fríggjadagur 15. mars 2013síða 21

21 Fríggjadagur 15. mars 2013 · Nr. 31 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 rðanfyri væntaði í Suðuroy aftur miðvikan fyri meg, tí mær longdist sum rími­ ligt er illa. Har var eisini ein genta, Kamma, sum somuleiðis var úr Por­keri, hon var eitt ár eldri enn eg. Eg var so mikið sjúkur, at eg slapp ikki út. Kamma stóð uttanfyri vind­ eygað og græt og eg innanfyri, so tað var ikki so hugaligt. Malena var eisini onkuntíð norðan­fyri. Hon var sum ein maður á tann hátt, at hon ræddist ikki at fara á sjógv, um veðrið ikki var tað besta á sjónum. Hon hevði eisini onnur evni. Hvar enn hon kom, varð hon sett sum leiðari. Hon var undangongufólk, hvar hon var, um tað var heima í Hólinum ella á fiskaplássinum. Mamma hinvegin hon var so lítillátin, so tær vóru sera ymiskar. Pápi og pápabeiggi vóru eisini ym­ iskir. Hjá pápa skuldu alt ganga skjótt, men Zacharias tók tað meira hógliga. Men fram kemur eisini tann, sum hógliga fer! Bæði hesi pørini hava verið sera ymisk, men væl riggaði kortini, og tað var altíð sera væl millum húsini. Pápi var djarvur Sum fiskimaður skuldi pápi kunna arbeiða bæði ovarlaga og niðarlaga so­leiðis sum umstøðurnar vóru. Tað hendi seg ofta, at okkurt gekk fyri uppi í mastrunum. Hann for­ taldi ikki nógv, men eina ferð for­ taldi hann, at hann hevði verið uppi á toppseglinum á einum skipi, Britann­ia, av Tvøroyri. Hon var ann­ars søkt á bankanum í 1917. Fallið, línan, til toppseglið var blivið óklárt, og teir høvdu ikki fing­ið seglið niður. Pápi fór so upp eftir toppstongini. Har var ein skiva, sum fallið til toppseglið gekk í gjøgnum, og sum skuldi greiðast. Tað einu ferðina fall skipið so mikið á liðuna, at hann hekk í leysari luft yvir havinum. Hetta var sjálvsagt vandafult. Men hetta mátti bara vera so, og onkur mátti gera slíkt. Mamma og pápi giftust í 1912. Tey giftust inn har vesturi í Hól­in­ um hjá pápabeiggja mínum, Zaka­ris. Húsini vóru lítil. Men væl rigg­aði. Eg tori at siga at tað hava neyv­an verið tveir brøður sum hava dugað betur at vera samdir og at duga væl saman. Eg minnist teir ikki hava munnhøgst um nakað slag. Pápabeiggin doyði við Langanes Ein pápabeiggi, Niels Johannes, doyði so syndarliga 21. august 1894. Hann var við Marshall, sum tá hoyrdi til Tvøroyri. Kvívíks Jógvan, sum búði í Vági, var skipari. Teir fiskaðu við Langanes í Íslandi. Tá var tað vanliga at fiska við bátum frá skipinum. Teir vóru tveir bátar, sum fiskaðu, og teir vóru farnir frá borði. Tá blivu líkindi soleiðis, at tað var ikki ráðiligt at taka bátarnir inn. Skiparin óttaðist fyri, at teir kundu brotna, um teir komu at borði, og tað mátti ikki henda. Kom nakað uppá bátarnar, kundu teir ikki fiska. Jógvan sigldi so við skipinum suður um Langanes. Bátarnir skuldu so koma aftaná teimum. Tá ið tann seinni báturin er komin áraka Nesið, síggja teir frá skipinum, at hann knappliga hvølvist, og teir síggja ein mann sjónum. Marshall fer at sigla móti bát­in­ um, men streymur og vindur vóru so ólagalig, at teir funnu hvørki bát ella nakran mann. Zacharias pápabeiggi var við Marshall sum kokkur, so hann var umborð og upp­livdi at missa beiggjan. Tað hevur verið hart. Beiggin gjørdist 19 ára gamal. Tríggir aðrir fórust eisini. Teir vóru Jaspur Hovgaard í Trongisvági, Jo­ han Jacobsen í Sodnhúsinum á Tvøroyri og Dánjal Jákup Muller í Porkeri. Johannes Bæk var uppkallaður eftir pápabeiggjanum. Tað bleiv eis­ ini ein beiggi mín, men hann doyði tvey ára gamal. Kvívíks Jógvan avsannaði seinni í Føringatíðindi, at hann hevði latið bátarnar roynt í ólíkindum, men við ringum streymviðurskiftum kundi alt henda, tá ið eingin motorur var. Pápi átti tríggjar systrar. Tann yngsta var Gretha og hon giftist við Søren Nygaard. Sunneva giftist við Dánjal Jakku Muller. Tey fingu Sakan, sum bygdi tann kenda handilin hjá Zakaris Muller. Hann átti eisini skip til síni ellisár. Hann var somuleiðis virk­ in í missiónsarbeiði og var mill­um annað nevndarlimur í sjó­mans­ heim­inum í Havn. Tann triðja systirin giftist heim á Sand. Hon kallaðist Fridrikka eftir ommuni har. Hon giftist við Demmus Nicodemussen. Umframt tær var tað Sofía. Hon gjørdist bert 48 ára gomul. Mamma Torleif, Johanna, kom saman við systrini til Suðuroyar av Strondum. Porkeri í 1907 Mynd av fiskagentum í Suðuroy. Johanna er nr. 10 vinstrumegin frá Komandi partur Í komandi parti greiðir Torleif millum annað frá sjólívinum hjá páp­anum, og hvussu mamman kom til lívs eftir at hildið var, at hon var deyð.