mánadagur 28. januar 2013síða 23
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
23
Mánadagur 28. januar 2013 · Nr. 11
Sosialurin
Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000
Kjak
Laxalús lúsasex lúsavinna I-V
Hóraldur Joensen
januar 2013
Trupulleiki
Laksalúsin, Lepeophtheirus
salmonis, er ein sonn plága
og stór útreiðsla hjá alivinn
uni her á landi eins og utt
anlands. Fyri stuttum varð
nevnt í luftbornu miðlun
um, at kostnaðurin av at
halda lakslúsini niðri á ein
um ikki-skaðiligum støði í
føroysku alvinnuni er umleið
100 milliónir Dkr árliga. Ein
varislig
kostnaðarmeting,
gjørd í 2010 vísti, at laksa
lúsatrupulleikin kostar al
heimsalivinnuni
umleið
2,3 milliardir Dkr um árið.
Fleiri
avlúsingarevni
eru
uppfunnin og framleidd, og
granskað hevur verið nógv í
smittuvandanum frá aliring
um til fríar fiskavertir og
øvugt. Men higartil er eingin
varandi loysn funnin uppá
laksalúsatrupulleikan.
Lívfrøði laksa
lúsarinnar
Tað finst ein ørgrynna av
ymiskum fiskalúsum, 559
slektir (genus) í 37 sløgum
(species) harav 162 Lepeo
phtheirus og 268 Caligus.
Vanliga laksalúsin á okkara
leiðum eitur Lepeophtheirus
salmonis og seiðalúsin eitur
Caligus elongatus. Seiðalúsin
kann eisini plága laks, men
laksalúsin er óivað tann stórri
bágin. Laksalúsin er ein
náttúrligur sníkur á villum
og aldum laksi í Norður
Europa. Kvennlúsin ber egg
síni í tveimum eggjaposum,
hangandi afturút frá aftur
partinum á kroppi hennara.
Talið av eggum, sum hvør
kvennlús kann leggja, skiftir
við árstíðini, lúsastødd, lúsa
alduri og slagi av verti ella
fiskaslag, sum hon situr
á. Eldri kanningar vísa, at
kvennlýs
á
aldum
laksi
kunnu í meðal hava umleið
500 egg og kvennlýs á villum
laksi kunnu hava um 1000
egg í posunum, men nýggjari
kanningar benda á, at hesar
metingar eru rættuliga varis
ligar ella konservativar.
Eggini verða løgd eitt fyri
og annað eftir, og kvennlúsin
kann fær seks til ellivu urptir
í lívinum. Aftaná at eggini
eru løgd, flóta tey í vatn
skorpuni og ovarlaga í sjó
num. Her verða tey klakt og
koma í fyrstu larvu-støðu,
kallað naupliius (sí Figur 1).
Tað finnast tvær naplii ver
ur, naplius I og naplius II,
sum líkjast hvørjum øðrum
í skapi. Hesar naupliiurnar
eta einki og flóta bert við
streyminum. Treytað av tem
peraturinum, so hamskiftir
nauplius II til fleiri copepod-
formar á rað eftir 5 til 15
døgum. Hesir sveima frítt
í sjónum og eru smittandi,
tvs. kunnu seta seg á ein
vert. Fyrsta hesar copipodid-
verurnar hava funnið ein
vert, ein laks, so festa tær
seg á vertin við einum av
kampum (antennum) teirra.
Copepodid-veran
broytir
ham til chalimus formin, sum
festir seg til vertin, laksin, við
einari framtægr, tvs. klønum
tráði fremst á kroppinum.
Tað
finnast
4
chalimus
formar, chalimus I, II, III og
IV. Hesir sita allir á laksinum
og eta av laksaskræðuni
kring staðið, teir eru festir.
Umframt
nevndu
form
ar, so eru tveir ókynsbúnir
unglingaformar I og II ella
pre-adult I og pre-adult II.
Hesir kunnu ferðast frítt á
vertinum og eta av skræðuni
har teimum lystir. Unglinga
formarnir I og II festa seg
til vertin við eini chalimus-
líknandi tægr, tá teir skifta
ham seinastu ferð og gerðast
til fullvaksna og kynsbúna
laksalús. Kvennlúsin er væl
stórri enn kalllúsin og er
eyðkend við báðum eggja
posunum hangandi aftur úr
afturpartinum.
Sí figur 1.
Etingarlag og
ávirkan á vertin
Laksalúsin nýtir raspandi
munn til at skrava í seg av
vertinum og harvið eta slipu,
skræðu og undirliggjandi
vevna. Lýsnar kunnu vera
alla staðni á fiskinum, men
savnast oftani á høvdinum
og aftan fyri fjarðarnar.
Tær halda fast í vertin við
einum kampi (antennu) og
einum útvaksnum legg-
kjafti (maxilliped). Á laksa
lúsini er kjafturin skapaður
sum ein sogleggur. Laksa
lúsin kann útskilja mun
andi nøgdir av enzyminum
trypsin inn í slipuna á vert
inum fyri harvið at lætta um
føðsluinntøku og sodning.
Hon kann eisini útskilja
onnur evni, eitt nú prosta
glandin E2, sum kunnu lætta
um føðsluinntøku og veikja
órininkervi (immunskipan)
vertsins.
Kynsbúna
kall-
lúsin nýtir eisini tann eina
kampin at halda sær fastan
í kvenn-lúsina undir par
ingini. Tær ferðandi lýsnar
hava slíkt skap, at tær verða
trýstar móti vertinum av
vatntrýstinum, og tá tær
flyta seg frá stað til stað,
nýta tær jettprinsippið. Part
ur av kroppinum er haraftu
rat formaður sum ein sog
koppur, so lúsin kann eisini
súgva seg fastan. Ávirkanin
á vertin kann verða ógvus
lig og umfatar miss av yvir
flatuvevnaði, bløðing, økt
slipu-útlát, broytta slipu-lív
evnafrøði,
vevnaðardeyða
og haravfylgjandi skerda
fysiska verju og bakteriu-
vernd. Laksurin fær minni
matarlyst,
veksur
seinni,
fær lækkað evnaskifti og
strongd. Sárini gera hann
veikan og lítið mótstøðu
føran yvir fyri eftirfylgjandi
smittu. Verturin kemur at
líða av hemoglobin-mangul,
minkaðum talið av blóðkyk
num, broyttari ion-javnvág og
hækkaðum koncentratiónum
av
strongdarhormonum,
eitt nú cortisol. Laksurin er
nú strongdur og veikur við
lækkaðari osmosu-reguler
ing, lækkaðum andingar
evnum og viknaðari immun
skipan.
Framhald
Figur 1. Lýsing av lívsringrásini hjá laksalús, Lepeoptheirus salmonis (tekning eftir T. A. Schram). Egg-Nauplius I – Naplius
II – Copepodidverur – Chalimus I – Chalimus II – Chalimus III – Chalimus IV – Preadult I – Preadult II – vaksin laksalús
Samandráttur
Laksalúsin er ein afturvendandi
trupulleiki hjá alivinnuni og
avlúsingarevni og strev at
beina fyri henni kostar nógvan
pening. Umráðandi er at kenna
laksalúsalívfrøðina eins og
nøringarhátt fyri at kunna
finna fram til alternativar
týningarhættir. Geislagelding er
ikki ókend tøkni í samband við
skordýr, men er als ikki roynd í
samband við laksalús. Fæst hesin
lívssøringarháttur at virka kann
hann verða til mikið fíggjarligt og
vinnuligt gagn. Ein fortreyt fyri
skjótari menning er eitt fíggjarliga
sterkt væl samskipað og
innovativt granskingarumhvørvið.