hósdagur 8. apríl 2004síða 14

26 Nr. 69 - 8. apríl 2004 Um nakar fer at hótta John Rødgaard, so verður tað Hans Kristian Simonsen, og Martin Poulsen hevur eisini ein møguleika FM Í TALVI FYRI EINSTAKLINGAR Jóannes Hansen joannes@sosialurin.fo Tað kann væl hugsast, at tað longu í dag, Skírisdag, verður greitt, hvør fer at vinna FM kappingina í talvi fyri einstaklingar 2004. Tvey umfør eru á skránni í dag. Undanfarnu árini hev- ur verið telvað allar dagar- nar í dimbuldagavikuni. Men á Toftum verður ikki telvað Langa fríggjadag. Í morgin er frídagur. Tí eru tvey umfør á skránni í dag. Lagt verður fyri klokkan tíggju, og seinna umfarið er á skránni klokkan trý seinnapartin. Síðsta umfar- ið verður leygardagin klokk- an tíggju. Eingin ivi er um, at John Rødgaard er stórfavorittur at vinna FM heitið, sum hann hevur vunnið fleiri ferðir áður. Seinasta ferðin, at hann vann FM, var í 2001. Tá ið fimta umfarið var liðugt týskvøldið, hevði John Rødgaard framvegis ikki tapt. Tryggur og av- máldur og uttan á nakran hátt at vísa tekin um, at hann yvirhøvur hevði hugsað um at gera royndir, sum kanska kundu mis- eydnast, hevði hann dyggi- liga sektað minstu mistøk- ini hjá mótstøðumonn- unum. Tað hevði borið fýra stig við sær í trimum vunn- um og tveimum jøvnum talvum. Í fimta umfarinum totað- ist Carl Eli Nolsøe Samuel- sen í vónini um, at støða skuldi taka seg upp, sum bar remis við sær. Teir báðir sótu longri enn allir hinir. Men John var ikki til at vika í endaspælinum. Har- við var møguleikin hjá Carl Eli fyri fyrstu ferð at vinna FM heitið burtur. John var tann einasti, sum týsdagin fekk fulla úrtøku við hvíta fólkinum. Umframt Carl Eli er tað ein annar í landsliðsbólk- inum á Toftum, sum ikki hevur vunnið FM. Tað er Olaf Berg. Hann stóð seg ikki serliga væl í fyrstu um- førunum, men týsdagin tví- faldaði hann við svarta fólkinum og við sigri á Boga Ziska um úrtøkuna. Kendi alt uttanat Føroyameistari í 2002 var Hans Kristian Simonsen. Hann hevur gjørt nógv við telvingina síðstu tíðina. Eftir at hava luttikið í fleiri kappingum uttanlands er hann í góðari dystarvenj- ing. Tað noyddist Torkil Nielsen, sum hevði hvíta fólkið, at ásanna týsdagin. Torkil er saman við Jens Kristiani Hansen tann, sum fyri longst tíð síðani fyrstu ferð var við í FM kapping- ini. Tað er ein fjórðings øld síðani, at teir – báðir hava teir áður verið meistarar – luttóku fyri fyrstu ferð. Felags fyri teir báðar er, at teir verða mettir at hava framúr gávur at telva, og tað er eisini felags fyri teir báðar, at teir seinnu árini ikki hava gjørt so nógv við telvingina. Hans Kristian Simonsen hoyrir til nýggja ættarliðið, sum hevur gjørt nógv við at seta seg inn í teoriina. Týs- dagin nýtti hann frarnska verju. Tá ið teir báðir eftir dystarlok tóku talvið ígjøgnum aftur, segði Hans Kristian, at hann kvøldið fyri og tíðliga henda morg- unin hevði verið nógv talv hjá Torkili ígjøgnum, og hann var komin til, at franska verjan var tann besta. – Teir fyrstu trettan leik- irnar telvaðu vit púra beint eftir teoriini. So veik Torkil eitt sindur frá. So uppstóð støðan við finnum á d4 og e6. Í eini bók er eitt kapitul víkt hesum temanum í fronskum, og tað dugi eg uttanat, staðfesti ungi maðurin. Torkil striddist manniliga ímóti Hans Kristiani, sum stútt og støðugt át seg inn á mótstøðumannin. Torkil var í svárari tíðarneyð. Tað kom fleiri ferðir fyri, at hann bara átti eitt sekund eftir av tíðini, tá ið hann flutti og harvið legði ein hálvan minutt afturat. Men at enda legði hann kongin. Fylgir við í Houston Ein annar av ungu og dugnaligu monnunum, sum hevur gjørt nógv við at seta seg inn í teoriina er Martin Poulsen, sum var meistari í fjør. Eftir fimta umfarið hevði hann framvegis møguleika at endurvinna FM heitið. Um tað skuldi eydnast, var tað alneyðugt, at hann vann í sjeynda um- farinum ímóti John Rød- gaard. Teir báðir settu seg við talvborðið klokkan tvey seinnapartin í gjár. John átti hvíta fólkið. Martin eigur næsthægsta styrkistalið í hesi kapping- ini. Talið hjá honum er 2258. Mikudagin hevði hann í fimta umfarinum Jens Kristian Hansen yvir- av sær. Styrkistalið hjá Jens Kristiani er 2182. Hetta talvið hevði, sum rímuligt er, serligan áhuga millum áskoðararnar. Talan var um eitt sindur fløkta og ikki avkláraða støðu, tá ið Martin, sum hevði hvítt, bjóðaði remis. Jens Kristi- an hugsaði seg um eina løtu, og so tók hann av. Toftamenn, sum høvdu eygleitt, vildu vera við, at teirra maður hevði staðið betri og átti at havt hildið fram eina løtu afturat. Men Jens Kristian tóktist nøgdur við hálva stigið. Tá ið teir báðir sótu og eftirmettu, sást hvussu bitn- ir telvarar eru av sínum spæli ella stríði, mugu vit heldur kalla tað. Pápi Mart- in fylgdi soninum. Hetta var síðsti møguleikin hjá honum í hesum umfarinum. Hann skuldi av landinum og tvørtur um Atlantshavið í arbeiðsørindum. Hann vónaði at fáa møguleikan í Houston í Texas at fáa høvi á onkrari teldukafe í luft- havnini at sleppa inn á heimasíðuna hjá Talvsam- bandinum (faroechess.com) at frætta, hvussu tað hevði hilnast hjá soninum. Tað var ikki fyrrenn páp- in var farin væl og virðiliga frá borðinum, at Martin leyp upp fyri at biðja far- væl! Býttu um leiklutir Umboðini hjá Klaksvíkar Talvfelag í landsliðsbólk- inum eru Steintór Rasmus- sen og Rani Nolsøe. Teir báðir hildu týdkvøldið, at teir neyvan vóru røttu um- boðini fyri felagið, um ætlanin var at vinna FM fyri einstaklingar, umframt at felagið frammanundan hevði vunnið FM kapping- ina fyri lið. Í fimta umfarinum sótu teir yvirav hvørjum øðrum. Rani, sum hevur 2101 í styrki, meðan Steintór hev- ur 2096, hevði hvíta fólkið. Sambært Steintóri hevur tað í FM kappingum fyri einstaklingar oftast verið soleiðis, at Rani hevur ver- ið omaná, tá ið vinmenninir og Frændirnir hava dystast. Soleiðis var tað ikki hesa ferð. Tá ið teir báðir tóku talv- ið ígjøgnum aftur, eftir at tað var koppað til fyrimun- ar fyri Steintór, staðfesti Rani, at hann rættuliga tíð- liga hevði verið ov bleytur og ikki hevði syrgt fyri at fáa hvíta bispin hjá Stein- tóri, sum seinni gjørdist rættiliga sentralur, kroystan út úr spælinum, og sam- stundis hevði hann verið óneyvur við øðrum riddar- anum hjá sær. Tað kostaði nógv. Støðan hjá Steintóri gjørdist sterkari, og hóast Rani í endaspælinum royndi, so var tað týðuligt, hvønn veg tað bar. Støðan Eftir fimm umfør var støð- an í landsliðsbólkinum henda: John Rødgaard 4,0 stig, Hans Kristian Simon- sen 3,5 stig, Martin Poulsen 3,0 stig, Steintór Rasmus- sen, Bogi Ziska og Carl Eli Nolsøe Samuelsen 2,5 stig, Jens Kristian Hansen og Torkil Nielsen 2,0 stig og Rani Nolsøe 1,0 stig. Í gjár varð telvað soleið- is: Hans Kristian Simon- sen-Rani Nolsøe, Jens Kristian Hansen-Torkil Niel- sen, John Rødgaard-Martin Poulsen, Steintór Rasmus- sen-Bogi Ziska og Carl Eli Nolsøe Samuelsen-Olaf Berg. Í fyrsta bólki var Eyðálv- ur Johannesen úr Kollfjarða Talvfelag á odda við 4,5 stigum. Liðfelagin hjá hon- um, Bernard Thomsen, hevði 4,0 stig, og Finnbjørn Vang úr Klaksvíkar Talv- felag hevði 3,5 stig eftir fimm tey fyrstu umførini. Í unglingabólkinum var Helgi Dam Ziska úr Havnar Telvingarfelag á odda við 5,0 stigum ella fullari úr- tøku. Næstir honum vóru sandavágsmenninir Rógvi Egilstoft Nielsen og Jón Gregersen og Bogi Hansen úr Klaksvíkar Talvfelag. Teir høvdu allir 4,0 stig. Tveir unglingar renna aftaná veteraninum John Rødgaard er greitt omaná í endaspælinum ímóti Carl Eli Nolsøe Samuelsen Veteranarnir og fyrrverandi meistararnir Bogi Ziska, Jens Kristian Hansen og Steintór Rasmussen eru fullkomuliga upptiknir, tá ið teir taka talvini ígjøgnum aftur Martin Poulsen hevur hvíta fólkið ímóti Jens Kristiani Hansen C M Y K 26 Nr. 69 - 8. apríl 2004 27 27 Saman við fýra øðrum hondbólts- gentum fer Barbara Egilstrøð í heyst á hondbóltsskúla í Viborg, har Ulrik Wilbek verður ein av venjarum hennara HONDBÓLTSSKÚLI Jákup Mørk Fyri einum ári síðani settu tey í Viborg á stovn eitt sonevnd sports-college. Eitt slag av eftirskúla, har næmingarnir sjálvandi fyrst og fremst kunnu nema sær tann lærdóm, sum hoyrir skúlanum til, men har ítróttur er ein lutfalsliga stórur partur av tímatalv- uni. Fimm føroyskir leikarar Og komandi heyst verða ikki færri enn fimm før- oyskar hondbóltsgentur, sum vera partur av næm- ingunum á skúlanum. Tá fara nevnliga Harriet Lava, Rebekka Justinussen, Helena á Krákusteini, Ninna K. Johansen og Barbara Egilstrøð til Dan- markar, og einki er at ivast í, at tær eru spentar til hesa upplivingina. Herfyri hittu vit eina av Barbaru og fingu eitt stutt prát um ætlanir hennara, og hon dylir ikki fyri, at tað er við stórum spenningi, at hon so smátt er farin at venja seg við tankan um eitt ár uttanlands. Ikki minst er tað tann sannroynd, at millum venj- ararnar á skúlanum eru nakrir av bestu hondbólts- venjarunum í Danmark. Teirra millum Ulrik Wil- bek, sum er høvuðsmaðurin aftan fyri hondbóltin. – Tað sigur seg sjálvt, at tá slíkir venjarar eru, so fært tú meira burturúr. Bara tað at teir eru har, gevur tær íblástur, og hetta er nakað, sum eg gleði meg ógvuliga nógv til. Víðari sigur Barbara, at hon og Harriet sjálvar vóru og vitjaðu á skúlanum sein- asta summar, og tó at hetta tá ikki var heilt soleiðis, sum tað verður í heyst, so fekk hon alt fyri eitt hug til meira. – Tú kendi alt fyri eitt, at støðið her er rættiliga høgt, og eg ivist ikki í, at vit koma at fáa sera nógv burtur úr á skúlanum. Bæði tí hetta er ein veldug upp- living, men so sanniliga eisini ítróttarliga. Og spurd, hvørt hon eis- ini hevur hugsað um, hvat hon skal svara, um hon fær møguleikan at gera enn meira við hondbóltin í onkrum donskum felag, sigur hon, at tað hevur hon sum so ikki. – Tað vildi sjávlandi eis- ini verið spennandi, men fyrst og fremst er tað skúlin og tær upplivingar og tann menningin, sum hesin gev- ur, sum eg fari til. Tað er tað týdningarmesta, sigur hon avgjørd. Ongar avbjóðingar Ein skuldi kanska hildið, at ein skúli av slíkum slag við somikið navnframum venj- arum, hoyrir til teir heilt kostnaðarmiklu, men so- leiðis er tó ikki. Barbara sigur, at kostn- aðurin er góðar 18 túsund krónur, og hóast tað kann ljóða av nóg so nógvum, so eru ikki stórvegis trupul- leikar av at finna skúlar, sum kosta væl meira enn hetta. Eitt púra vanligt ársskeið á ítróttarháskúlum liggur ofta um einar 30-40 tkr., og so eru sjálvandi aðr- ir, sum eru enn dýrari. Og sum Barbara eisini noyðist at staðfesta, so er hetta ein av teimum heilt fáu møguleikunum, sum hon hevur til at nema sær royndir innan hondbóltin. Í øllum førum tað slag av royndum, sum ikki fáast her heima. Sum so nógvar av javn- aldrum sínum, so er hon nevnliga komin beint í tað holið, sum kom eftir at arbeiðið við yngru lands- liðunum hjá HSF steðgaði, og tí eru ikki nakrar avbjóð- ingar av hesum slag til hennara. So er bara at vóna, at uppihaldið í Viborg kann geva henni og skúlafeløg- unum nakað av lærdómi, sum tær onkursvegna kunnu hava við sær aftur til Føroya um eitt gott ár. Ella – um væl vil til – um fleiri ár. Til Viborg á Hondbóltsskúla Barbara ivast ikki eina løtu í, at uppihaldið í Viborg fer at verða henni til stórt gagn Lotte Sørensen er ein av fleiri, sum hevur eina avgjørda mein- ing um menningina av føroyskum hond- bólti. Ungu leikararn- ir skulu hava spenn- andi avbjóðingar HONDBÓLTSTOS Jákup Mørk Síðani hon kom til landið og fram til seinastu dystirn- ar í fjør, hevur Lotte Søren- sen verið at rokna millum fremstu kvinnuligu leikar- arnar í landinum. Og tó at skaðin, sum hon tá fekk, hevur sett ein fyribils steðg fyri spælinum á vøllinum, so man hon framvegis telj- ast millum virknastu hond- bóltsvenjararnar í landin- um. Hjá Kyndli hevur hon havt ábyrgdina av stórum parti av ungdómsarbeiðin- um, og eisini var hon í fleiri ár knýtt at arbeiðinum við ungdómslandsliðunum í hondbólti. Eitt arbeiði, sum nú er steðgað. Ein skandala Og júst hetta, at U-lands- liðini liggja óvirkin, heldur Lotte vera einki minni enn eina vanlukku fyri føroysk- an hondbólt. – Sjálv ivist eg ikki í, at hetta er størsta skandalan, sum er hend fyri føroyskan hondbólt. Nú var eg sjálv við í hesum arbeiðinum í fýra ár, og eg haldi eisini, at vit gjørdu risa-stór fram- stig. Fyrstu árini vóru vit at kalla hvørja ferð fyri stór- tapum, men úrslitini batn- aðu munandi, og tá vit fyri tveimum árum síðani vóru í Hollandi við U-18 liðnum, var um reppið at vunnu ein dyst. So er spurningurin sjálvandi, hvørji mál tú skalt seta tær, men í okkara føri haldi eg, at vit gleddu okkum til løtuna, har fyrstu stigini kundu koma. – At hetta arbeiðið er parkerað fyribils merkir so eisini, at menningin hjá leikarunum partvíst steðg- ar. Sum minstakrav átti tal- an um ikki annað at verið um eina U-21 kapping. Gevast Tað hevur ofta verið havt a munni, at um leikarar ikki á ungum árum verða brýndir til altjóða kappingarnar, so eru vit eftirbátar, tá talan gerst um A-landsliðini hjá kvinnum og monnum, men sjálv heldur Lotte, at støðan er nógv meira álvarslig enn sum so. – Vit koma at standa í teirri støðu, at leikarar gev- ast, áðrenn tey nakran tíð koma so langt sum til A- landsliðið, sigur hon, og sipar her til, at uttan tær av- bjóðingar, sum t.d. u-lands- liðini geva, er skjótt, at fleiri evnarík ítróttarfólk finna sær aðrar og meira spennandi avbjóðingar enn tær, sum hondbólturin kann geva. Kostnaðurin er undanførsla Eitt av argumentunum, sum hevur verið at hoyrt í kjak- inum um U-landsliðini er, at týdningurin av einum A- landsliði er størri, tí hetta er tað, sum skal skapa áhugan. Henda fatanin stendur so mótvegis øðrum, sum vilja vera við, at uttan U-lands- liðini er als ikki grundarlag fyri einum A-landsliði. Hvørt av hesum hevur størri týdning, tykist Lotte ikki vilja leggja seg úti, men hon staðfestir tó, at tað ikki eigur at vera fíggjar- liga grundarlagið, sum er orsøkin til, at tað bert verð- ur satsað upp á annað av hesum. – Av seinasta roknskapin- um hjá Hondbóltssamband- inum framgekk, at samlaði kostnaðurin av U-18 kvinnulandsliðnum ikki var meira enn tað, sum ein venjingarlega hjá A-lands- liðnum til Grønlands kost- aði. Sjálvandi er ymist – alt eftir mótstøðulondunum – hvat luttøkan í ymsu kapp- ingunum kostar, men at nýta so stórar ressourcir til nakrar venjingardystir hjá manslandsliðnum. Tað er í meira lagi, heldur hon. Og so heldur hon eisini at enda, at Hondbóltssam- bandið fyrst og fremst má gera upp við seg sjálvt, hvat endamálið við landsliðs- arbeiðinum skal vera. – Vit kunnu til dømis skeita at fótbóltslandsliðn- um. Har hevur tað tikið 10- 15 ár at komið upp til støð- ið, sum liðið hevur í dag. Og tað er einki at ivast í, at HSF noyðist at hugsa eins langsiktað. Arbeiðið við at menna hondbóltin er ikki nakað, sum bara tekur eitt ár ella tvey, og tað hjálpir heldur einki, at arbeitt verður í eitt ár og síðani steðgað í tvey. Tað krevur drúgt og støðugt arbeiði, um vit skulu koma nakran veg. Somikið einfalt er tað, sigur Lotte Sørensen at enda. Móti PSV og Bochum Í hesum døgum er 15 ára gamli HB- leikarin, Kristian Restorff Mouritsen á Týsklandsferð við danska felagnum Frem. Dreingjaliðið hjá danska felagnum skal á ferðini leika ímóti so kendum liðum sum PSV Eind- hoven og VFL Bochum FÓTBÓLTUR Terji Nielsen terji@sosialurin.fo Kristian Restorff Mour- itsen hevur fyrr í ár verið og vant við Brøndby, og nú hevur Frem so frætt um evnaríka føroyska leikaran. Danska felagið bjóðaði Kristiani við dreingjaliðnum hjá sær á Týsklandsferð, har Kristian fær høvi at venja og spæla við Frem. Danska superligafelagið hevur tríggjar aðrar før- oyingar, nevnliga Gunn- ar Nielsen, Jónas Næss og Boga Hermanssen, sum allir tríggir eisini verða við í kappingini í Týsklandi. Tað er før- oyski fótbóltsumboðs- maðurin, Jákup í Stóru- stovu, ið hevur fingið ferðina hjá Kristiani í lag. Fái U-landsliðini aftur – Av seinasta roknskapinum hjá Hondbóltssambandinum framgekk, at samlaði kostnaðurin av U-18 kvinnulandsliðnum ikki var meira enn tað, sum ein venjingarlega hjá A- landsliðnum til Grønlands kostaði, sigur Lotte Sørensen millum annað