hósdagur 4. juli 2013síða 12

Fríggjadagur 5. juli 2013 · Nr. 76 12 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Andlátið kunng Tíbetur náddu pápin og systurin í Danmark at fáa deyðsboðini av Hjørdis, áðrenn tey lósu tað á facebook. Tað kom út bert stutta løtu eftir, at vanlukkan var hend, og tað harmar familjuna almikið, at fólk kunnu vera so tankaleys. – Fólk mugu hugsa seg eitt sindur betur um, stað­festir Marianna Gullaksen, mamma Hjørdis Eydna Skaale Tað er ein orsøk til, at andlát ikki verða lýst beint sum tey henda. Familjan skal hava stundir at savna seg eft­ ir missin, og tey nærm­astu skulu eisini hava deyðs­boð­ ini, áðrenn tað verður al­ manna­kunngjørt. Men tað gingu bert fáir tímar frá tí, at Hjørdis Gullaksen lat lív í eini ferðslu­vanlukku í Kollafirði, inn­til øll kundu lesa tað á Facebook. – Meðan vit sótu hjá henni úti á Landssjúkrahúsinum og júst høvdu fingið deyðs­boð­ ini frá læknanum, byrjaðu fólk at sms'a og ringja, fyri at vita, um tað passaði, at Hjørdis var deyð. Tað var ræðu­ligt! Eg kundi ikki sløkkja tele­fonina, tí eg hevði fram­vegis ikki fingið fatur á babba, sum var til skips, greið­ir Flemming, sum er elst­ur av systkjunum, frá. ✚ Flemming var staddur í Havn, tá ein vin­mað­ur Hjørdis, sum er sløkkiliðs­ mað­ur, ringdi til hansara og segði, at teirra bilur hevði verið í eini ferðslu­vanlukku. Flemm­ing royndi at ringja til systrarnar og mammuna, men eingin teirra svaraði. At enda ringdi hann á løgreglu­ støðina í Havn, presenteraði seg og segði seg vita, at teirra bilur hevði verið í eini ferðslu­vanlukku. Hann spurdi, um tað var yngsta syst­urin Hjørdis, sum hevði koyrt. – Politisturin svaraði ikki ordiliga, men bað meg fara út á Landssjúkrahúsið beinan­ vegin, greiðir Flemming frá. ✚ Um somu tíð ringdi ein lækni av Landssjúkra­hús­ inum til Marionnu, mamm­ una, sum var stødd heima í Kolla­firði, og bað hana skunda sær til Havnar, tí Hjørdis hevði verið í eini ferðlsu­van­lukku. Marianna koyrir ikki bil, og tí hon fekk tí syst­ur sína og svigerinnuna at koyra seg. Tær hildu av­ stað alt fyri eitt. ✚ Flemming varð biðin um at bíða í forhøllini á Lands­ sjúkrahúsinum, inntil mamm­an kom, tí tá skuldi ein lækni koma at tosa við tey. Hann ringdi til hinar systrar­nar og tosaði við tær um, at Hjørdis hevði verið í ein­um óhappi, men at tey ikki vistu, hvat var hent. Flemming royndi eisini at fáa fatur á pápanum, men tað eydnaðist ikki. – Eg var púra róligur, tí eg hugsaði ikki, at tað kundi vera so álvarsamt. Tankin um, at vit kundu havt mist hana, streyfaði meg ikki, greið­ir Flemming frá. Tá mamman kom, gingu einir fimtan minuttir, inntil læknin kom eftir teimum. Tað er ein løta, sum Marianna aldri gloymir. – Hann segði okkum, at Hjørdis hevði verið í eini ferðslu­vanlukku, og at hon var deyð. Tað var rættiliga kalt og kyniskt. Eg skilti tað ikki, tí tað var so óveruligt – og eg haldi slett ikki, at eg reageraði. Flemming bað um at sleppa inn, har hon lá – og so stóðu vit har. Eg minnist ikki rættiliga, hvat síðani hendi. Tað var bara Hjørdis tá, og eg sat bara har hjá henni í fleiri tímar, greiðir Marianna frá. ✚ Men Flemming minnist. Hann minnist serliga, hvussu hans­ara telefon kimaði og vibreraði, tí fólk ringdu og sms'aðu fyri at fáa greiði á tí, tey høvdu lisið á Facebook. Onk­ur skrivaði beinleiðis »Pass­ar tað, at systir tín er deyð?«. Hann helt tað vera ómeta­liga svárt, og tað gjørdi bara ilt verri. Hann var sjálv­ ur skelk­aður og kláraði als ikki at fyrihalda seg til øll hesi fólkini, sum vendu sær beint til hansara fyri at fáa svar. ✚ Úti í forhøllini á Lands­ sjúkra­húsinum bíðaðu tær báð­ar, sum høvdu koyrt Marionnu, mammu Hjørdis, til Havnar. Tær vistu fram­ vegis einki um, hvat var hent, og hvat læknin hevði sagt við Flemming og Marionnu. Men meðan tær bíð­aðu, komu vinfólkini hjá Hjørdis grátandi inn á Lands­sjúkra­ húsið. Tey høvdu tá sæð á Face­book, at Hjørdis var farin. – Tað var ein løgin kensla, at vit stóðu og bíðaðu í for­ høll­ini á sjúkrahúsinum og ikki vistu, hvussu stóð til við Hjørdis – og í næstu løtu komu hennara vinfólk grát­ andi inn, tí tey vistu, at hon var deyð, greiða tær frá. ✚ Tíbetur náddi Flemming at fáa fatur á bæði pápanum og Heidi, systrini í Danmark, og siga teimum, hvussu vorðið var, áðrenn tey lósu tað á Facebook. Men ikki tað vóru ikki øll tey nærmastu, sum náddu at fáa boðini, áðrenn tey sóu tað á netinum. Eitt systkinabarn Hjørdis var til skips, og hann sá, at fólk skrivaðu á veggin hjá henni og ynsktu, at hon mátti hvíla í friði. Hann skilti einki og ringdi beinanvegin heim. Men familjan heima hevði enn einki hoyrt frá teimum á sjúkrahúsinum, tí so stutt var fráliðið, síðani vanlukkan hendi. Tey sótu framvegis hjá Hjørdis og høvdu ikki tosað við nakran annan enn Heidi og pápan. ✚ Øll familjan Gullaksen er sera hørm um, at fólk hugs­ aðu so stutt og løgdu deyðs­ boðini út á Facebook so skjótt eftir, at vanlukkan var hend. – Tað er gyseligt at hugsa um, heldur Marianna. – Man má duga at seta eitt mark, og man má til eina og hvørja tíð kunna vurdera, hvat sømir seg at skriva út á Face­book og ikki. Tað mátti sagt seg sjálvt, at man so slett ikki eigur at skriva um eitt andlát, sum ikki er blivið lýst, sigur hon. Hon heldur, at fólk hava lyndi til at vera so sensatións­ sinnað, at tey ikki hugsa um fylgjurnar av tí, tey posta. – Tey smekka bara til, áðr­ enn vissa er fingin fyri, um offrini eru deyð ella livandi, ella um tey hava fingið var­ andi skaða fyri lívið. Ofta eru upplýsingarnir heldur ikki rættir, sum koma út. Til dømis varð sagt, at onkur ann­ar var í bilinum, sum í Vit bíðaðu í for­høll­ ini og vistu ikki, hvussu stóð til við Hjørdis. Og í næstu løtu komu hennara vinfólk grát­andi inn, tí tey vistu, at hon var deyð deyðin í ferðsluni Mynd: privat