fríggjadagur 19. apríl 2013síða 46
‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
nr. 44 · 19. apríl 2013
10
VIKUSKIFTI
Ein stór avbjóðing liggur fyri framman, tí vit ynskja ala meira enn vit
gera í løtuni. Hetta er bert møguligt, um vit nýta økið longur úti, ella
heilt uttanfyri firðirnar, har alingin nú fer fram. Skal hetta bera til,
má meiri vitan fáast til vega um aldu- og streymviðurskiftini í slíkum
økjum. Nøkur nýggj kanningarúrslit av alduviðurskiftunum eru nú tøk
fær aling at
bjóða alduni av
VITAN & vísindi
Í hesi greinarøð, sum er í 10 pørtum,
skriva vísindafólk á Fróðskaparsetri
Føroya um evni, tey granska.
Bárður A. Niclasen
Granskari á
Fróðskaparsetrinum
Samanbera vit Føroyar við størstu alit
jóðirnar, Chile og Noreg, eru nakrir av
gerandi munir. Tað fyrsta er sjálvandi
støddin av londunum og mongdin av
framleiddum ali-laksi. Hesi londini eru
harafturat landafrøðiliga vælsignað
við nógvum stórum firðum, ið kunnu
takast í nýtslu, um tey ynskja at ala
meira. Vit ala harafturímóti longu á
vardu økjunum, ið eru til taks og møta
tí eini plásstrots-avbjóðing væl áðrenn
okkara stóru kappingarneytar.
Aling á harðbalnum økjum
Skulu vit ala meira, uttan at endurtaka
gamla mistakið, at pressa meira laks inn
í somu øki, so er einki at gera uttan at
leita eftir nýggjum hóskandi plássum.
Longri úti er streymurin sterkari og
aldan hægri. Hetta er partvís gott, tí
nótirnar fáa meiri reinan ilt-ríkan sjógv
gjøgnum seg, og økini tola meiri fisk,
tí botnurin reinsast skjótari. Hinvegin
kann rákið verða ov hart fyri smærri
fisk, og heilt onnur krøv eru eisini til
útgerðina, tí kreftirnar í hægri aldunum
eru nógv størri.
Fyri at kunna svara, hvussu nógv
rák og alda kann vantast á ymisku
økjunum, eru granskingarverkætlanir
settar í gongd á Fiskaaling. Úrslitini, ið
verða víst her, eru frá einum samstarvi
millum Fiskaaling og Fróðskaparsetur
Føroya um teldusimuleringar av aldu
viðurskiftunum á landgrunninum.
Alda frá DMI
Besti mátin at kenna alduviðurskiftini
á einum ávísum øki, er við at máta
alduna á staðnum – helst í nógv ár.
Hetta gevur hagtøl yvir, hvussu høg
aldan vanliga er, og metingar kunnu
gerast um, hvussu høg aldan kann
gerast. Er talan um eitt stórt øki har
alduviðurskiftini broytast nógv frá
stað til stað, sum eitt nú, tá talan er
um allan føroyska landgrunnin, so ber
ikki til at máta seg fram til hagtølini
fyri alt økið. Neyðugt er við eini teldu
eftirgerð av veruleikanum, tvs. einum
modelli, ið kann meta um alduna
allastaðni í økinum, alt eftir hvussu
veður og vindur hava háttað seg
uttanum Føroyar. Í hesum sambandi
vóru vind- og alduúrslit keypt frá
DMI, ið søgdu hvussu teirra modellir
mettu aldan og vindurin vóru uttanum
Føroyar tíma fyri tíma í 44 ár aftur í
tíðina. Eitt dømi um, hvussu føroyska
økið sær út í DMI-modellunum er
givið á reydligu myndini høgrumegin.
Myndin vísir greitt at modellið er ov
grovt (kassarnir eru ov stórir) til at
líkast veruligu viðurskiftunum á inn
aru leiðunum. Tørvur er tí á einum
lokalum aldumodellið, ið hevur hægri
upploysn (endurgevur veruleikan við
smærri kassum).
Aldumodell fyri Føroyar
Fyrsta krav fyri at kunna gera eitt
føroykst modell, er at kenna dýpið
so neyvt sum gjørligt. Grunda á eitt
samstarv millum Fróðskaparsetrið,
Havstovuna, Vaktar- og Bjargingar
Tænastuna, Landsverk og Jarðfeingi
er eitt slíkt talgilt dýpdarkort tøkt.
Næsta kravið er at kenna aldu og vind
viðurskiftini uttanum Føroyar, og sum
nevnt so var henda vitan keypt frá
DMI. Síðsta kravið slík modell seta, er
at hava sera nógva rokniorku tøka. Um
hetta skuldi bera til við teimum teldum
ið vóru til taks, var neyðugt at gera
trupulleikan nakað einfaldari. Størsta
einfaldanin lá í at siga, at Føroyar altíð
eru smáar í mun til støddina á lágtrýst
unum um okkara leiðir. Hetta førdi við
sær, at allar aldu- og vind-støður kundu
lýsast sum ein sameining av áleið 4.000
ymiskum einføldum aldumodell úrs
litum.
Tað man vera væl kent millum før
oyingar, at veðrið ikki altíð hættar sær,
Plásstrot
Eitt gott dømi um hvussu alarar bjóða alduni av, er á Sørvágsfirði,
har P/F Luna hevur ringar liggjandi uttarlaga á fjørðinum
Mynd: Martin Sirkovsky