Sosialurinarkiv
Sosialurin 2013-05-24, síða 24
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

fríggjadagur 24. mai 2013síða 24

‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

Fríggjadagur 24. mai 2013 · Nr. 58 24 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Lennon/ McCartney: Blackbird Syng mín fuglur nú ið náttin doyr Tak nú mínar skerdu veingir - flúgv! Flúgv og liv! Endiliga løtan kom tá ið tú slapst á flog Syng mín fuglur nú ið náttin doyr Tak nú hesa blindu sjón – og sí! Flúgv og sí! Endiliga løtan kom – og nú tú fríur ert Fuglur flúgv! Fuglur flúgv! Inn í ta ljósu myrku nátt Fuglur flúgv! Fuglur flúgv! Inn í ta ljósu myrku nátt Syng mín fuglur nú ið náttin doyr Tak teir skerdu veingir – og lær og flúgv! Liv og flúgv! Endiliga løtan kom tá ið tú slapst á flog Endiliga løtan kom tá ið tú slapst á flog Endiliga løtan kom tá ið tú slapst á flog Heilsan til Frits Tær fagna vit við blómum og við orðum, sum vakti songdís Føroya upp úr dvala; í grønum líðum og í brøttum skorum vit hoyra hennar føgru tónar tala. Vit minnast árini, tá tú vart ungur og vón og ynski sýndu tínar dygdir; sum meistarin tú loysti vára tungur og gleði bar til allar Føroya bygdir. Svá spælir tíðin sum hon altíð spældi á ævinleikans hørpu gjøgnum øldir; vit syngja enn fram tað, ið løtan fjaldi, sum var og er tær himins stjørnufjøldir. Ja, stjørna tín er kveikt í okkar huga, og songin goyma vit í hjarta inni: ei finst hjá tær á fold og himnaboga ein betri heimur enn várt egna minni. Í dag nú songdís Føroya letur ljóða á ungum gentuvarrum sínar søgur, skal hugur okkar tær ein himmal bjóða, sum er hin víðfevndi og grøni bøur. Alexandur Kristiansen nøvn Lítil kantata til Frits (og gentukórið) Her róðu teir fjørðin Her róðu teir fjørðin, og áirnar sungu um roysni og brøgd teirra gomlu og ungu. Her róðu teir fjørðin, ið lá sum ein sveiti, og árarnar sungu um Ennið og Leitið. Her bygdu teir lendið og plantaðu fræið, ið nørdist og vaks sum eitt náttúrukvæði. Og áirnar sungu og fjøllini kvóðu, og fram gjøgnum øldirnar aftur teir róðu. Um tún og um teigar væl livdi tann songur, ið urtirnar sungu í øldir og longur. Og urtirnar syngja um røkur og stíggjar, her rógva teir aftur á songirnar nýggjar. Í morgin, leygardagin 25. mai, verður Jógvan Sundstein, fyrr­verandi løgmaður, lands­ stýrisamður og løg­tings­ maður 80 ár. Hann var vikin í politikki frá 1970, tá hann varð valdur tingmaður fyri Fólkaflokkin í Eysturoyar val­dømi til 1994, tá hann ikki still­aði uppaftur. Frá 1978 umboðaði hann Fólkaflokkin í Suðurstreymoyar valdømi. Jógvan Sundstein gjørd­ ist løgmaður eftir valið í 1988, tá hann skipaði sam­ gongu saman við Sambands- flokk­inum. Eftir valið í 1990 skipaði Javnaðarflokkurin tví­flokkasamgongu saman við Fólkaflokkinum, og tá gjørd­ist Jógvan Sundstein fíggj­ar­málaráðharri. Tað starv­ið røkti hann til 1993. Jógvan Sundstein er havn­armaður. Foreldrini vóru Hanna Jensen (á Dul) og Hans Sundstein, sum í mong ár var sjómansskúlalærari. Tey fingu seks børn. Jógvan var elstur, og so eru fimm systrar: Margretha (1935), Agnas (1937), Elisabeth (1939), Hanna (1940) og Marjun (1947). Margretha býr niðri, og hinar búgva í høvuðsstaðnum. Eftir skúlan fór hann í læru í Sjóvinnubankanum. Seinni tók hann HD í rokn­ skapi í Keypmannahavn og seinni grannskoðaraprógv. Í 1963 varð hann løggildur grann­skoðari. Hann byrjaði egið grann- skoðaravirki í 1964. Eitt skifti var hann saman við Paula Ellefsen. Jógvan er giftur Lydiu fødd Marstein og ættað úr Klaksvík. Tey búðu í mong ár á Skákinum í sonevnda »Karda­mummbýnum« úti í Grønlandi í Havn, men fyri fáum árum síðani fluttu tey til Danmarkar. Tey búgva í Slagelse, har dótturin, Ruth, býr. Lydia og Jógvan hava eisini tveir synir – Hans Paula og Eivind – sum báðir búgva á flatlondum. Hóast tey búgva í Dan­ mark, so fylgir Jógvan fram­ vegis væl við í før­oysk­um samfelagslívi, og hann er fastur við­merk­ari í panel­in­ um, sum skrivar tíðargrein í Viku­skiftis­Sosialinum. Jógvan Sundstein 80 ár SunnudagSSkúlin í Ebenezer er hvønn sunnudag kl. 12.00 Øll eru hjartaliga vælkomin! EbEnEzEr