fríggjadagur 9. november 2012síða 6

Fríggjadagur 9. november 2012 · Nr. 131 6 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Randi Jacobsen Fyrsta evnið á rættar­fundi­ num í nevningatinginum í Føroya rætti í gjár var ætlan­ in hjá tí ákærda manninum og fyrrverandi konu hansara um at yvirtaka húsini, sum fyrr var heimið hjá Pidda og hen­ni. Politiið hevur gjørt eitt stórt arbeiði við at leita øll sms-ini og boðini teirra mill­ um á Facebook fram. Fyrr­ verandi kona Pidda lætti tó um hetta arbeiðið við bein­ an­vegin at geva politi­num sína telefon og at upp­lýsa, at hend­an telefonin var nýggj, men hon hevði havt eina aðra, sum helst var skadd av vatni. Tann skadda telefonin hevur verið til kanningar í Hollandi, har tey hava ser­ liga­ útgerð at kanna skaddar tele­fonir. Fleiri av hesum boðum teirra millum vórðu løgd fram í rættinum. Í sínum boðum skrivaði tann ákærdi fleiri ferðir um boss og big boss og um advokat­ar. Tráðspurdur svaraði tann ákærdi, at hann nevndi fleiri á Bakkafrost, har hann ar­ beiddi fyri bossar. Eina ferð skrivaði hann til hennara, at hann hevði fing­ ið lykil frá bossinum, men hvat tað merki mintist hann ikki. Hann hevði í hvussu er ongantíð havt lykil til húsini á Mýrivegi. Var ótolin Hann var ótolin eftir, at tey kundu yvirtaka húsini, sum Piddi búði í, og tá ið einki lag var á henni, og tey klandr­ aðust, royndi hann at fáa hana at trúgva, at advokatur hans­ara hevði tosað við henn­ara advokat. Hann hevði logið fyri henni fleiri ferð­ir. Nøkur boð vórðu torfør at skilja, men hann nevndi í eini viðmerking, at hann hevði fingið fleiri ávaringar frá leiðsluni fyri at sms-a í ar­beiðs­tíðini. Tað kom fram, at tey bæði høvdu verið í Havn og bí­ lagt innbúgv og annað fyri saman­lagt fleiri ferðir 10.000 krón­ur. Ákærin fekk einki svar uppá, hví tey keyptu alt hetta, áðrenn húsini vóru teirra. Eisini kom fram, at vøran varð bíløgd til Mýriveg, har tey ætlaðu at keypa hús. Hann segði, at tað hevði hon skrivað. Hann rættaði ikki, tí hann helt hana hava skriv­ að, at bílagda vøran skuldi til húsini á Nesi, har hann leig­aði. Hann skrivaði sjálvur ein sáttmála um at yvirtaka hús­ini. Tað var ein sáttmáli, sum hann hevði funnið á inter­neti­num og umsett við google translate. Tann ákærdi segði, at hann hevði tosað í telefon við nakr­ar advokatar, men hann mint­ist ikki nøvn teirra. Einastaðni skrivaði hann um ein advokat, hann hevði tosa við á Bakkafrost. Tá ið hann varð spurdur nærri um hendan advokain segði hann, at hann kendi ongan advoka hjá Bakka­ frost. Tá ið hann skrivaði advo­k­at, menti hann við starvs­felagar, sum hann ikki kendi navnið á á Bakkafrost. Hann hevði ikki tosað við advokat hennara ella við advo­katin hjá Pidda, men hon hevði ringt til advokat sín annað ella triðja hvørt kvøld. Hann kundi ikki so væl tosa við advokatar, tí hann dugdi so lítið av ensk­ um. Leyg illa Hann var sannførdur um, at hon altíð hevði tosað satt, men hann hevði ikki skil á, nær hann sjálvur hevði tosað satt ella logið. Tá koyrdi ákærin Linda Hessel­berg á hann: − Leyg tú eisini, tá ið tú segði, at tú ikki hevði dripið Pidda. − Órørdur svaraði maður­ in, at hann hevði logið eina ferð fyri politinum, um tað var um samskiftið, men hann hevði ikki dripið Pidda. Fleiri sms og boð á Face­ book kundi hann ikki greiða nærri frá, tí hann mint­ist ikki. Í einum boðum, har advoka­tar vóru nevndir, snúði tað seg ikki um ad­vo­ kat­ar. Hetta var 23. oktober, tá ið hann skuldi í føðingardag hjá tveimum starvsfeløgum, og føðingardagurin var í Lam­ ba. Nøvn hevði hann eingi at nev­na. Eini boð frá tí ákærda til kvinnu­na kundu ljóðað sum, at hon hevði skilt á honum, at tey kundu flyta inn 1. no­ vem­ber. Hon skrivaði tá, at ljós var í húsunum hjá Pidda, og har var einki politi at sígg­ja. Tað legði ákærin út sum, at politiið skuldi koyra mann­in út, fór hann ikki sjálv­ur. Nógv annað hevði hann sagt fyri at blíðka hana. Til dømis segði hann hen­ ni, at hann fór at vitja Pidda. Tað var eisini lygn. Hetta var um sama mund­ ið, sum Piddi var og tók út pen­ing fyri seinastu ferð, 3. nov­em­ber. Randi Jacobsen Ákærin brúkti nógv uppá at finna útav, hvar maðurin var ta nattina, tá ið Piddi seinast tosaði í telefon, og morgunin eftir. Tann ákærdi segði, at hann kvøldið fyri hevði ar­ beitt til midnátt og fór heim til kvinnuna at sova. Men tá ið hann varð spurd­ur nærri, fór hann at ivast. Tað kundi verið, at hann var farin heim til sín sjálvs fyrst at vaska sær, tí hann stink­aði av fiski, og so at eta. Tá ið hann varð spurdur nær­ri, hvussu tað bar til, at tey tá høvdu skrivað saman á Face­book, helt hann, at tað kundu tey hava gjørt, meðan hann var á Nesi. Síðan var hann farin til hennara, og um náttina vakn­aði hann av, at onkur fór av­stað við bili hansara. Hann fór so avstað við hon­ um bilinum. Hann varð mintur á, at hann ta náttina hevði roynt at keypa brennievni til bilin og at taka pening út, men eing­in peningur var á kontu han­s­ara. Maðurin hevur áður sagt, at meðan hann stóð á bens­in­ støðini, sá hann ein politi­bil koma framvið. Hví steðg­aði hann ikki bilin fyri at boða frá, at bilur hansara var stol­ in. Tað gjørdi hann ikki, tí hann fonglaðist við gjalds­ kort­i­num, segði hann. Hann koyrdi víðari, og tá sá hann sín stolna bil, sum hann elti líka til Norð­oya­ tunnil­in. Hann bíð­aði uttan fyri á einum park­erings­plás­ si, og tá ið bilurin vendi, fór hann aftaná, segði hann. Morgunin eftir fór hann í Norðoyatunnilin og sá í einum víkiplássi inni í tunli­ num ein myrkan blett. Hesum greiddi hann ikki politinum frá fyrr enn nógv seinni. Hann segði seg ikki hava vitað, um blett­ Eingin peningur á kontuni Áðrenn hann fór heim til kvinnuna, royndi hann at keypa brennievni til bilin og taka pening út, men tað eydnaðist ikki Piddamálið Leyg fyri unnustuni Í vónini um at fáa blíðka unnustuna royndi tann ákærdi maðurin at billa henni inn, at tað var klárt hjá teimum at flyta inn í húsini, har Piddi búði. Hann viðgekk at hava logið fyri henni fleiri ferðir