fríggjadagur 13. juli 2012síða 70

vika 29 l 16. juli 2012 22 OL-blaðið Vit ynskja Pál Joensen góða eydnu við OL luttøkuni í London í summar trygging.fo Fleiri íðkarar enn áskoðarar vóru til olympisku leikirnar í París í 1900. Christa Luding-Rothenburger úr gamla Eystur­ týsklandi er einasti persónur, sum hevur vunnið heiðursmerki í bæði vetrar- og summar­leikum sama ár, tá hon í 1988 vann gull í skoytu­ renning í Calgary og silvur í súkkling í Seoul. Gjøgnum árini hevur Katrin Dagbjarts­ dóttir, ið fyrr hevði eftir­navnið Johansen, verið mest vinn­andi ÍSB- svimj­arin av øllum, við heiðurs­ merkjum í bæði OL-, HM-, EM- og NM-kapp­ingum, umframt øðrum kapp­ingum við. Hon var sum svimjari við til para­lymp­isku leikirnar í New York í 1984 og í Seoul í Suðurkorea í 1988, og síð­ani hevur hon eisini verið við sum venjari. – Tað var øgiliga spennandi at vera við, og eisini gleðiligt, at ÍSB upp á onkran máta hevur verið við til at víst vegin. Eg haldi, at ÍSB og okkara úrslit hava víst, at tað ber til hjá einum so lítlum landi at gera seg galdandi. Vit fingu víst, at smátt kann eisini vera gott, sigur Katrin. – Vit fingu víst, hvat skal til, og tað kom heldur ikki av ongum. Aksel Haraldsen var venjari hjá okkum, og hann var langt framman fyri sína tíð, tí hann gekk høgt uppí, at likam og sál hingu saman, so tilvildin slapp ikki at ráða, tá kroppur, kostur og alt skuldi røkjast og ganga upp í eitt. Tíðina sum ÍSB-svimjari minnist Katrin bara gott aftur á, og tá hon verður spurd, um tað ongantíð komu nøkur prik frá øðrum, ið kanska hildu seg hava eitt sindur meira upp á seg enn tey, drálar hon eitt sindur, áðrenn hon svarar: – Tað einasta, eg minnist av slíkum, er komið frá eitt nú svimjarum, ið ikki vóru serliga góðir svimjarar sjálvir. Tey, sum eru góðir svimjarar, hava jú ikki brúk fyri at trýsta niður á onnur, og eg haldi heldur ikki, at vit skulu samanbera hetta og hatta, men heldur duga at gleðast, tá tað gongst onkrum væl, sigur hon. Pál ótrúligur Og sum so mong onnur, samgleðist Katrin í hesum døgum eisini við Pál Joensen, nú hann stendur framman fyri síni størstu avbjóðing nakrantíð og skal við til OL í London. – Hetta er øgiliga stórt hjá Pál, og vónandi kann tað lata dyrnar upp hjá nógvum. Ikki minst kann tað geva øðrum hugin at koma líka langt, og tað verður sanniliga eisini spennandi, hvussu tað fer at gangast. Tað er í øll­ um førum fantastiska stuttligt, at ein føroyskur svimjari er komin so langt, sigur Katrin Dagbjartsdóttir. – Ikki minst er tað stuttligt, at nú verður hugsað longur, enn gjørt hevur verið áðrenn. Fyrr hevur tað mesta snúð seg um Oyggjaleikir, og alt gott um tað, men tað ber eisini til at fara víðari, og tað hevur Pál prógvað sum besti norðurlendingur á 1500 metrum. Somuleiðis heldur Katrin tað vera undrunarvert, at Føroyar skulu hava ein svimjara sum Pál, tí tað plagar at krevja eina ávísa breidd, fyri at bara ein slíkur skal kunna spyrjast burturúr. – Pál er heilt ótrúligur, og hann er besta prógvið fyri, at vit føroyingar sum lítil tjóð saktsans kunnu gera vart við okkum úti í stóru verð. Sjálvandi hevur Pál eisini havt ein góðan venjara og góðan stuðul, men tað skal eisini til, tá so høg mál skulu røkkast, sum at koma í eina OL-finalu, sigur Katrin Dagbjartsdóttir. hilmarjan@sosialurin.fo – Tað var øgiliga spennandi at vera við, og eisini gleðiligt, at ÍSB upp á onkran máta hevur verið við til at víst vegin, sigur ein hin mest vinnandi ÍSB-svimjarin gjøgnum tíðirnar, Katrin Dagbjartsdóttir ÍSB-svimjararnir, Esther Gaard Hansen og Heidi Andreasen, saman við venjaranum, Katrin Dagbjartsdóttir, tá tær í 2000 vóru á paralympisku leikunum í Sydney. (privatmynd) Smátt er eisini gott