fríggjadagur 18. januar 2013síða 50

nr. 7 · 18. januar 2013 10 VIKUSKIFTI List Jákup Mørk patur@sosialurin.fo Tað var ein ordans føðingardagsgáva, sum Silja Strøm fekk frá menta­mála­ ráð­harranum týskvøldið. Silja fylti 26 ár mikudagin, men longu týskvøldið kom kanska størsta gávan av øllum, tá hon fekk virðis­ løn­ina fyri ung listafólk. Ein kekk upp á 50.000 krónur, sum eru ætlaðar at stuðla henni í framhaldandi virki henn­ara sum listafólk. Og tað var ovurfegin Silja, sum týskvøldið tók ímóti virðislønini. Ein virðisløn, sum hevur stórt virði sambært listakvinnuni. – Sjálvandi hevur hetta nógv at siga, tí tú skalt jú tora at fara út at vísa tað, sum tú ger. Tað, sum tú gert, er ein stórur partur av tínum persóni. Eg vildi í øllum førum gjarna hitt tað listafólki, sum sigur, at listin hjá við­ komandi ikki er persónlig. So tú sýnir í veruleikanum nakað av tær sjálvum fram, so fólk kunnu meta um tað, og tað er ikki bara-bara. – Og tað kann kennast eitt sindur avdúkandi. Eg vil ikki siga, at tú kennir teg einsamalla, men kanska heldur nakna, sigur Silja. Progressiv samtíðarlist Eitt er herðaklappi og sjálvsálitið, sum slík virðisløn gevur. Annað er fíggjarligi stuðulin, sum liggur í hesum, og eisini hetta kemur væl við hjá Silju, sum var liðug útbúgvin á Glasgow School of Art í 2011. Útbúgvingin er liðug, men enn býr Silja í Skotlandi, har hon roynir at vinna seg fram sum listafólk, og eisini tað er nakað, sum tekur sína tíð. – Eg má hava eitt vanligt starv, so eg kann gjalda mína húsaleigu og annars yvirliva, men eg havi so eisini eitt atelier, og har royni eg at brúka so nógva tíð, sum eg yvir høvur kann. – Og Skotlandi er eitt øgiliga spenn­andi land at virka í sum listafólk. Seinastu 10-15 árini hevur talan verið um eitt progressivt rák innan bretska list. Tað var eisini viðvirkandi til, at eg valdi at koma júst her at nema mær útbúgving. Skúlin er væl kendur fyri sína samtíðarlist, og eg kann bara stað­festa, at eg eri glað fyri at eg havi havt møguleika at ganga á skúlanum í fimm ár. Heldur tú, at listin hjá tær er merkt av progressiva samleikanum, sum eyð­kennir skúlan? – Sjálvandi verður hon tað. Mann virkar jú mitt í hesum umhvørvinum, sum jú eisini fyriheldur seg kritiskt til tað, sum tú gjørt. So tað er ikki so­leiðis, at tú sleppur bara at virka í tín­um egna hugaheimi. – Tað at fáa kritikk ger eisini, at tú veksur og mennist allatíðina, og tað er sjálvandi eisini eitt av endamálunum við slíkari útbúgving. Men hevur tú so kanska eisini tikið nakað av føroyskari list við tær til Skotlands? – Sjálvandi havi eg tað. Eg havi jú búð í Føroyum, til eg var 17 ára gom­ul, so Føroyar hava avgjørt eisini ver­ið við til at myndað mín persón. Riggar ikki í Føroyum Tað eru væl altíð ymsar metingar um, hvussu góðar karmar og ræsur listafólk hava at virka í heima í Før­ oyum. Summi siga seg finna íblástur í villu náttúruni, meðan onnur siga, at treingir fíggjarkarmar og vantandi politiskur vilji gera tað næstan ótol­andi at virka sum listafólk í Føroyum. Silja tykist tó ikki hella á nakran bógvin av hesum, tá hon verður spurd, um hon kundi virkað sum listafólk heima í Føroyum. – Eg haldi bara ikki, at umstøðurnar eru ikki tær somu, og her hendir ikki líka nógv. Tað er væl eisini so, at um tú ætlar tær at arbeiða á heimsplani, um eg so má siga, so mást tú eisini vera partur av heiminum. Føroyar eru rættiliga isoleraðar, og tí er held­ ur tvørligt at fara ymsa staðni, um tú skalt av landinum. Tað er dýrt at ferð­ ast, og skalt tú til dømis eitt vikuskifti út at hyggja eftir nøkrum ávísum, so er tað eisini tíðarkrevjandi, um hetta skal gerast úr Føroyum. – Tí hevði tað verið sera trupult hjá mær at virkað í Føroyum. Og sam­ stundis haldi eg, at tað ræður um at uppliva sum mest, meðan mann er ungur, so mítt val er búgva í Skotlandi. Hinvegin veit eg ikki, um eg altíð verði búsitandi uttanlands, men her og nú havi eg ikki nakrar ætlanir um at flyta heim til Føroya. Sum listafólk kanst tú ofta kenna teg nakna, tá verk tíni verða skoðað. Tí er tað eitt týdningarmikið skump til sjálvsálitið, tá tú fært slíka viðurkenning, heldur Silja Strøm, sum týskvøldið fekk Mentunarvirðisløn Landsins alt at siga Sjálvsálitið Navn: Silja Strøm Fødd: 16/1-1987 Útbúgvin á Glasgow School of Art í Skotlandi í 2011. http://siljastrom.tumblr.com/ Í grundgevingini fyri at lata Silju virðis­ lønina til ungt listafólk varð sagt: Virðislønin til ungt listafólk varð í ár latin Silju Strøm, listakvinnu, fyri serliga góðu evnini innan myndlist. Í myndum sínum skapar Silja Strøm ein ævintýrkendan heim, har djór og menniskju koma saman í smáum dreymakendum søgum um tilveruna. Sterkur persónligur framburður og stórur tøkniligur kunnleiki eyðkenna listina hjá Silju Strøm. Virðislønin er 50.000 kr. Fakta