mánadagur 22. oktober 2012síða 10

Mánadagur 22. oktober 2012 · Nr. 123 10 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Kommunuvalið 2012 er fyri framman. Og ikki tykkum, ið velja skulu, at siga, so verða miðlar av øllum slagi oystir undir við gyltum lyftum; lyftum, sum aloftast eru eins og sápubløðrur, ið bresta, so skjótt val­støð­ ini hava latið aftur, eins og høvdu tær ongantíð verið. Nú kundi eg sjálvandi sum øll onnur valevni roynt at borðreitt við eini vakrari og væl­ smakk­andi matskrá við trim­um ella fleiri rætt­ um av valfleski, fyri líka­sum at komið út í øll horn. Men satt at siga, so havi eg hvørki skil ella áhuga fyri at fram­ leiða vallyftir úr luftini. Hinvegin eru tað nøkur viðurskifti, ið eg veruliga brenni fyri. Eitt, sum hevur mín áhuga, er, hví politikarar ikki halda øll tey lyfti, ið teir val eftir val sleingja út í luftina. Hvussu ber tað til, at tað bert er ein mánað, fjórða hvørt ár, at tað hevur týdn­ing at betra korini hjá teimum ungu, eldru, evna­veiku, sálarsjúku, pen­sión­er­ aðu, lesandi osfr.? Eg haldi, at tað er nokk av valfleski, men alt ov fá, sum steikja tað. Eitt, ið eg vil nýta ein stóran part av míni tíð til, um eg gerist lim­ ur í Tórshavnar Bý­ráði, verður at minna fólka­ vald á tey lyfti, tey hava givið borgarunum; lyfti, sum enn ikki eru hildin; lyfti, ið tey snøgt sagt ikki so frægt sum hava roynt at hildið. Í mínum hugaheimi kemur tað undir valsvik at lúgva seg til atkvøður og ikki at halda tað, ein lovar! Okkara millum manna so vælumtókti borgar­stjóri; .... hvat ið val­lyftum viðvíkur?... her vil eg her geva eitt dømi: Tey heimleysu í Tórshavn, teir sokallaðu "bumsarnir", sum sita niðri í Steinatúni og drekka tað, ið tey skulu hava, er eitt tílíkt mál. Tað er ikki ein pensjón, sum møtir okkara ung­ dómi á veg heim úr skúla, ella okkara verka­ fólki á veg heim frá arbeiði. Hetta er heldur ikki lætt fyri mis­brúk­ aran, sum situr niðri í Steina­túni. Tað er niður­ gerandi fyri allar part­ ar. Og ábyrgdina eigur borgarstjórin. Trupul­ leik­in hevði ikki verið, um hann á sinni helt lyftið, hann gav, tá hann valdi at skúrurin, sum stóð niðri á Skálatrøð skuldi niðurtakast og at ein onnur loysn skuldi finnast sum skjótast. Hvat bleiv av lyftinum? Hvar er loysnin? Tað, sum skelkar meg, er, at tað eru teir flokkarnir í Tórshavnar býráð, sum skulu eitast at hava sosial viðri sum hjarta­ mál, ið sita við valdinum og lata standa til. Nógv av hesum ólukkuligu fólkum eru fólk, sum eg eri stoltur av at kalla vinir og gevur tað ringan smakk í munnin, soleiðis sum myndugleikarnir lata standa til og gloyma givin lyfti! So, meðan vit bíða eftir valinum, kunnu vit so passandi minnast á gomul lyfti, sum ikki vórðu hildi, lyftir, ið nokk aftur fara at síggja dag­sins ljós nú tað stund­ar til val. Miðflokkin kann so eingin lasta fyri líka­s­ælu í Tórshavnar Býðráði! Meðan vit bíða kommunuval 2012 Arnfinn á Birtuni Valevni Miðfloksins til Tórshavnar Býráð Brúgv, høll og Klubb 160 Brandur í Dali valevni hjá Tjóðveldi til býráðsval í Tórshavn. Tórshavnar Kommuna anno 2012 fevnir víða. Norður um Kjalnes og heilt suður á Kirkjubønes umframt sjálv­ andi oyggjanar sum hoyra høvuðstaðnum til. Eg búgvi sjálvur á Argjum sum legði saman við havnina í 1997 Tí fari eg at nevna nøkur mál sum kunna menna hendan partin av komm­uni. Eg vil tó leggja dent á, at tílík menning er eins um­ráðandi í hinum økinum í komm­un­ uni. Sum tilflytari á Argjum sær man helst ting, við øðrum brillum enn tey ”innføddu”. Men hóast ein ikki hevur slitið sínar barnaskógvar á vestara áarbakka. Haldi eg meg duga at síggja nøkur ting sum Argir og argjafólkum tørva, um vit vilja, at bygdin skal halda á at mennast. Nýggja brúgvin um Sandá skal gerast sum skjótast. Hetta fer at vera ein stórur lætti hjá teimum mongu sum ferðast hvønn morgun um Sandá. Ferðslutøppurin á Argjavegnum, Dr. Dahlsgøtu og á Velbastaðvegnum er til dagligan ampa fyri fólk sum ferðast har á leiðini. Henda brúgv er so umráðandi fyri atkomumøguleikar til og frá Argjum at eg tori at siga við vissu, at Argir verður eitt stað við nógv størri atdráttarmegi fyri nýggj búfólk tá brúgvin er liðug. Projektering er longu í gongd, og umráðandi er at hetta arbeiði ikki verð­ ur steðgað, við tað at skeivu fólkini sleppa framat grót­ húsinum á vaglinum. AB og ÍA ungdómar sleppa sum er, knívskorið ikki inn í hallinar í Havn. Mítt boð uppá eina loysn á hesum mis­muni er at ein nýggj høll verður raðfest frammaliga og verður bygd her á Argjum sum skjótast. Staðfest kundi passandi verið har, sum fyribils arbeiðshøllin hjá fe­lagnum sum bygdi und­ ir Kongavarða stendur nú. Um rætti arkitekturin var settur at tekna, kundi tann loysnin verið framúr hepp­ in. Staðið liggur væl fyri, tætt við skúlan, millum teir nýggju býlinganir, beint við høvuðsveg og við góðum møguleikum at gera ríkiligt av parkeringsplássum. Onn­ ur loysn á staðseting kundi verið vestanfyri fótbólt­s­vøll­ in, hendan loysn kundi eisini givið betri lívd á fót­bólts­ vøllinum. So pláss skula vit nokk finna til høllina, um so at vit bara fáa latið eyguni á býráðslimum upp fyri stóra tørvinum. Her kann eg skoyta uppí, at tað eru fýra ítróttarhallir í kommununi og at um undirtøka verður fyri hesi høll, verður hon tann fyrsta sum er bygd vest­ an fyri Havnará. Havnin hevur Margarin­ fabrikk, Hoyvík hevur Klubb 188, so nú er tíð at vit fara at hugsa um ungdómin á Argjum og gera eitt Klubb 160. Fleiri hølir eru tøk á Argjum og eiga vit at finna eina loysn, so tey ungu hava eitt stað har tey kunnu hittast undir skipaðum umstøðum. Hetta er átroðkandi, ung­ dóm­ur á Argjum sum ikki hevur áhuga í ítrótti, hevur dags dato einki skipað til­ boð. Hetta er eisini nakað sum kann gerast heilt skjótt, og eg ivist ikki í at tey ungu á Argjum, høvdu tikið væl ímóti einum slíkum tilboði. Hetta eru trý ting sum eg meti vera sera umráðandi fyri framhaldandi menning vestan fyri Sandá. Onnur ting eru sjálvsagt eisini, men týdningarmikið er at vit áhaldandi minna okkara kosnu fólkum á, at kommunan er annað enn miðbýur og Tórsvøllur. Kollafjørður skal vetrarfriðast Jákup Dam Í Kollafirði eru mong, ið ilskast inn á seyðin, sum gong­ur og melur millum húsini. Hetta fáa tey í løtuni ikki gjørt so nógv við, tí støðan er jú tann, at seyðurin í Kollafirði hevur rætt at koma inn um bøgarðarnar helvtina av árinum – vetrarhálvuna. Tað er tí skylda hjá hvørjum einstakum at girða seg inni, so at seyðurin kann ganga í frið og náðum og bíta stráini, sum annars eru at finna millum húsini. Mong eru tey í Kollafirði, sum hava gjørt nógv við at fríðka uttan um húsini og hava fingið vakran urta­ garð. Og ikki er altíð so lætt at halda svongu ónum uttanfyri, tí freistandi er hjá teimum at leypa uppum at fáa sær ein leskibita úr onkrum urtagarði. Hetta er irriterandi hjá teimum, ið hava lagt stóra orku í at hava tað vakurt og hampiligt uttan um seg, og tað er tí ikki løgið, at mong ynskja seyðin, har ið piparið grør. Mín meining er, at tað eigur ikki at vera ein skylda hjá tí einstaka at girða seg inni fyri at fáa frið fyri seyði – hetta hoyrir stutt og greitt ikki nútíðarsamfelagnum til. Kollafjørður eigur tí at verða vetrarfriðaður. Hetta skal sjálvandi gerast eftir galdandi reglum, so at bønd­ ur o.o. fáa endurgjald fyri mist vetrarbit. Verði eg valdur í býráðið, so fari eg at arbeiða fyri at fáa Kollafjørð vetrarfriðan, soleiðis at seyðurin heldur til uttan fyri bøgarðarnar, með­ an fólkið húsast innan fyri í frið og náðum. Um tit kollfirðingar vilja hava eina sterka rødd, sum veruliga umboðar bygdina, í býráðið, so vel Jákup Dam á lista E.