mikudagur 10. mars 2004síða 10
‹ fyrra síða allar 17 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
18
Nr. 48 - 10. mars 2004
Nr. 48 - 10. mars 2004
19
kom Jørgin fram á norsku
frágreiðingarnar um "Sei-
filet", sum ein føroyingur í
Noregi hevur skrivað og
"Kvalitetsendringer i sei-
filet",
sum
Fiskeriforskning
hevur
gjørt.
- Norsku kanningarnar
staðfestu tað, sum eg í mín-
um kanningum var komin
fram til, men tá hevði eg
longu gjørt eina prototypu
til eina maskinu, sum loysir
henda trupulleikan, sigur
Jørgin.
Hann sigur, at maskinan,
sum hann hevur fingið
patent uppá, er roynd á
Kósini í Klaksvík, men
stendur nú hjá Carnitech í
Danmark, sum er eitt
dóttirfelag hjá íslendsku
framleiðslufyritøkuni,
Marell, ið allir føroyingar,
sum fáast við fiskafram-
leiðslu, kenna.
Tað
var
maskinverk-
staðurin, FJM í Runavík,
sum bygdi hesa fyrstu
maskinuna eftir tekningum
og hugskotum frá Jørgini.
Jørgin sigur, at nógv
arbeiði liggur aftanfyri
nýggju maskinuna, men nú
er hetta arbeiði umsíðir
komið har til, at avtala er
gjørd við Carnitech um
framleiðslu.
Tvey fløk
- Skulu vit fáa meira fyri
upsan, er neyðugt, at flakið
verður skorið soleiðis, at
tann hvíti og brúni parturin
verða skornir frá hvørjum
øðrum. Vøddin í upsaflak-
inum er nevniliga feitari
enn vøddin í eitt nú sild og
makreli. Tí helt eg tað vera
ógvuliga umráðandi, at vit
hava eina maskinu, sum
kann skilja vøddan frá rest-
ini av flakinum.
Hann vísir á, at ein norsk
maskina er framleidd til
sama
endamál,
sum
maskinan, ið hann hevur
ment, men skipanin við
norsku maskinuni er heilt
øðrvísi, og hon er heldur
ikki so neyv, sum maskinan
hjá honum.
- Maskinan, sum eg havi
gjørt, sker spiklagið burtur
í v-profili, sum tað verður
rópt. Tað merkir, at minst
møguligt av tí hvíta partin-
um av flakinum fer saman
við tí brúna partinum.
Jørgin sigur, at tann brúni
parturin telir umleið 23%
av flakinum, men hesin
parturin verður sjálvsagt
eisini seldur.
- Tann feiti parturin ger,
at upsaflakið - um vøddin
ikki er skorin frá – hevur
ein serligan smakk sum
ger, at nógv minni fæst fyri
upsan. Haraftrat kemur so,
at hesin parturin av flakin-
um tráðnar, tá ið hann ligg-
ur frystur leingi. Er vøddin
skorin burtur, kann flakið
goymast minst líka leingi
sum eitt nú toska- og hýsu-
flak. Tí meti eg tað vera alt-
avgerandi fyri upsaprísin,
at virkini kunnu framleiða
tvær vørur úr upsa.
Tað eru eisini lond, sum
dáma væl tann feita partin
av flakinum, og Jørgin veit
at siga, at eitt nú japanes-
arum dámar tann myrka
partin betri enn flakið
annars.
- Vanligi føroyingurin,
sum eitt nú steikir upsa,
hevur funnið út av, at tað
saktans ber til at skera tann
brúna partin frá flakinum,
men eg haldi ikki, at før-
oysku framleiðsluvirkini í
nógv stóran mun hava givið
hesum trupulleikanum gæt-
ur, sigur hann.
Jørgin vísir á, at keypir
ein útlendingur eina upsa-
portión, har myrki vøddin
ikki er skorin frá, kunnu vit
í ringasta føri vænta, at
vøddin er tránaður. Ein
slíkur keypari keypir neyv-
an upsa aftur, og eftir-
spurningurin og prísirnir
verða hareftir.
- Eg síggi tað sum mítt
lívsverk at lyfta upsan uppá
eitt hægri støði, staðfestir
63 ára gamli uppfinnarin
og granskarin, Jørgin Bech.
- Eg haldi, tað ræður
um at seta nakað í
gongd – og ikki bara
snakka og grenja um
lágan upsaprís, sigur
Jørgin Bech
UPSI OG PRÍSUR
Vilmund Jacobsen
vilmund@sosialurin.fo
Jørgin Bech, ið hevur
granska upsa og fram-
leiðslutól seinastu árini,
heldur, at tað er ongantíð
ov tíðliga at fara undir
royndir við daggomlum
upsa, har spiklagið og
tann hvíti parturin av
upsaflakinum
verða
marknaðarførd hvørt fyri
seg.
Umframt
at
vera
maskineftirlitsmaður hjá
reiðarínum, P/F Beta í
Saltangará, hevur hann
sjálvur eisini verið fiski-
maður og veit, hvat ber til,
og hvat ikki ber til.
Aktuellu
royndirnar,
sum Jørgin sipar til, er, at
fiskurin hjá nøkrum par-
trolarum, sum veiða upsa,
verður tikin úti á fiskifelt-
inum so skjótt, trolposin
kemur at borði.
Daggamal upsi
- Eg kundi hugsað mær, at
eitt skip, sum lá á fiski-
feltinum, tók trolposan
inn so hvørt, sum hálað
verður. Fiskurin verður
beinanvegin koyrdur í
ísvatn og køldur. Hann
verður samlaður saman
og førdur til lands dag-
gamal og ókruvdur. Skip-
ini, ið tóga, kunnu fáa
trolposan aftur so hvørt –
ella, meðan tey tóga við
einum øðrum trolposa
undir.
Jørgin sigur, at fiskurin
nú verður førdur til lands
og virkaður á tann hátt, at
upsaflakið verður býtt í
tvey.
– Slíkar royndir meti eg
kunnu byrja beinanvegin
og áðrenn maskinan, sum
brúkast skal til endamál-
ið, er tøk, kann upsin
arbeiðast uppi á landi við
handamegi. Síðan skal
vøran marknaðarførast í
tveimum, har tað hvíta
flakið sum flak ella por-
tiónir verður selt fyri seg
og tað, ið eftir – tað myrka
spiklagið - fer fyri seg.
Misjavnur í dygd
Hann vísir á, at ein annar
trupulleiki við upsanum
er, at fiskurin gerst mis-
javnur til dygdar, tá ið
hann liggur leingi á dekk-
inum. Hálini eru stór,
fiskurin smáur, og tað
tekur sjálvsagt sína tíð hjá
manningini at fáa fiskin
kruvdan og ísaðan.
- Eg haldi, tað ræður
um at seta nakað í gongd
– og ikki bara snakka og
grenja um lágan upsaprís.
Jørgin vísir á, at vit
fiska eini 40.000-50.000
tons av upsa um árið, og
kemur bert eitt oyra aftrat
rávøruprísinum, er ein
hálv miljón krónur meira
at tjena – og 10 oyru í
meirprísi geva 5 miljónir!
Hann sigur, at fekst
upsin
daggamal
og
ókruvdur til lands, høvdu
eisini møguleikar ligið í at
fingið okkurt burtur úr
innvølunum.
- Eg ivist onga løtu í, at
slíkar royndir høvdu verið
viðvirkandi til, at vit
fingu ein hægri upsaprís,
sigur Jørgin Bech.
Sosialurin fer at venda
aftur til áhugaverdu mein-
ingarnar hjá Jørgini í ein-
um seinni blaði í vikuni.
Vit fara møguliga eisini
at taka táttin upp við
virkisleiðarar um upsa-
spurningin.
Soleiðis fáa vit
meira fyri upsa
- Tað er ógvuliga umráðandi, at upsin verður marknaðarførdur í tveimum – tann hvíti
parturin av flakinum fyri seg og hin myrki parturin, sum er spiklagið, fyri seg, sigur Jørgen
Bech
Ein tann størsti
trupulleikin í før-
oyskari fiskivinnu í
dag er, at ov lítið fæst
fyri fiskin. Hetta
geldir flest øll fiska-
sløg, men tað er ikki
minst upsin, sum
hevur ein láturligan
prís. Upsanøgdirnar,
sum førdar verða til
lands, snúgva seg um
fleiri túsund tons um
árið, og tí hevði tað
havt ein velduga
stóran samfelagsligan
týdning, um vit fingu
meira fyri júst henda
fiskin. Sosialurin
hevur tosað við
mannin, sum situr
við loysnini. Hann
hevur granskað upsa í
eini fimm ár og hevur
eisini gjørt eina
maskinu, sum loysir
trupulleikarnar
UPSI OG PRÍSIR
Vilmund Jacobsen
vilmund@sosialurin.fo
Hann er 63 ára gamal og út-
búgvin elektrikari. Handa-
lagið er gott, og áhugin fyri
maskinaríi er stórur. Tí fæst
hann meira við maskinur
enn el. Hann er maskin-
eftirlitsmaður hjá P/F Beta í
Saltangará. Uppgávan hjá
honum er at hava eftirlit
við, at maskinur og tek-
nikkur er í lagi umborð á
trolarunum, sum felagið
eigur. Men umframt at vera
eftirlitsmaður,
er
hann
eisini uppfinnari. Hann
hevur fingið patent uppá
eitt nú maskinur og trol-
spæl.
Eingin gerst uppfinnari
uttan so, at tú fyrst veit,
hvar og hví tørvur er á ein-
um nýggjum uppfinnilsi –
og er nakað eftir at upp-
finna, nú vit eru farin inn í
eitt nýtt túsundáraskeið, har
teldur og tøkni eru partur
av allari menning?
Maðurin, vit tosa um, er
skálamaðurin, Jørgin Bech.
Sosialurin var inni á
gólvinum hjá honum og
konuni, Hannelis, í síðstu
viku.
Kaffi, vælsmakkandi
kaka og karamellur vóru
sett á væl dekkað borð í
hugnaligu stovuni, tá ið vit
sessaðust.
Konan sigur skemtandi,
at Jørgin heldur skuldi gjørt
okkurt við hús enn at ging-
ið so høgt uppí at uppfinna
nýggj
tól
og
nýggjar
maskinur. Men skjótt skilst,
at hon er rættiliga hugtikin
av tí, ið maðurin fæst við,
og tað er hon, sum veit, at
prototypan til maskinuna,
sum skal geva upsanum ein
hægri prís, liggur uppi á
ovastalofti!
Ein treyt fyri at vera
virkin á uppfinnaraøkinum,
er, at tú veit, hvør tørvurin
er – og tørvin kennir tú
best, um tú ert aktivur, har á
stendur og dugir at síggja,
at okkurt kundi verið betur
ella øðrvísi.
Drúgvar kanningar
Jørgin Bech hevur brúkt
nógv tíð og nógva orku til
tess at finna út av, hví so
lítið fæst fyri upsa. Niður-
støðan hjá honum er, at tað
er tann myrki og feiti
vøddin, sum liggur ovast á
upsaflakinum, ið ger, at
fólk ikki vilja keypa upsa
fyri sama prís sum eitt nú
tosk. Við tað, at hesin
vøddin tráðnar, tá ið hann
liggur frystur leingi, gerst
flakið ella portiónin, um
flakið er skorið í slíkar, trátt
og er nærmast ikki fólka-
føði. Hetta vísa kanning-
arnar hjá Jørgeni, og seinni
hevur hann so eisini sæð
norskar kanningar, sum
siga tað sama.
- Orsøkin til, at eg fór
undir mítt kanningarar-
beiði, var, at vit á arbeiðs-
plássinum sótu og tosaðu
um, hví prísurin á upsa er
so lágur. Tað var lági upsa-
prísurin, sum gjørdi, at eg
fór at royna at finna út av,
hvat gerast kann. Skjótt sá
eg, at tað brúna lagið í flak-
inum – spiklagið - var
trupulleikin. Hetta snøgt
sagt oyðilegði fiskin. Eg
byrjaði at skera, fresa,
frysta, kóka og steikja. Tað
vísti seg, at tá ið tað brúna
lagið var skorið burtur, var
parturin, ið eftir var av
upsaflakinum, minst líka so
góður og hvítur – ja, kanska
hvítari – enn toska- og
hýsuflak.
Eftir hesar staðfestingar,
Maðurin sum kann geva okkum meira fyri upsan
– Eg síggi tað sum mítt
lívsverk at lyfta upsan uppá
eitt hægri støði, sigur 63 ára
gamli uppfinnarin og
granskarin, Jørgin Bech á
Skála, sum her situr við
prototypuni til maskinuna,
sum skal geva føroyingum
ein betri prís fyri upsan
Mynd: Vilmund Jacobsen
C
M
Y
K
19
18