fríggjadagur 1. februar 2013síða 20

Fríggjadagur 1. februar 2013 · Nr. 13 20 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Sum fyrrverandi yvirlækni hevur tað mín áhuga, hvat samgongan ætlar við sjúkra­ húsunum. Heilsumálaráðharri bleiv Karsten Hansen. Ikki slepst undan, at hugsa um valfund í Klaksvík, send­ ur í sjónvarpinum. Karsten næstan svór, at bleiv hann valdur, fór hann at berjast fyri Klaksvíkar Sjúkrahúsi, Karsten hevur verið í polit­ iskum lótum fyrr, sat eitt skifti sum fíggjar­mála­ráð­harri og royndist ein tann besti, vit hava havt í starv­in­um. Tað, sum sagt varð und­an valinum, mundi ikki fara at bila. Samgonguskjalið viðger ætlanina um heilsuverkið. Um sjúkrahúsverkið stend­ur: “Vit skulu fara frá hugs­an­ini um trý sjúkra­hús og komm­unu­lækna­skipan til hugsanina um eitt saman­ hang­andi heilsuverk.” Tað mest ítøkiliga, hvussu hetta skal gerast, er: “Borgarin fær møguleika fyri at koma við sínari áskoðan um, hvussu føroyska heilsuverkið skal virka í framtíðini.” Lansstýrið var ikki meira enn sett, so skramblaðu tíggju­tals milliónir krónur til heimabeitið har norðuri. Einki frættist um nakra við­ gerð av hesum játtanum og held­ur ikki nágreiniliga, hvat tær skuldu brúkast til. Hetta tykist stak løgið, tí fíggj­ar­ ætlanin vísir stórt hall, og sam­gongan sigst ætla at minka um hallið. At undangongumaðurin í starvinum hjá Karsten eis­ ini loraði eitt og annað inn í sama heimabeiti, eigur ikki at vera fyrimynd fyri lands­ stýrisfólk. Stutt síðani kom fram, at sparast skulu 50 mill. krónur í heilsuverkinum. Dentur skal leggjast á fyribyrging í staðin fyri viðgerð, og nú boð­ar Karsten frá, at hann skal hava orðaskifti um, hvussu vit kunnu flyta meiri við­gerð yvir á tey smærru sjúkra­húsini: “Tí tað er ein sann­roynd, at tey eru trý sjúkra­hús, og tað er óneyðugt at tosa um tað málið.” Nú tykist Karsten royna at vevja alt upp í rulk, so hann kann halda síni vallyftir. Rópast má VARSKÓ! Øll grannalondini savna servitan og serviðgerð á færri og størri eindum. Høvuðs­ grundgevingin fyri hesum broytingum er at fáa: 1. Bíligari rakstur 2. Betri viðgerð og tænastu Sambært rokniháttinum hjá Danmark, kunnu vit spara 50 mill krónur í rakstri hvørt ár og fáa betri tænastu, um vit savna kreftirnar á einum sjúkrahúsi. Við skeivari kós fer penga­ renslið til viðgerðir uttan­ lands og til konsulentar uttan­í­frá at vaksa, - og hesir pengar hvørva. Vóru teir brúktir á føroyskum sjúkra­ húsi, kom umleið helmingurin aftur í landskassan. Fráflyting er annað álvars­ mál. Miðja vit ímóti at fáa eitt sjúkrahúsverk, sum onnur meta ótíðarhóskandi og ónýti­ligt, verður uppaftur tor­førari at fáa fólk aftur til Før­oya. Nógvir føroyskir læknar arbeiða í føstum starvi utt­ an­lands. Rumblið um sjúkra­ hús­verkið er óiva ein grund til, at ikki fleiri eru komnir aftur til Føroya, og fara vit heilt av kósini, verður tor­førari at fáa føroyskar læknar heimaftur, vit kunnu fáa dýrar konsulentar av og á. Vit fara at útflyta læknar, vitan og pengar. Óli Mikkelsen lækni lærlingur í Sjóvinnubankanum og starvaðist har í 3 buldraslig ár. Serliga tað seinasta árið var heldur rokut. Tvey tey fyrru árini var Thorstein enn stjóri, til hann í 1951 fór í landsstýrið. Tá komu vit at kennast, sjálvt um ein nýbyrjaður lærlingur sjálvandi ikki hevur tað tættasta samskifti við høvuðs­ stjóran. Eitt annað, eg minnist um hann, var eina ferð vit komu at ferðast saman við Tjaldrinum, tað man hava verið um leið 1957. Tað var í øllum førum millum 2. og 3. dómin. Hann vitsti í øllum førum tá, at hann slapp til hægsta rætt. Hann fortaldi mær tá, at nú skuldi hann bara hava rættarsakina frá hondini, so ætlaði hann sær undir nýtt virksemi innan farma­skipa­ vinnu. Tað náddi hann tó tíverri ikki. Sum eitt kuriosum skal eg líka nevna eina hending, har Thor­stein kom at hava týdning fyri mítt politiska lív.Tað var undir val­stríð­ num í samband við løgtingsvalið í 1974. Eg var uppstillaður í Eystur­ oynni tá, og í tí valdøminum vóru 4 valdømisvaldir tingmenn. Stríðið hjá mær stóð við 2. mann­in hjá Sambandsflokkinum um 4. mandatið. Valevnið hjá Sam­bands­ flokkinum hevði tí nøkur hørð álop á meg á ymiskum fundum. Men á fundinum á Glyvrum kom hesin við hørðum álopin á Fólkaflokkin, men ikki bara tað, serliga leyp hann á Thorstein Petersen, sum tá hevði verið deyður í mong ár. Hetta gav mær høvi til eitt hvast aftursvar og eg gav honum av grovfílini fyri ikki at kenna sær hógv og lata deyðar menn fáa frið. Samstundis gav tað mær høvi at rósa Thorsteini Petersen fyri hansara politiska virksemi. Eg minnist enn, at í hesum førinum fekk eg allan salin við mær. Tá ið atkvøðurnar vórðu upptaldar valkvøldið sat eg sum viðmerkjari í Útvarpinum saman við m.a. Ólavi Michelsen. Sum tølini komu inn vísti tað seg, at okkara atkvøðutøl vóru heldur tepur, og tað stóð á gomlum nøglum. Men tað seinasta úrslitið kom av Glyvrum. Har fekk Fólka­ flokkurin 100 atkvøður, og tað var stór framgongd. Hetta gjørdi, at vit fingu mannin. Tá úrslitið av Glyvrum kom brast úr Ólavi Michelsen: “Jógvan, nú vart tú bjargaður av Thorsteini Petersen,” Hendan greinin, sum kanska er eitt sindur sjáldsom, hon hevur fingið íblástur av at hava lisið bókina hjá Høgna Mohr. Sum fyrrverandi formaður í Fólkaflokkinum fær tað meg at hugleiða um søgu og tilveru flokksins hesi skjótt mongu ár, síðani Jóannes bóndi og Thorstein Petersen saman við nógvum øðrum góðum fólki stovnaðu flokkin og byrjaðu arbeiði fyri einum frælsum og liviligum Føroyum. Tað hava verið upp- og niðurgongutíðir í Føroyum. Tað hava eisini verið upp- og niðurgongutíðir hjá Fólkaflokkinum. Men enn stendur flokkurin stinnur. Tað er ikki dagur, at flokkurin ikki verður álopin í bløðum, kringvarpi, portalum o.s.f. Og tað er gott tekin. Serliga tá ein hugsar um, hvussu vánaliga undirbygt tey flestu álopini eru. Ikki minst tey ófantaligu illsinnisglepsini í teim ymisku viðmerkingunum á elektronisku miðlunum. Til løgtings- og landsstýrisfólk flokksins: Haldi á við tykkara arbeiði, tit eru á góðari leið. Svarið var greitt, ongin broyting í inntøku­ trygdini hjá útróðrarmonnunum Spurningurin, Henrik Old setti Jacob Vestergaard í sam­ bandi við at ein stórur partur av smærru útróðrarbátunum er farin burtur úr skipanini við inntøkutrygd: 1. Ætlar landsstýrismaðurin at koma við einum upp­ skoti, ið kann bjarga smærru útróðrarbátunum, so teir kunnu koma undir minstu­lønarskipanina? 2. Í so fall, kann so ein loysn finnast, ið nevndin í Trygd­argrunninum kann góð­taka? Svar frá Jacob Vestergaard til Henrik Old um smærru út­róðrarbátarnir kunnu koma undir minstulønar­ skip­an­ina. Jacob Vestergaard ætl­ar sær ikki í núverandi støðu at koma við upp­skotið um broyt­ingar í minstu­lønar­ skip­anini. Endamálið í lógini 2010 var greitt og er tað fram­vegis, umsitingin av inn­tøku­trygd­ ini skuldi flytast úr politisku skipanini av løgtingsins fíggj­arlóg til partarnar á ar­ beiðsmarknaðinum at um­ sita, og tað er mín greiða polit­iska fatan at tað enda­ málið framhaldandi stendur við. Yvirskipaða leiðslan í trygdargrunninum er skipa við einum stýri ið um­boðar bæði manningar og reiðara­ fe­løg í vinnuni hesi umboð eiga at umsita grunnin eis­ ini við atlitið at útgjaldið úr grunninum, av teirri orsøk ætli eg mær ikki í nú­ver­andi støðu at koma við upp­skotið um broytingar í minstu­lønar­ skipanini. Eg meti ikki at nakrar nýggjar ásetingar kunnu ger­ast um gjald sum stýrið tekur undir við, gjaldið er broytt fyri kortum galdandi fyri tíðarskeiðið 14. Juni 2012 til 31. Mai 2013, broytingin førdi við sær at kravda av­ reiðingarvirði var broytt frá 200.000 til 150.000 kr. fyri sein­astu 6 mánaðir sam­ stund­is sum mánaðarligu minsti­for­vinningur var hækk­aður frá 12.000 til 13.200 kr. , grundgevingin var, at atlit skuldu takast til inn­ tøkulig viðurskifti útróðrar­ manna eins og fíggjarstøðu grunsins. Henrik Old tingmaður kjak tíðargrein Framhald av síðu 19 Sjúkrahúsverkið niður­bundið í heimabeiti