mikudagur 5. desember 2012síða 6

Mikudagur 5. desember 2012 · Nr. 142 6 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 vør­unum. Enn tann dag í dag kundi eg ikki hugsað mær at ar­beitt aðrastaðni, fortelur Leif Sørensen. Ein av orsøkunum til at hann fór undir at fáast við gourmet­ rættir er ein uppliving hann hevði í Danmark. – Eg fór út á eitt fínt matstað, har eg fekk eina fantastiska heild­ar­uppliving. Alt gekk upp í eina hægri eind, frá tí eg trein inn um dyrnar, til eg fór út aftur. Frá tí løtu visti eg, at hetta slagið av upp­liv­ing var nakað, eg eisini vildi bjóða øðrum fólkum – og føroy­ing­um, greiðir Leif Sørensen frá. Føroyingar tora betur og betur Eitt er at útlendskir matjourna­ listar og kokkar hálova forkunn­ ugu rættunum, sum Leif Sørensen ger, men misjavnt er, hvat føroy­ingar halda um eitt nú ræst kjøt, garna­tálg, turran fisk, tá tað er lat­ið í nýggjan ham og serverað við annar­leiðis samansetingum. – Tað eru onkrar mýtur um gourmet­mat, sum framvegis liva væl í okkara landi. Fólk eru bang­in fyri, at tað er ov dýrt, tey blíva ikki mett, tey halda seg ikki vita, hvussu tey skulu bera seg at á eini fínari matstovu og so fram­vegis, sigur Leif Sørensen, sum sam­stundis vísir á, at lítið hald er í hes­um pástandunum, ið summir før­oy­ingar hava um fine dining, sum hann sjálvur kallar tað. – Í flestu førum er tað soleiðis, at tá tey hava roynt gourmetmat, gerast tey positivt ovfarin og koma síðani aftur. Tey finna út­av, at tað er ikki neyðturviliga dýr­ari at eta gourmet, enn tað er at eta á eini meira vanligari mat­stovu í býnum. Og so síggja tey eisini máltíðirnar sum eina heildar­ upp­living, sigur Leif Sørensen. Sambært gourmet­kokk­inum eru føroyingar farnir at tora betur at royna nýggjar og annar­leiðis rættir. – Fyri nøkrum árum síðani var tað óhugsandi at borðreiða ein høvuðsrætt uttan epli og uttan sós. Soleiðis er ikki í dag. Fleiri og fleiri fólkum dámar at royna nýggjar rættir, eisini teir føroysku, har samansetingin er ein onnur enn tann, tey eru von við. Kendari í útheimi Hóast rákið í Føroyum innan gastro­nomi er broytt nakað sein­ astu árini, dylir Leif Sørensen ikki, at tað er tungt at reka eina gourmet­matstovu. Orsøkirnar eru fleiri. – Tað er upp á ongan máta lætt at reka eitt matstað í Føroyum, sum borðreiðir tann matin, vit gera á Koks. Ynskiligt hevði ver­ ið, um politiska skipanin var ein viðspælari, men sum støðan er, ger hon tað upp á ongan máta lætt­ari, sigur Leif Sørensen og legg­ur afturat: – Í øðrum londum hevur mann til dømis hjálpt hesi vinnuni so­ leiðis, at MVG á mati er sett niður. Øll hesi londini blóma veru­liga, greiðir Leif Sørensen frá. Hann heldur tað vera spell, at rættir hansara úr føroyskum rávørum eru kendari úti í heimi enn í Føroyum. – Ein partur av føroyingum dugir ikki at síggja, at matur kann vera annarleiðis og geva eina serliga uppliving. Tað haldi eg, er ein rættiliga trongdskygd hugsan. Útlendingar hava langt síð­ani sæð dygdirnar í føroysku rá­vør­unum, og vit vita, at fleiri matáhugað ferðafólk, hava hug til at ferðast higar, bert fyri at fáa eina gastronomiska uppliving. Sum nú er, eru vit kendari í út­ heimi enn í Føroyum, og tað er harm­uligt. Góðskan er framúr Tað, sum eyðkennir rávørurnar í Føroyum, og sum ger matin til nakað heilt serstakt, er góðskan. Sambært Leif Sørensen er tað júst hetta, sum fær føroyska gourmet­mat á eitt høgt støði. – Útlendingarnir, ið koma her, eru púra ovfarnir av kvalitetinum av serliga fiski og kjøti, tí tað er so frískt. Vit tosa um kvalitet, tú ikki finnur aðrastaðni, fortelur Leif Sørensen. Sum dømi vísir hann á føroyskan tosk, sum er nógv­ar ferðir fastari í tí, hevur betri lit og ein meira intensan smakk enn toskur aðrastaðni. Sjálvur er hann ikki bangin fyri at eksperimentera við dygdar­vør­unum. – Innan hesa matgerðina so at siga spæla vit okkum fram til tað endaliga úrslitið, so ja, tú kanst gott siga, at eg og mítt team í køk­ inum tora at ganga nýggjar leiðir, sigur Leif Sørensen. At gera ein nýggjan rætt kann taka rættiliga drúgva tíð, um saman­setingin skal vera full­ komin. – Tað er ymiskt, hvussu vit gera. Onkuntíð stingi eg út í kortið, og so royna hinir kokk­ ar­nir at skapa rættin. Aðrar tíðir kemur onkur kokkur ella kokka­ lær­lingur við einum hugskoti, sum eg so royni at gera. Tað kann taka nokkso langa tíð at finna fram til perfekta rættin, greiðir Leif Sørensen frá. Í royndunum at skapa nýggjar, forkunnugar rættir úr føroyskum rávørum hev­ur hann roynt eitt sindur av hvørjum. Sum royndarkanin held­ur hann seg ikki hava smakk­að nógvar løgnar rættir hóast alt. – Í dag havi eg allar smakkirnar programmeraðar í høvdinum, og so seti eg saman út frá tí. Higartil hevur tann leisturin riggað væl, so nei, sum gastronomisk royndar­kanin havi eg ikki havt tað stræv­ið, sigur Leif Sørensen og flennir. í meldrinum Útlendingar hava langt síðani sæð dygdirnar í føroysku rávørunum, og vit vita, at fleiri matáhugað ferðafólk, hava hug til at ferðast higar, bert fyri at fáa eina gastronomiska uppliving