fríggjadagur 22. februar 2013síða 50

nr. 22 · 22. februar 2013 10 VIKUSKIFTI Samrøða Leo Poulsen leo@sosialurin.fo Hann er gamal í garði í Fótbóltssambandi Føroya, so tað er ikki heilt av tilvild, at Christian Andreasen situr sum for­ maður í FSF. – Eg kom í nevndina í FSF á fyrsta sinni í 1986 og havi sitið í skiftandi tíðarskeiðum líka síðani. Eisini havi eg í mong ár virkað sum advokatur hjá Fót­bóltssambandinum, so áhugin hevur altíð verið har, sigur Christian Andreasen. Hann sat í FSF-nevndini frá 1986 til 1988, og so aftur frá 2002 til 2004. Og í 2010 varð hann so valdur til for­seta. – Eg fekk eina áheitan um at stilla upp til forseta, og tá eg havi arbeitt so nógv ár innan felagsskapin, kendi eg hann innanífrá. Og tað sigur seg sjálvt, at áhugin eisini var til staðar, tí talan er um eitt spennandi arbeiði, har eg sá nógvar møguleikar. Tí tók eg av teirri avbjóðingini, sigur Christian Andreasen. Sjálvur hevur hann, eins og flestu aðrir ungir dreingir, spælt fótbólt. – Á yngri árum spældi eg nógv fót­bólt, men tað var í eitt lutfalsliga stutt tíðar­skeið. Tá eg fór niður at lesa í 1980, gavst eg við at spæla fótbólt, men áðrenn tað spældi eg sum málverji við B68 heilt frá piltaliðnum, dreingja- og unglingaliði, og onkuntíð eisini á aðru deildarliðnum, sigur Christian Andreasen. Syngur í kóri Men meðan Christian Andreasen gavst við fótbóltinum, hevur hann eitt ann­ að frítíðarítriv, sum hevur hingið betri við. – Eg havi sungið í kóri í nógv Harrans ár. Eg byrjaði at syngja í kóri sum blað­ungur. Tá eg gekk í Hoydølum, sang eg við kórinum har. Niðri sang eg við Húsa­kórinum, og síðani 1998 havi eg sungið við Tórshavnar Manskóri, sigur Christian Andreasen. Seinastu mongu árini hevur hann eisini sungið við kórinum hjá Symfoni­ orkestrinum. Hann syngur annan bass og hev­ ur altíð havt áhuga fyri sangi og tón­ leiki. – Ja, tað hevur altíð havt míin áhuga. Tað hevur altíð verið nógvur tónleikur har, sum eg havi verið. Eg havi eisini spælt í orkestri og í hornorkestri. So tón­leikur og sangur hava altíð fylt nógv, sigur Christian Andreasen. Tað eru fleiri ymisk ting, sum draga í kórsanginum. – Tað er sjálvandi sangurin sjálvur, sum dregur, men eisini tað sosiala í tí. Og so avbjóðingin í tí, tí tað setur krøv og ber avbjóðingar við sær at syngja í kóri, sigur Christian Andreasen. Og í serligan mun er eitt, sum dregur. – Tað eru upplivingarnar. Eg havi verið fleiri ferðir uttanlands við Manns­ kórinum, í Eysturríki og í fjør í Rus­ landi, so tú fær eina rúgvu av upp­liv­ ingum í kórsanginum, sigur Christian Andreasen. Neyðugt at kopla úr Um seg sjálvan sigur Christian Andreasen, at hann arbeiðir nógv, fyrst og fremst sum advokatur. – Men eg havi serliga tey seinastu ár­ini lagt stóran dent á eisini at halda frí. Fyri nógvum árum síðani gavst eg at arbeiða í vikuskiftunum. Fyri yvir­ høvur at kunna arbeiða í mínum tempo er neyðugt eisini at hava onnur áhuga­ mál, sigur Christian Andreasen. Sum dømi nevnir hann kórsangin, men hann hevur eisini onnur frí­tíðar­ ítriv. – Mær dámar sera væl at ganga í náttúruni, og so havi eg eisini ein hest standandi í Havnardali, so eg ríði eitt sindur. – Arbeiðið sum forseti í Fót­bólts­ sam­bandinum er eisini við til at vari­era dagligdagin og virkar harvið eis­ini avstressandi, sigur Christian Andreasen. Vit kenna hann sum dugnaliga sakføraran og sum hartarbeiðandi formannin í Fótbóltssambandinum. Men tá hann skal stressa av, hugnar Christian Andreasen sær við kórsangi ella gittarspæli til húsbrúk Fótbóltur og kórsangur eru avstressandi Tað er sjálvandi sangurin sjálvur, sum dregur, men eisini tað sosiala í tí. Og so avbjóðingin í tí, tí tað setur krøv og ber avbjóðingar við sær at syngja í kóri