týsdagur 9. apríl 2013síða 43

43 Mikudagur 10. apríl 2013 · Nr. 40 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 ítróttur høvdu aðrar ítróttargreinir at taka sær av. Tey hava helst eisini havt ein tung­ an rakstur, soleliðis sum ítróttar­feløg høvdu tá eins væl og í dag. Tað vísir seg, at nógv stendur og fell­ur við ein­stak­lingum, heldur Peter. Nýggja felagið eitur Tór og verður sett á stovn saman við Eyðuni Luid, Birgiri Carlsson og bróð­uri­num Ivani Hentze Niclasen. – Samanumtikið var tað ein sólskinssøga, og vit sóu einar 80-90 ungdómar venja ímillum kl. 17-22, sigur Peter, áðrenn hann peik­ar á hvussu stórt vón­brot tað var at Post­ verk Før­oya síð­ani leig­ aði seg inn í bygn­ing­in og tey glaðu borð­ tennis­fólk­ini vórðu tveitt á dyr. – Vit stóðu so aftur við trupul­ leik­anum at leiga okk­um inn í lítlar hallir, sum vit hava gjørt líka síð­ani tá og fram­vegis gera tann dag í dag. Tíbetur røkist nú fyri, at bý­ ráð­ið kem­ur við einari loysn, sig­ur hann. Skotskt ævintýr Í 1994 tekur Peter av møguleikanum at flyta til Aberdeen at lesa á Robert Gordon Uni­ versity, sum var eitt tilboð hann fekk umvegis lesnað á Fróð­skapar­setri Føroya. – Føroysku myndug­leik­ arnir høvdu júst tá undir­ skrivað avtalu um at yvir­ taka undirgrundina og fólk í oljuvinnuni tos­aðu um at senda fólk til Skotlands. Aberdeen var og er jú olju­ høvuðsstaður í Stóra­bret­ landi, vísir Peter á. Hann las marknaðarføring og búðleikaðist á einum kollegium í Aberdeen, har einir seks ella sjey aðrir før­ oy­ingar eisini vóru. Hann fann sær sjálvsagt alt fyri eitt borðtennisfelag, og við tí felagnum spældi hann lið­ dystir í Aberdeen og økinum runt um. Hann var ímillum 15-20 teir bestu leikararnar í Skottlandi um hetta mundið, og bæði árini, hann búði har, luttók hann í stórari kapping í Glasgow, har bara teir bestu sluppu við. Peter tók seg aftur nógv fram. – Eg vil siga, at eg møtti einari nýggjari borð­tennis­ ment­an. Eg broytti teknikk, ser­liga forhondina. Ein ísraeli, sum eg las saman við, var kringur og spældi fyri ísraelska landsliðið. Hann lærdi meg at slappa av í øksl­ ini til tess at fáa meiri ferð í undir­armin. Tað var ein eye- opener, sigur Peter. Umvegis Danmark til Føroya Eftir loknan lesnað í Aber­ deen býr Peter eitt skifti í Christianshavn og spælir fyri felagið Greve BTK. Í 1999 gekk leiðin so endaliga aftur til Føroya, her hann síðani hevur spælt fyri felagið Tór, sum hann sjálvur var við til at seta á stovn. Hann var í stór­formi og árini 2000 til 2007 var hann ikki til at vinna á og gjørdist føroyameistari átta ár á rað. Hann var um reppið at taka metið frá gomlu kempuni av Tvøroyri, Alec Bech, sum í síni tíð vann FM níggju ferðir á rað. Hóast Peter nú er vorðin 45 ára gamal, so er hann fram­ vegis við og vann leygardagin sítt 16. FM-heiti ímóti einum av sínum mongu uppaldu leik­arum, 21 ára gamla Halli Thorsteinsson. Hetta er fjórða ættarlið av leikarum, sum Peter megnar at vinna á. Hvat er tað sum ger, at hann ikki vil sleppa borðtennis? – Handan spurningin havi eg mangan hugsað um. Eg haldi tað framvegis vera stuttligt at spæla, og eg havi havt ógvuliga nógvar borð­ tennis-upplivingar ígjøgnum lívið, bæði her heima og uttan­lands. Vetur inn og vet­ ur út, tey myrku kvøldini, eg veit ikki hví. Tað hongur helst saman við at eg eri venj­ ari, góði felagsandin ger sítt og ein feril av ábyrgd havi eg mótvegis ítróttini, sum hev­ur givið mær so nógv. Eg royni at geva aftur við at fram­vegis venja við. Tað er sjón fyri søgn, at eg enn kann vera við, sigur Peter. Songfuglur burturav Tað er ikki einans við einum borðtennisbatti í hondini, at Peter ger seg galdandi. Hann hevur tikist nógv við at syngja, er íðin kórsangari og hevur fyri stuttum givið sína fyrstu fløgu út, ið kallast »Fýra bjarkir«. – Tað byrjaði í 1991 við sang­venjing hjá Ólavi Jøkladal. Tað lá ikki í kort­ unum, men mamma mín valdi tað og vildi kanska hava meg út úr húsinum at syngja, sigur Peter skemtandi. Hann fekk privata sang­ undirvísing fyrstu ferð hann steðgaði í Danmark, og tað sama fekk hann í Skottlandi. – Tað var heima hjá einari pensjóneraðari sopran- sangar­innu, ið bar navnið Elaine Webster. Eg minnist væl hugnaligu skotsku stov­ una, har alt skalv tá ið hon fór at syngja, sigur Peter. Men tað gekk væl. Elaine, sum nú nærkast teimum 80 og framvegis hevur samband við Peter, meldaði hann til eina stóra sangkapping. Tað var eingin ivi hvør skuldi vinna kappingina, tá ið Peter stemmaði í táttin Che Gelida Manina úr opruni La Bohéme eftir Giacomo Puccini: – Jú, Peter er ein meistari! albinus@sosialurin.fo Alan Cook stillaði seg at spæla ballón­bóltar. Eg bleiv spinn­andi óður og langaði bóltin einaferð so harðliga í borð­ið, at hann stakk upp til áskoð­arar­nar. Hann gjørdi tað ikki aftur, men eg tapti so dystin Myndir: Álvur Haraldsen