Sosialurinarkiv
Sosialurin 2013-06-25, síða 19
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 25. juni 2013síða 19

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

19 Mikudagur 26. juni 2013 · Nr. 72 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 tíðindi SPARINGAR Heimið á Mýrunum er ein perla fyri tey minnisveiku, sum búgva har, men nú skal tað niðurleggjast Áki Bertholdsen Verður Heimið á Mýrunum niðurlagt, fer at tað elva til longri bíðitíðir at sleppa á ellis- røktarheim. Tað varð staðfest á fundi hjá Eldramálinum í Løkshøll í Runavík týskvøldið. Ætlanin hjá myndug­ leik­unum at lata heimið til minnisveik á Mýrunum við Tofta­vatn, aftur, fekk drúgva um­røðu á fundinum. Í aðrari grein í blaðnum vísir starvsfólk á heiminum, hvussu ringar avleiðingarnar fara at vera fyri búfólkini. Heimið á Mýrunum er undir Eysturoyar Røktar- og ellis­heimið, og Elin á Torkils­heyggi, forkvinna í stýr­inum fyri heimið, stað­ festi, at avgerðin um at steingja heimið, kann als ikki góðtakast. Avleiðingin av tí er, at Eysturoy missir átta røktar­ pláss, afturat teimum tveim­ um, sum ruku, tá ið Valhøll læt aftur. Tilsamans missir Eystur­ oy sostatt 10 røktarpláss. Stýrið fyri Eysturoyar Røktar- og ellisheim, hevur mót­mælt ætlanini, men hev­ ur einki frætt aftur. Alment hevur verið víst á, at heimið skal niður­ leggjast, tí at tað er ikki tíðar­hóskandi. Men hendan grund­gev­ ingin varð afturvíst á fund­ inum í Løkshøll týskvøldið. Forkvinnan í stýrinum fyri Eysturoyar Røktar- og ellisheim staðfesti, at tað er ein beinleiðis sparing, sum er orsøkin til, at heimið á Mýr­ unum skal niður­leggjast. Hon vísti á, at hon hevði spurt landsstýriskvinnuna í almannamálum beinleiðis, um endamálið við at niður­ leggja heimið á Mýr­unum, er at spara átta røktar­heims­ pláss burtur. – Svarið var eitt púra greitt ja, segði Elin á Torkils­ heyggi. Kostar ikki alla verðina Johild Finnsson, starvsfólk á Heiminum á Mýrunum ásann­aði, at víst treingir húsið til ábøtur, tí húsið er gamalt Hinvegin helt hon, at tað krevur ikki so øgiliga nógv fyri at gera Heimið væl hósk­andi. – Ein lyft ímillum hædd­ir­ nar hevði gjørt undirverkir, sigur hon. Hon ásannaði, at onkrir krókar eru við soppi í, men tað letur seg umvæla, uttan at tak kostar alla verðina. Annars er húsið á Mýr­ unum ein sonn perla, eitt heitt og fjálgt heim, til minnis­veik. Eitt, sum ger tað sera væl hóskandi, er, at tað er lítið og tí er aldrin langt frá starvs­fólki til búfólk. – Og tað er akkurát, tað okkara búfólk, minnisveik, sum eru væl fyri kropsliga, hava brúk fyri. Okkara slag av brúkarum eru heilt ser­ ligir, tí teir líkjast ikki nøkr­ um øðrum og tí er húsið á Mýrunum ein perla fyri hesi búfólkini. Á fundinum í Løkshøll varð samstundis gjørt greitt, at verður heimið á Mýr­unum niðurlagt, verða átta røktar­ heimspláss færri í Eysturoy og tað fer sjálvsagt at fáa avleiðingar fyri bíðitíðirnar at fáa pláss. Hvar eru politikararnir? Borgarstjórin í Runavík, Magnus Rasmussen, vísti á, at eisini kommunurnar hava mót­mælt, at Heimið á Mýr­ unum verður niðurlagt. Hann vísti eisini tvør­leik­ arnar, sum standast av, at ábyrgdin av eldraøkinum er býtt sundur ímillum landið og kommunurnar. – Heimið á Mýrunum er ein kommunalur stovnur, men tað er Almannaverkið, sum hevur ábyrgdina av rakstr­inum. Hann helt eisini, at tað nyttar ikki nógv at geva lands­stýriskvinnuni í al­ manna­málum alla skyld­ina fyri støðuna, tí hon húsast við tí, hon hevur at hús­ast við. – Tað er ein meiriluti á Føroya Løgtingið aftanfyri landsstýriskvinnuna og tað er hesin meirilutin í Løg­ ting­inum, sum hevur gjørt av, hvussu nógvan pening, lands­stýriskvinnan skal hava at arbeiða við. Tí sóknaðist bæði borgar­ stjórin í Runavík, og Johild Finnsson eftir, hvar politik­ ararnir í Løgtinginum eru í hesum máli. Samstundis hevur Lands­ verk gjørt umvælingar á ein bygning, sum kommunan eigur. Ein avvarðandi hjá ein­um minnisveikum varð »rætti­ liga irriterað« av at síggja, at ein bústovnur til minnisveik, og tann serfrøðin í at røkta minnisveik, sum vit hava fingið hesi árini, nú verður strikað við einum penna­ stroki. – Eg vil mæla til, at vit ikki læsa heim, men heldur at lata nýggj heim upp, segði hon. Talan hevur verið um at skipa Dagtilboð ístaðin, men tað varð staðfest á fund­inum, at tað er als ikki nøktandi, tí minnisveik hava brúk fyri nærveru allar 24 tímarnar um samdøgurið. Sparing elvir til longri bíðitíðir Óhoyrt – Tað er óhoyrt at heimið skal takast frá átta fólkum og at tey skulu flytast á eitt stórt røktar- og ellisheim, har stórur vandi er fyri, at tey fara at verða happað og niðurgjørd, sigur Johild Finnsson, starvsfólk á Heiminum á Mýrunum, tá ið hon ógvuliga eldhugað ávaraði ímóti at latað heimið aftur, soleiðis sum ætlanin nú er Mynd: Áki Bertholdsen Men avvarðandi vísti eis­ini, at heimahjálpin er alt ann­að enn nøktandi. Ein avvarðandi hevði eina gamla mammu, sum altíð vaknaði tíðliga um morgun­in. Mamman orkaði at seta upp, men hon orkaði ikki at reisa seg. Men hon hevði so nógva pínu, at hon fekk held­ur ikki lagt seg aftur. Men tað var komið meiri enn so fyri, at mamma hans­ara hevði sitið á songar­stokk­inum í fimm, seks tímar, onkrar morgnar um viku­skift­ini, tí heima­ hjálpin kom ikki fram. Tað heldin hesin avvarð­ andi, var ikki virðiligt, at mamman sat soleiðis, uttan at fáa hvørki vátt ella turt og tíansheldur nakað annað. Heimahjálpin kundi ikki lastast fyri nakað, tí hon var einsamøll um fleiri brúkarar at fara til og tí slapst ikki und­an, at onkur kemur at bíða rættiliga leingi. og Ellisheim, so hvørrt pláss verður har. Har er ein serlig deild við átta búplássum til minnis­ veik, men hon er full, so hagar sleppa búfólkini á heiminum á Mýrunum ikki. Johild Finnsson heldur, at tað er óhoyrt at sleppa minnis­veikum, sum eru væl fyri, upp á fjall á eini van­ lig­ari, stórari deild á ein­um røktar- og ellisheimi. – Vit síggja ofta, at minnis­ veik, sum eru saman við fólki við fullum viti og skili, eru fyri ágangi. – Tað kemur ofta fyri, at fólk, sum eru minnisveik verða happað og niðurgjørd. Tey hava nógvar ósigrar ígjøgn­um ein dag, og tey eru eis­ini til stóran ampa fyri hini búfólkini, sum hava sítt fulla vit og skil. Tí tað er einki at siga til, at búfólk teirra avvarðandi, verða irri­terað og møðast, tá ið ein minnis­ veik­ur hevur sagt tað sama, ella sett sama spurning, 117 ferð­ir í fimm minuttir. – Avleiðingarnar fyri tey minnis­veiku, og teirra avvarð­ andi, verða ræðandi, legði Johild Finnsson afturat. – Hetta er eitt so stórt aftur­stig fyri tey minnis­ veiku, at tað kann okkara fram­komna samfelag undir ong­um umstøðum góðtaka. – Hetta steingja Heimið á Mýrunum ikki at skapa fram­ burð og at útvikla, men av av­ vikla og niðurgera og at hótta tilveruna hjá búfólk­unum, staðfesti Johild Finnsson. Tað nyttar ikki nógv at geva lands­stýris­ kvinnuni í almanna­ málum alla skyldina Annars er húsið á Mýrunum ein sonn perla, eitt heitt og fjálgt heim, til minnisveik