slíkir spennandi dystir
koma ikki fyri aftur í 100 ár.« Helst
er nakað um tað, men skuldu tað
blivið júst hesi bæði feløgini, ið
aftur møttust í einari finalu, skuldi
ikki undrað, um tað sama saktans
kundi endurtikið seg.
Í øllum førum passaðu finalist
arnir hesa ferð sum fótur í hosu,
og hóast tað til tíðir var bæði hart
og kontant, var talan um tríggjar
fair spældar dystir. Og tað skal so
sanniliga eisini vera løgið, um tað
ikki fer at kóka inni á vøllinum, tá
tað ger tað so nógv uttanfyri, sum
tað gjørdi tað í stúgvandi fullu høll
unum mikukvøldið, leygardagin og
í gjár, har fólk noyddust at møta
fleiri tímar undan dysti fyri at
tryggja sær pláss.
Allir tríggir finaludystirnir vóru
soleiðis háttaðir, at bæði KÍF- og
H71-fjepparar í hvørjum dysti
sluppu upp á tindin og niður í
dalin, og í øllum trimum førunum
var seinasta løtan so mikið full av
drama og spenningi, at tað neyvan
kann vera serliga gott fyri vanligar
nervar. Leygardagin hevði eitt út
javnandi mál í evstu løtu givið H71
meistaraheitið, og í gjár hevði eitt
av sama slagi givið KÍF ein møgu
leika aftrat.
Nei, meira nervapirrandi og
spennandi fær tað ikki verið!
Undirspælt ella ikki
Undan hesum kappingarárinum
gjørdu vit eitt hondbóltsblað, har
venjarar ella onnur avvarðandi hjá
feløgunum søgdu nøkur orð um,
hvat væntast kundi, og tá var H71-
venjarin, Kári Nielsen, í øllum før
um ein av teimum, ið gramdu seg
um, at so nógv av tí unga fólkinum
fór burtur at útbúgva seg, og at tað
tí kendist eitt sindur strævið, at »tú
bara byggir upp og ongantíð verður
liðugur.« Og so endaði hann við
at staðfesta, at »hetta er eitt sera
ungt lið, vit hava nú, so tí hava vit
av tí sama kanska heldur ikki sett
okkum so øgiliga høg mál fyri kom
andi kappingarárið.«
So er spurningurin sjálvandi, um
hetta niðurtónandi venjaraprátið
bara hevði til endamáls at fáa øll
hini til at halda, at H71 skuldi eingin
vera bangin fyri, ella um hetta
veruliga var tað, sum Kári Nielsen
meinti, at hann mátti bara royna at
byggja upp og so vóna, at tað fyrr
ella seinni skuldi geva úrslit.
Óansæð, so hevur hann saman
við hjálparfólki sínum fingið mest
møguligt burturúr, tí umframt at
H71 nú stendur sum føroyameist
ari, var liðið eisini í steypafinaluni
og átti enntá tvey av fýra liðum í
hálvfinaluni í tí kappingini. Tað
bendir meira enn so á, at hoy
víkingar onkrastaðni hava fingið
fatur í rætta endanum, og spurning
urin er so, um teir fara at halda fast
ella um onnur eisini skulu sleppa
fram at hondbóltsgullinum.
Kanska kollfirðingar hava lært
so mikið nógv av at spæla FM-
finalur tvey kappingarár á rað, at
teir klára tað næstu ferð – men so
skulu teir kanska ynskja sær onkra
aðra mótstøðu, tí nú hava teir í
øllum førum kent á egnum kroppi,
at hoyvíkingar eru ikki mjúkir at
strúka, tá mest stendur á…
Tillukku við føroyameistaraheit
inum, H71!
hilmarjan@sosialurin.fo
Myndir: Álvur Haraldsen
– Tað er ein øgiliga keðilig
kensla, vit hava, nú alt er lið
ugt, tí tað kundu tað sama
verið vit, sum vunnu. Vit hava
verið fremst í allan vetur, men
tað kunnu vit ikki brúka til
nakað, tí vit vistu, at finalur
skuldu avgera tað, sigur Teitur
Joensen hjá KÍF.
– Ímóti endanum á kapp
ingarárinum hava hoyvíkingar
havt momentum og spælt øgi
liga væl, meðan vit skuldu lyfta
okkum uppaftur eftir nakrar
dystir, har vit ikki hava havt
brúk fyri at gjørt okkara besta.
So veit eg ikki, um vit ikki hava
klárað at lyft okkum nóg langt
upp ella um teir hava tikið seg
tað meira fram, men teir standa
so eftir við steypinum í dag.
Sjálvt um vónbrotið er har í
løtuni beint eftir dystin, heldur
Teitur onkran glotta vera:
– Vit hava tapt og eru sjálv
andi skuffaðir, men vit kunnu
eisini vera stoltir av, at vit hava
verið við til at gjørt hondbóltin
til eina góða ítróttargrein.
Hetta er ótrúliga góð reklama
fyri hondbóltin. Vit mugu
bara royna at koma aftur og
so royna at vinna, um vit aftur
koma í eina finalu, sigur hann.
– Fyri okkum er hetta nýtt,
tí vit eru ikki eitt vanligt topp
lið. Men vit hava nógvar ungar
spælarar og eg trúgvi, at vit
fara at vera í tí stuttliga end
anum í nógv ár. Finalurnar
bæði í ár og í fjør hava givið
okkum nógvar royndir, og tað
skulu vit royna at gera okkum
dælt av tey komandi árini.
hilmarjan@sosialurin.fo
Mugu bara
koma aftur
KÍF - H71 20-21 (8-7)
Sunnudagin 22. apríl kl. 16
KÍF: Ási Dam 4, Andrias Nielsen 4, Hans Áki Dahl Christiansen 3 (2), Nicklas Selvig 3 (2),
Rúni Joensen 2, Teitur Joensen 2, Gert Hansen 1, Jákup Trygvason 1
H71: Dánjal Tórgarð 6 (2), Bogdan Florea 4, Esbern Paturson 4, Poul Kjartan Dam 2,
Halgir Dahl Olesen 2, Rógvi Sørensen 2, Rúni Højgaard 1
Dómarar: Eyðun Samuelsen & Andreas F. Hansen