fríggjadagur 1. juni 2012síða 41

nr. 62 · 1. juni 2012 5 VIKUSKIFTI myndir: Eydbii Myndir og nær Maria skal siga Una frá, tá til dømis ein vegkantur er. Sambært Mariu skal Uni hava eitt serstakliga gott álit á henni, tá tey renna. – Størsta avbjóðingin hjá Una er at hava fult álit á mær sum fylgjara, hann skal vera ótrúliga fleksibul og kunna klára spontanar broytingar á rennitúrinum, sigur Maria, sum sjálv hevur runnið marathon tvær ferðir áður. Hon legur afturat, at tað krevur djúpa konsentratión frá báðum pørtum, tá tey renna saman. – Uni og eg skulu bæði konsentrera okkum ógvuliga nógv. Timingin er alt­ avgerandi, so eg skal kunna boða Una frá í góðari tíð, men ikki ov góðari, so­leiðis at rennitúrurin kann verða so lætt­ur sum gjørligt, greiðir Maria frá, sum er útbúgvin ergoterapeutur við ser­grein innan sjónøkið. Renningin gevur nógv Una dámar væl at røra seg, og í sínum dagliga yrki sum massørur upplivir hann, hvussu stóran týdning rørsla hevur fyri likamið. – Tá eg eri til arbeiðis brúki eg sjálv­ ur kroppin rættiliga nógv, og fleiri av teimum, sum eg masseri, eru fólk, sum renna. Gjøgnum arbeiðið veit eg eisini, hvussu kroppurin virkar, og tískil havi eg tann fyrimunin, at eg veit, hvussu og hví kroppurin reagerar, sum hann ger onkuntíð, sigur Uni. Umfamt at betra um kondiina, gevur renningin Una nógv annað. – Mær dámar væl at vera úti í før­ oysku náttúruni, og harafturat hevur mann tað gott aftan á ein rennitúr og er glaður fyri túrin, sigur Uni. Teir dagarnar, hann ikki rennur, venur hann á crosstrainara og kondisúkklu, men hóast ein stórur partur av tíðini fer til venjing, er Uni ikki farin at hugsa stórvegis um matin enn. – Tankarnir eru har, og møguliga verður okkurt, sum minnir um ein kostplan, seinni. Sjálvur hugsi eg bara um at eta vanliga sunt og eta ymiskar matvørur, sigur Uni, sum ætlar sær at renna nógv í summarferiuni. – So við og við fara vit at trappa upp við venjingunum, og eg kundi væl hugsað mær, at luttikið í onkrum renni­ kappingum her í landinum, áðrenn farið verður til Athen í november, greiðir Uni frá. Hóast hann ikki fær heilt somu uppliving sum hinir síggjandi renn­ar­ arnir, tá tey renna marathon í Athen, ger Uni sær somu tankar eins og flestu aðrir marathonrennarar. – Tað, sum eg gleði meg allarmest til, er at koma í mál og vita, at eg havi klára tað, sigur Uni, sum tó ikki vil siga, hvat næsta málið er eftir marathon­ kapp­ingina í november. – Hetta er ótrúliga spennandi, men nú royni eg fyrst at renna henda mara­ thon­teinin, og so taki eg støðu til, hvat skal verða tað næsta. Ein nýggj ætlan kann altíð vísa seg, sigur Uni. Fakta Navn: Uni Rasmussen Aldur: 43 Bústaður: Norðagøta Útbúgving: Massør – Í gerandisdegnum hugsi eg ikki sum so, um at eg eri blindur, tí eg geri stórt sæð tað sama eins og øll onnur, sigur Uni Rasmussen – Eg haldi ikki, at tað verða sett mær harðari krøv enn øðrum fólkum, sum fáast við onkran ítrótt. Tað snýr seg fyrst og fremst at hava viljan til at klára tað, mann setur sær fyri, sigur Uni Rasmussen