mikudagur 6. juni 2012síða 6

Mikudagur 6. juni 2012 · Nr. 64 6 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Randi Jacobsen Eingin torir at hugsa tankan, hvat kundi verið hent 11 ára gamla Rúna Eyðsteinssyni Sø­mark í Havn, um illa vildi tili, tá ið hann var fyri ein­ um ferðsluóhappi í Havn i seinastu viku. Men Rúni var heppin. Hann situr róligur í stovu­ ni og prátar, og hann heldur tað ikki vera so galið at hava frí frá skúlanum hesa viku­ na. Handliðið er brotið og liggur í gipsi. Óhappið hendi fríggja­ dag­in í seinastu viku. Hann hevur ofta verið túr við pápanum í treylarunum aftan­á skúlatíð. Tað dámar hon­um væl. Hendan fríggjadagin hevði pápin ongan bil at koma eftir soninum við. Tí bað pápin dreingin bara súkk­la oman á bryggjuna, har treylarin stóð. Rúni læt sær hetta ikki siga tvær ferðir. Hann var staddur við Magn á Norðara Ringvegi, setti seg á súkkluna og fór við fullari ferð oman eftir R. C. Effersøesgøtu. Tá ið hann kom oman til rundkoyringina út fyri SMS og apotekið, kom ein bil­ur koyrandi niðan eftir R. C. Effersøesgøtu, og í sein­as­tu løtu varnaðist Rúni, at bil­ ur­in skuldi inn til SMS ella apo­tek­ið og ikki niðan eftir gøtu­ni. - Eg bremsaði við báðum bremsu­num og reyk fram um súkkluna, sigur Rúni. Bilførarin sá Rúna og brems­aði tí eisini. Rúni fór sendandi inn und­ir bilin, sum ikki var steðg­að­ur heilt, tí hettan hjá Rúna kom undir annað hjól­ ið. - Eg royndi at sleppa leys­ ur, men hettan var føst. Skelkaður bilførari Konan, sum koyrdi bilin, var ógvuliga skelkað. - Tað var ein omma, sum koyr­di bilin. Hon tordi ikki úr bili­num, tí hon visti ikki, hvat var hent við mær, sigur Rúni. Ein maður kom til og flut­ ti bilin eitt sindur, so Rúni bleiv leysur. Ein onnur kona kom til han­sara. Rúni sigur, at hann hevði ikki serliga ilt, og hann segði við hesa konuna, at hann klár­aði tað og fór oman til pápan. - Men konan segði nei, tí eg skuldi á sjúkrahúsið, segði hon. Rúni sigur, at tá ið hann flutti fingrarnar, fekk hann ilt, og tí skilti hann, at arm­ur­ in var brotin. Tað helt konan eisini og tók tvørtur um Rúna. Tástaðni fór hann at grá­ta. Tað var mest, tí hann var so kløkkur, sigur hann. - Tað var nokkso flovisligt, tí nógv fólk stóðu og gløddu eftir mær, og eg slapp ongan veg, sigur Rúni. - Tá kom babba í einum bili, og tað var gott. Eg græt bara eitt sindur. Á skaðastovuna Pápin hevði skund, tí hann skul­di úr býnum, og tí var tað ein annar maður, sum koyrdi Rúna á Landsjúkrahúsið. Mamm­an var tá eisini komin frá arbeiði sínum í Vágum. Rúni fór á skaðastovuna, so í røntguna, og haðani var hann rullaður í songini oman aft­ur á skaðastovuna, har kann­að varð, um hann skuldi leggj­ast undir skurð ella ikki. Gips varð lagt á armin, og fríggja­dagin skal hann aftur til kanningar fyri at vita, um brot­ið veksur rætt saman aft­ur. Hann hevur fingið at vita, at hann kann fáa blátt ella reytt gips. - Eg vil helst hava blátt, tí reytt er HB, sigur Rúni, sum held­ur við EB/Streymi, tí hann hevur búð á Eiði. Tá ið gipsið var komið á arm­in, slapp hann heimaftur, og um kvøldið var hann við mammu síni í føðingardegi í Saksun. Hann hevði tað gott, men var eitt sindur ússaligur. Hetta er aðru ferð, at Rúni hevur verið fyri ferðslu­óhap­ pi. Tá ið hann var lítil drong­ ur, bakkaði ein bilur á hann, og tá sprongdist miltið. Men tað minnist Rúni einki til. Fitt kona Rúni hevur tað gott, men hesa vikuna hevur hann ikki verið í skúla. Mána­dag­in fer hann aftur í skúla í Frí­ skúlanum við Hoyvíks­tjørn. Konan, sum koyrdi bilin, ið Rúni lendi undir, hevur ringt fleiri ferðir síðan óhapp­ið til hansara og spurt, hvus­su hann hevur tað. Rúni veit, at hon framvegis er skelkað, tí hon eigur sjálv ein 10 ára gamlan ommuson. Tað var ikki hennara skyld, at óhappið hendi. - Hon var so fitt og kom til mín á skaðastovuni og gav mær ein stóran pakka av bomm­um. Hann klárar seg væl við armi­num í gipsi og klárar sjálv­ur at lata seg í. Men tað ørkymlar hann eitt sindur, at hann ikki sleppur at súkkla aftur, fyrr enn gipsið er farið av armi­ num um nakrar vikur. Vil hava nýggja súkklu Súkklan hjá Rúna fekk snudd í óhappinum, men tað er ikki verri enn so, at hon kann gerast aftur. - Nei, hon skal ikki gerast aftur. Eg vil hava nýggju súkklu, og hon skal vera betri og flottari enn hin súkklan, sig­ur Rúni. Pápin mutar ímóti, tí súkk­la hansara er bara eitt ára gomul, men Rúni stendur við sítt. Hann súkklar nógv, ofta eisini í skúla. Hann er ein sunn­ur drongur, og altíð er nógv ferð á. Lendi undir einum bili Bilførarin var kvikur og høgdi bremsurnar í, og tí kom Rúni Eyðsteinsson Sømark, sum var á súkklu, ikki undir bilhjólið. Hann greiðir her frá óhappiinum, ið hendi á R. C. Effersøesgøtu í Havn seinastu viku. Nú droymir hann bara um at fáa eina nýggja súkklu