fríggjadagur 4. januar 2013síða 36

nr. 1 · 4. januar 2013 4 VIKUSKIFTI Samrøða Leo Poulsen leo@sosialurin.fo – Eg og Kevin trúgva bæði, at skulu børn fáa áhuga í ítrótti, so mugu tey eis­ini fáa møguleika at royna ymsar grein­ar, fyri at finna okkurt, sum tey sjálvi dáma og eru góð til. Soleiðis sigur Camilla Collins, sum upp­runaliga æt Poulsen og er fødd og upp­vaksin í Nólsoy. Hon fór til Havnar at ganga í skúla og síðani víðari til Onglands at læra. Har hitti hon Kevin Collins, og tey eru nú gift, eiga trý børn og búgva í lítla bý­num, Bicester nær við Oxford. Lítli býurin Bicester hevur kortini um 45.000 íbúgvar, so tað er hóast alt fram ímóti fólkatalinum í Føroyum. Um hví børnini júst valdu karate, sigur Camilla soleiðis. – Tað kom ein plakat upp at hanga um tilboð at venja karate, og tað hildu bæði maðurin og eg var eitt gott hug­ skot hjá børnunum at royna. Tað skapar sjálvs­álit, samstundis, sum tú lærir at verja teg, so tá Kai var um fimm ára ald­ur fóru vit við honum, sigur Camilla Collins. Og Kai dámdi hetta so væl, at hann tann dag í dag framvegis er íðin íðkari av karate. – Eg venji tveir dagar um vikuna, týs­dag og hósdag. Týsdagar er tað ein tími ella so, men hósdag brúki eg mest sum allan seinnapartin, sigur Kai Collins, sum fyllir 14 ár 16. januar. Hann er nú so framkomin, at hann hjálpir til at venja yngru liðini, so hann byrjar venjing klokkan 16 og er ikki lið­ugur, fyrr enn klokkan er farin av 19.15. Nummar 8 í heiminum Sum nevnt gjørdist Kai Collins beinan­ vegin bitin av karate, men eins og hini børnini eftir honum, vandi Kai bæði svimjing og fótbólt, umframt karate. – Men tá hann gjørdist 7-8 ár, gjørd­ ist tað so krevjandi, at tað var neyðugt hjá honum at velja, og hóast honum dámdi væl, bæði svimjing og fótbólt, so var tað karateítróttin, hann valdi, sigur Camilla Collins. Og sigast má, at tað hevur gingið væl hjá unga, hálva føroyinginum. – Tað finnast 11 stig innan karate, tey sonevndu beltini, og tað er umleið eitt ár síðan, at eg fekk tað svarta beltið, sum er tað besta tú kanst náa. Men sjálv­andi verður munur á, eisini hjá teim­um, sum hava svarta beltið í karate, sigur Kai Collins. Og at tað gongur væl hjá unga dreing­inum prógvar hansara luttøka á enska lands­liðnum, har hann eisini var við til HM í karate í Serbia í fjør. – Har vóru 40 luttakarar, og harav megn­aði hann at gerast nummar átta, sig­ur Camilla Collins. Men eisini í aðrar mátar gekst væl hjá karatedreinginum í fjør. – Eg vann eina enska gullmedalju, og so vóru vit eina ferð í Írlandi, og har eydnaðist mær at vinna tvey gull­ heiðurs­merki, sigur Kai Collins. Umframt at venja fast tvær ferðir um vikuna, so økist venjingin munandi upp undir kappingar. – Tá venji eg hvønn dag, og um­framt Føroyska Camilla Poulsen giftist enskum manni úr Oxford, og nú búgva tey í Bicester. Báðir synirnir eru longu av meta sum ítróttaúrmælingar og yngra systurin er væl á veg. Kai er á enska karate landsliðnum, meðan Jake hevur lærlingasáttmála við Oxford United ítrótta­ úrmælingar í Onglandi Føroyskir mynd: leo poulsen Føroyska Camilla saman við børnunum, sum øll eru á veg at gerast ítróttaúrmælingar í Onglandi. Frá vinstru Kai, Mya og Jake Collins