fríggjadagur 5. oktober 2012síða 10

Fríggjadagur 5. oktober 2012 · Nr. 116 10 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Tað heldur Finnur Koba, sum í hesum døgum nærum hvørt kvøld er at síggja á sjón­varps­ skíggj­anum í Degi&Viku. Finnur Koba er ein kend útvarps og sjónvarpsrødd, men tað er ikki tað einasta, sum hann er kendur fyri. Finnur er nevniliga eisini ein av oddamonnunum í bólkinum Páll Finnur Páll, sum er kendur fyri at syngja fúlar og frekar sangir. Men tað er eingin trupulleiki sambært Finni. Í hansara huga­ heimi ber tað væl til at vera ein tíð­indamaður og ein kendur sang­ari samstundis. – Eg haldi tað ber til at hava ymiskar leiklutir, men tað eru tað ivaleyst fleiri, sum er ósamd við mær í. Men mín frítíð fer við at skriva og spæla sangir, og so mugu fólk bara døma meg út frá tí, sum eg geri, sigur Finnur Koba. Lívið er eitt rolluspæl, og tú ert tann tú ert alt eftir hvørjum palli tú ert á, heldur Finnur Koba. Í bólkinum Páll Finnur Páll búgva nú tveir limir í bólkinum uttanlands, og tað ávirkar eisini virksemi í bólkinum. Teir royna at spæla, tá ið møguleiki er fyri tí. Eisini eru teir óførir at samskifta umvegis teldupostar, og her tos­ ar teir eitt nú um eina nýggja útgávu, sum teir møguliga fara undir, tá ið stundir eru til tess. Finnur Koba – Í 90’unum sóu vit ein planøko­ nomi bróta saman. Men tað, vit síggja í dag, er minst líka órógv­ andi. Tað serliga órógvnadi er demografisku forskjótingarnar í sam­felagnum. Vit missa tey ungu og vit missa kvinnurnar, og tað skal mann ikki gera ser­ liga leingi, fyrr enn tann djúpa kreppan er har, vóru seinastu orðini hjá Jørn Astrup Hansen, búskaparfrøðingi og fyrrverandi bankastjóra, í Ghetto Føroyum í gjár. Hinir gestirnir í umrøðuni at kreppuni í 90unum samanborið við dagin í dag, Janus Petersen, master í búskaparfrøði og løg­ frøði, og Jóannes Jacobsen, phd. í búskaparfrøði, tóku undir við honum. Jóannes Jacobsen førdi somu­ leiðis fram, at hendan skipanin, har landið hevði ein sera aktivan leiklut í fiskivinnuni enn setir síni djúpu spor í føroysku fiski­ vinnuna. – So seint sum í ár hava vit sæð, hvussu beinleiðis stuðul var givin fiskivinnuni, segði Jóannes Jacobsen. Jørn Astrup Hansen staðfesti, at føroyingar mitt í 90unum sóu út til at hava lært nakað av krepp­uni, men gjøgnum 0ini hugdu og nógv til Íslands, og tí eru aftur nógv ting galin í dag. Allir vóru harafturat samdir um, at politikarar í Føroyum eru lættari at trýsta enn aðrastaðni. – Vit síggja at alivinnan skuldi fara fulkomuliga á heysin tríggjar ferðir, áðrenn mann fann útav at gera eina skipan, sum riggar, segði Jóannes Jacobsen. Janus Petersen vísti hinvegin á, at í nógvum øðrum sambondum hava føroyingar lært nógv og hava eina nógv sterkari skipan í dag, har vit hava fleiri vinnur og til dømis eina alivinnu, sum koyrir øgiliga professionelt. – Sjálvandi er alt ikki perfekt, men tað ber ikki til bara at hyggja at holunum í ostinum, segði hann. Alt í alt vóru tó allir samdir um, at ongin, sum ikki var í Før­ oy­um fyrst í 90unum í veru­leik­ anum kann siga, hvussu stór tann kreppan var, og hví hon ikki kann samanberast við støðuna, sum er beint nú. – Støðan var deprimerandi tá. Alt var svart í svart. Landskassin var tómur og alt var farið á húsa­ gang. Í veruleikanum riggaði onki og 10 prosent av húsunum stóðu tóm, segði Jørn Astrup Hansen um støðuna, tá hann kom til Føroya eftir 6. oktober 1992, sum tað í morgin eru 20 ár síðan. Lærdu ov lítið av kreppuni Hóast støðan í dag og kreppan í 90unum als ikki kunnu samanberast, so eru Jørn Astrup Hansen, Janus Petersen og Jóannes Jacobsen samdir um, at føroyingar lærdu alt ov lítið av kreppuni, sum í morgin onkursvegna heldur 20 ára føðingardag Ber væl til at vera sangari og tíðindamaður