Sosialurinarkiv
Sosialurin 2012-10-12, síða 10
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

fríggjadagur 12. oktober 2012síða 10

‹ fyrra síða allar 156 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

Fríggjadagur 12. oktober 2012 · Nr. 119 10 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Tað var ein sera rørandi løta í Ghetto Føroyum í gjár, tá ið Arn­old Ludvig og kona hansara Anna Iachino skuldi framføra tvey løg. Tey valdi, at syngja tey til æru fyri Rasmus Rasmussen, sum í vikuni andaðist. Bæði Arnold og Anna vóru týði­liga rørd av, at tosa um Ras­ mus, nú hann er farin higani. Fyrsta lagið tey spældu í send­ ing­ini eitur Sunshine. - Vit vilja syngja sangin til æru og heiðurs fyri Rasmus. Hann var ein sólglotti í mínum lívi, tá ið eg búði í Føroyum. Ein sera fitt sál, sum nemdi við mítt hjar­ta, greiddi Anna frá. Eisini næsta lagið í sendingini var sungið í Rasmusar navni. Tað var eitt lag um frælsi. - Nú er hann fríur, óan­sæð hvar hann er. Tað er týdn­ing­ar­ mikið at liva sum frí menniskju, og eg vóni, at næsta ættarliðið kann liva frítt og frælst, sigur Anna. Bólkurin hjá teimum báðum eit­ur Monkey Rats, og tað ber til at finna teirra løg á Facebook og á YouTube. Í málarastovuni hjá unga lista­manninum, Bárði Dal Christiansen, eru ikki bara sprey­ dósir, lørift og penslar. Har búgva eisini fleiri hundrað leiku­verur. “Actionmenn”, skrímsl og teirra bilar. Alt frá einari verð, ið geva lista­manninum íblástur at mála. - Leikurnar mynda ymiskar klót­ur, sum eg havi livað meg inn í, síðani eg var heilt lítil. Tað er just sum at vera við í einum filmi, har eg sjálvur geri av, hvat hendir, sigur Bárður Dal Christiansen. Men tað eru ikki bara verur­ nar, ið geva honum íblástur. Tá hann fer í song, lurtar hann eftir tekni­røðum, tónleiki og fyri­ lestr­um, ið geva honum myndir í høvdið. Myndir, ið hann fær hug at tekna og mála: - Eg havi fingið tann óvanan, at eg fái ikki sovið, um eg ikki havi okkurt í oyrunum at lurta eftir. Orðini eg hoyri, geva mær íblástur. Serliga hipp­hopp­tón­ leikur, sum inniheldur nógv orð. Tað er tó ikki bara altíð lætt at finna stundir og frið til at mála og tekna, tá málistovan er í somu íbúð, sum tvey ára gamla dótt­ urin, Julia Rósa, og daman, Fríða, eisini búgva í. Tí arbeiðir Bárður best um náttina. - Til tíðir kann tað vera stræv­ið at sova lítið og ikki at hava ein van­ligan gerandisdag. Men um dagar­nar kann eg sita ein heilan dag og einki gera. Og tá tað so verður myrkt, kann eg fáa ein heil­an arbeiðsdag gjørdan uppá nakr­ar fáar tímar. Tá sleppi eg at sita í friði og finni ró. Eisini roynir Bárður at læra seg at sløkkja Facebook, sum hann heldur lættliga kann stjala alla tíðina frá sær. - Facebook órógvar bæði um dagin og náttina. Eg havi øgiliga lætt við at blíva órógvaður. Tí koyri eg oyramikrofonir í oyruni, tá eg arbeiði. So fái eg savnað meg. Bárður er ikki bara listamaður, hann samlar eisini uppá list og gongur høgt uppí, hvat hongur á veggju­num heima. - Eg havi savnað nógvar myndir saman. Onkra havi eg keypt á loppumarknaði, aðrar frá lista­fólkum, eg kenni. Serliga glaður eri eg fyri tær báðar mynd­ir­nar, sum pápi mín hevur tekn­að av mær og mammu. Bárður hevur búð í Danmark seinastu fimm árini, men hevur ein dreym um at flyta aftur til Føroya og arbeiða við list. Ein øvutur ungur maður Arnold og Anna sungu fyri Rasmusi LIST Hann bryggjar kaffi í tekannuna. Hann arbeiðir um náttina. Hann savnar leikuverur. Og svevur við hipphopptónleki í oyrunum fyri at fáa íblástur at mála. Ein íblástur, sum Facebook í heilum hóttir við at oyðileggja. Útisetin í Ghetto Føroyum hesa vikuna er listamaðurin, Bárður Dal Christiansen