mánadagur 1. juli 2013síða 6

Mánadagur 1. juli 2013 · Nr. 74 6 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 REPORTASJA Yvirtrekk á kontuni, sparsemi og bundinskapur av familjuni. Soleiðis er gerandisdagurin hjá 32-ára gomlu kassadamuni Sólrun Durhuus, sum er stakur uppihaldari við tveimum børnum. Sosialurin hevur hitt eina av teimum 436 fíggjarliga sperdu familjunum, sum fingu hjálp frá felagsskapinum Í menniskum góður tokki í vetur Tekstur: Dánjal Højgaard Myndir: Anna K. Højgaard Við kassa nummar 2 situr Sól­run og smílist. Biiip-biiip, sigur kassa­ apparatið. – Soleiðis ljóðar tað dag­ in langan, sigur hon blíd­liga, meðan hon tek­ur hand­ils­ vørurnar og koyrir striku­ kotuna móti maskin­uni, sum játtar prísin við sín­um ey­kenda signali. Hon trýstir fótin á pe­ dalina undir borðinum, sum setir flutningsbandið í gongd. Tá ið mjólk, cornflakes, wc- pappír og annað er komið ígjøgnum, tastar hon samlaða prísin inn. Ein fyri og annar eftir verða kundarnir avgreiddir. Summi gjalda við korti. Onn­ur kontant. Stórar pen­ingaupphæddir skifta hendur. Kassin fyllist. – Kvittan? spyr hon bros­ andi. Ein kampur Sum kassadama í Bónus- handl­inum á Óðinshædd í Havn handfer 32 ára gamla Sólrun Durhuus stórar pen­ ingaupphæddir hvønn ein­ asta dag. Men í sínum egna privatlívi noyðist hon at venda hvørjum oyra. Persónliga yvirskotið og gleðin við kassa 2 stendur í andsøgn við fíggjarliga undir­skotið og peningaligu spekula­tiónirnar, sum merkja hennara egna gerandisdag. – Tað er ein kampur, alt tað heila. Eg royni sum fræg­ ast at fáa endarnar at røkka saman, sigur hon. – Hóast tað ikki gongur altíð, so royni eg sum frægast, tekur hon afturí aftur. Transportbandið rullar. Fólk fylla posarnar. Onkur viðmerking fellur um veður og vind. Sólrun smílist. 2.000-3.000 til taks Sólrun hevur verið kramba­ kvinna hjá Bónusi tey sein­ astu fimm árini. Áðr­enn arbeiddi hon sum kramba­ kvinna í Mylnuni og Mikla­ garði. Hon er tímalønt. Árs­ inn­tøkan liggur um 150.000 krónur. Harumframt koma barna­pengar og barna­ ískoyti Tá skattur, húsaleiga, lán og aðrar fastar útreiðslur eru drignar frá, hevur hon mill­um 2.000 og 3.000 krónur eftir til sín og børnini um mán­aðin. Til mat, klæðir og lívsins uppihald annars. Onkuntíð meira. Onkuntíð minni. – Tá eg fái fullan arbeiðs­ mánað stendur rímiliga væl til. Men høgtíðir sum jól, páskir, hvítusunna o.s.fr. kosta hjá einum tíma­lønt­ um, sigur hon, tá ið hon hevur verið og hugt í lønar­ seðlarnar fyri teir seinastu mánaðirnar. – Tað sæst aftur á lønar­ seðlinum, at tað hava verið nógvir høgtíðsdagar í vár. Onkuntíð havi eg havt minni enn 2.000 krónur eftir, staðfestir hon stillisliga. Sjúkradagar hjá henni sjálvari ella børnunum merkja eisini mista inntøku, tí sum tímalønt hevur hon ong­an rætt at vera heima við løn vegna sjúku. Serliga trupul gerst støð­ an, tá tær stóru rokningarnar fella til gjaldingar. Tá stendur ofta minus á kontuni, áðrenn mánaðin er blivin gamalur. – Tá má eg so tosa við bank­an um at fáa loyvt trot, so at eg klári at keypa inn. Tað er ikki óvanligt, men tey eru fitt. Tað plagar at ganga, smílist hon. framhald ➥ Fíggjarliga sperd Kampurin v kassadaman 32 ára Gamla Sólrun Durhuus við kassan í Bónus. Av tí at hon er tímalønt sveiggjar inntøkan við halgidøgum og sjúkradøgum og inntøkugrundarlagið hjá henni sum einligur forsyrgjari kann tí vera rættuliga svikaligt Eg gangi ikki runt og sigi at eg eri fátøk, men tað eri eg nokk, tá ið tað kemur til pengar