mikudagur 9. januar 2013síða 30

Mikudagur 9. januar 2013 · Nr. 3 30 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Kjak Gjógvin ímillum baptistar og kirkjuna farin? Ynski at koma við nøkrum við­merk­ ingum til útsagnir, ið eru kom­nar fram í Sosialinum fyri jól í sambandi við nýggja prestainnsetan. Yvirskrift á forsíðuni í Sosial­in­ um ljóðar soleiðis: »Gjógvin millum baptistar og kirkjuna er farin.« Grundleggjandi ymiskir boðskapir! Tað er rætt, at ein gjógv kom ímill­ um fólk, sum úrslit av boðanini av gleðiboðskapinum við William G. Sloan, tá hann kunngjørdi, at tað er einans við trúgv á Jesus, at tú verð­ur endurføddur, og ikki við nøkrum dópi, sum var og enn er grund­leggjandi boðskapurin hjá kirkj­uni. So, tað er als ikki rætt, sum sagt verður í greinini í Sosial­in­um í sambandi við kirkjuna og brøðra­ samkomuna, at »grund­leggjandi er boðskapurin jú tann sami«. Boðskapurin um frelsu einans við trúgv á Jesus skapti ein skilnað, sum ikki slapst uttan um, tí hesir boð­skapir, frelsa í dópi og frelsa við trúgv eru grundleggjandi ymiskir og kunnu tí ikki sameinast. Av hesi orsøk byrjaðu tey, ið sóu hesar sannleikar og góvu seg undir teir, at savnast í samkomum utt­an fyri kirkjuna. Sum úrslit av hesi støðu­takan, kom hendan áður­ nevnda gjógvin. Vit kunnu so kjakast um, um or­ søkin til gjónna var, at hesi byrjaðu at savnast uttan fyri kirkjuna ella um orsøkin var, at hini útihýstu hesi áðurnevndu, ið valdu at vera orði Guds lýðin við at lata seg doypa við tí bíbilska dópinum. Leggjast skal aftur at, at mong innan hesar so ymisku rørslur tó hildu fram at hava eitt gott sam­ felag hvør við annan í dagliga deg­ num, hóast tað kom til skilnað í sam­bandi við átrúnaðin. Hetta góða sam­skifti er eisini ein sannroynd hjá mongum okkara í dag, og ynskja vit, eins og Frelsari okkara, at verða góð við og virða øll menniskju, hvar tey so standa átrúnaðarliga. Er gjógvin burtur nú? Men, er nú gjógvin burtur, sum borið verður fram í greinini í Sosial- inum? Og, um so er, at hon er við at kámast ella er burtur, hvør kann tá or­søkin verða og hvør man hava flutt seg? Hyggja vit at læruni hjá kirkjuni í sambandi við dópin, so praktiserar hon framvegis barnadóp, har hildið verður fast um, at barnið í dópinum verður endurføtt og innlimað í ríki Guds. – Sostatt er einki broytt innan kirkjuna. So er bert hin møguleikin eftir, og tað er, at persónar í brøðra­sam­ komuni hava flutt seg – hava slak­ að upp á tað, ið skriftin lærir um endur­føðing og dóp. Kirkjan hevur eina felags læru, sum umfatar allar kirkjurnar í Før­ oyum og sum allir limir geva seg undir, vitandi ella óvitandi. Tá tað kemur til brøðrasamkom­ urnar, eru tær hvør sær sjálv­støð­ ugar á øllum økjum. Tó, so hava sam­komurnar fram til okkara dag­ar í høvuðsheitum havt somu grund­ leggjandi læru, sum úrslit av góðum samskifti samkomanna millum, og orsakað av, at lærarar sum Andrew Sloan, Victor Danielsen og aðrir hava vitjað flestu samkomurnar við einføldu læru Bíbliunnar. Men, sum árini fara, so er eisini møguleiki fyri, at hesar sjálvstøðugu samkomur útvikla seg ymiskt, hvat læruni viðvíkur, alt í mun til, hvørja støðu, ið ábyrgdarbrøður í einstøku samkomunum hava. Sæl eru tey, sum fáa frið í lag! Orð Jesusar í Fjallataluni: »Sæl eru tey, sum fáa frið í lag«, eru væl kend. Og hesi orð eru enn aktuell og eiga vit at virka fyri hesum friði í ger­ and­is­degnum. Men, meinti Jesus, at vit fyri ein­hvønn prís eiga at liva og virka so­leiðis, at friður er ímillum okkum og fólkið, ið vit liva ímillum? Hugsa vit um Jesus sjálvan, so síggja vit, at Hann við lívi og boð­ skapi Sínum bar gleði og frið inn í lívið hjá mongum, men samstundis kom tað eisini til skilnað millum Hann og onnur, og serliga relegiøsu leið­ararnar, orsakað av boðskapi Hansara. Hann kundi havt slakað ímóti vilja Faðirsins og tillagað boðskapin fyri at sloppið undan skilnaðinum og gjónni, men Hann valdi lýdni og kom tí at bera prísin, sum endaði við Golgata. Friður – so langt, sum til okkara stendur! Vit eiga eisini at virka fyri friði, eins og Harrin, men at selja sannleika Guds fyri frið skyld – tað eiga vit ikki. Vit taka tí undir við Paulusi, tá hann sigur: »Semjist tykkara mill­ um! Tráið ikki eftir hinum høga, nei, haldið tykkum til hitt lága! Gerist ikki klók í tykkara egnu hugsanum! - Lønið ongum ilt fyri ilt! Leggið tykkum eftir tí, sum gott er í eygum alra menniskja!« Men, legg so merki til, at hann leggur afturat, at umstøður eru, har okkara framferð, hóast hon er í kærleika, ikki megnar at varðveita friðin: »Er tað møguligt – so langt sum til tykkara stendur – so haldið frið við øll menniskju!« (Róm. 12:16- 18). Tað kunnu uppstanda umstøður, tá vit ikki megna, »so langt sum til okkara stendur«, at varðveita frið­ in. Hetta er, tá menniskju ikki vilja góðtaka lýdni okkara ímóti Harr­ anum og orði Hansara. Kann friður keypast ov dýrt? Jesus boðaði sjálvur frá í Matteus 10:34-39, hvat fór at henda sum úrslit av boðskapi Hansara: »Hugsið ikki, at Eg eri komin við friði til jarðar! Eg eri ikki komin við friði, men við svørði. - Tí Eg eri komin at volda ósemju millum mann og fað­ ir hansara, millum dóttur og móð­ ur hennara, millum sonarkonu og vermóður hennara. - Húsfólk man­ sins skal verða fíggindar hansara. – Tann, ið elskar faðir ella móður meir enn Meg, er Meg ikki verdur; tann, ið elskar son ella dóttur meir enn Meg, er Meg ikki verdur; – tann, ið tekur ikki kross sín og fylgir Mær eftir, er Meg ikki verdur. - Tann, ið bjargar lívi sínum, skal missa tað; og tann, ið missir lív sítt fyri Mína skuld, skal bjarga tí.« Tá ið ein, ið trýr á Jesus, er lýðin ímóti orði Hansara, elvir hetta til ósemju, stríð og gjáir orsakað av, at onnur ikki vilja góðtaka orð og vilja Harrans Jesusar. Hesar ósemjur og hes­ar gjáir taka seg eisini upp í familjum, enntá ímillum foreldur og børn. Hetta er ein søguligur veruleiki, ið hevur endurtikið seg aftur og aftur niður gjøgnum øldirnar, har sonn kristin, ið valdu at verða orði Guds lýðin við at lata seg doypa við bíbilska dópinum, blivu atsøkt, illa viðfarin og dripin. Hin møguleikin, at slaka og at ofra sannleikan fyri frið skyld, hóast betri vitandi, hevur eisini end­ur­tikið seg niður gjøgnum øldir­ nar, heilt niður til okkara dagar. – Hesi hava selt sannleika Guds fyri at bjarga lívi sínum – men, sum Jesus segði: »Tann, ið bjargar lívi sínum, skal missa tað«. – Hetta er tí ein dýrt keyptur friður! At lýða Gud heldur enn menniskju! Jesus minti lærisveinar Sínar um áðurnevnda skilnað, ið fór at koma orsaka av, at teir trúðu á Hann og hildu seg til orð Hansara: »Minnist orðið, Eg segði við tykkum: »Tænarin er ikki størri enn harri hansara«! Hava tey søkt at Mær, fara tey at søkja at tykkum við; hava tey hildið orð Mítt, fara tey at halda tykkara við.« (Joh. 15:20). Lærisveinarnir fóru so út við evangeliinum og doyptu tey, ið komu til trúgv. Teir gingu um, eins og Harrin og gjørdu væl, men hóast hetta, so møttu teir mótstøðu og vóru tiknir og settir fastir, vóru avhoyrdir og píndir fyri lýdni sítt og hóttir av átrúnaðarligu leið­ar­ unum at lata vera at tala í navni Harrans Jesusar. Men, teir svaraðu ráð­harrunum, hinum elstu og fari­se­arunum aftur á henda hátt: »Døm­ið sjálvir, um tað er rætt fyri Gudi at lýða tykk­um meir enn Gud! Vit kunnu jú ikki lata vera at tala um tað, sum vit hava sæð og hoyrt!« (Áp. 4:19-20). At tillaga boðskapin fyri frið skyld! Tíðliga komu eisini persónar inn í tær kristnu samkomurnar, sum royndu at tillaga boðskapin soleiðis, at hann ikki skuldi volda ástoyt. Hetta síggja vit m.a. í Galatia­ bræv­inum, har Paulus ger upp við lóg­arboðskapin, ið var komin inn í samkomurnar í Galatia. Jødar vóru komnir inn og vildu hava heidn­ ingarnar at halda lógina og at lata seg umskera. Og, um teir gjørdu hetta, so komu teir at verða góð­ tiknir av jødunum og sluppu undan atsókn og skilnaði. Paulus sigur soleiðis í Galatia­ brævinum 6:12: »So mangir, sum vilja síggja væl út í holdinum, teir eru tað, ið tvinga tykkum at lata tykkum umskera, bert fyri ikki at verða søktir at fyri kross Kristus­ ar.« Tá vit í slíkum føri geva eftir fyri at sleppa undan atsókn, er úrslitið ólýdni ímóti Gudi. Soleiðis fáa vit eitt evangelium, ið als ikki frelsir, tí John í Skemmuni